Column Chantal: ‘Niks geen vage gasten die mijn fiets kwamen stelen’

170

Flairs Chantal (39) is moeder van Ravi (2). Ze woont samen met Gijs (36) en hond Tony. Omdat ze terug wilde naar haar roots, verhuisden ze een jaar geleden van Amsterdam naar een gehucht op het platteland.

Lees ook: Column Chantal: ‘Hij trok zijn broek uit en ik staarde precies in zijn blote kruis’

Ken je het verhaal van die meid die een fiets kocht? In plaats van een nieuwe bank of een ticket naar Mozambique? Nou, ga maar even zitten. Inmiddels heb ik een nieuwe bank, ben ik naar Mozambique geweest en heb ik al een tweede ticket naar Mozambique in the pocket!

Maar de fiets, die perfecte racefiets waarvan ik megagespierde billen zou krijgen, die is verkocht. Ik schaam me bijna het te vertellen, maar goed, ik doe het toch. Ik heb er dus ongeveer zeven keer op gefietst. Gijs vroeg elke keer: ‘Waarom haal je het plastic er niet af?’ Blijkbaar had ik al zo’n voorgevoel. Elke keer antwoordde ik: ‘Ja, doe ik zo, ik laat het nog heel even zitten.’

Als ik lange stukken op de fiets reed (lees: tien kilometer, dat is voor mij lang) begon mijn linkerhand te slapen. Heb ik overgehouden aan mijn zwangerschap, toen kreeg ik last van het zogeheten carpaletunnelsyndroom. Sindsdien heb ik elke nacht drie slapende vingers (pink, ringvinger en middelvinger). Ik kan je vertellen: slapende vingers terwijl je slaapt, hoe goed het ook klinkt, is niet fijn.

En daar had ik dus ook last van op de fiets. En ook vond ik het best wel ongezellig dat ik geen mandje op het ding had, want waar laat je je telefoon en zo? Dus: ik het ding op Marktplaats gezet. En ik had beet, want ja, een nieuwe fiets, met de stickers er nog op, voor veel minder dan in de winkel, dat wil wel.

Niks geen vage gasten die mijn fiets kwamen stelen

Het was een vage mailwisseling, de man mailde steeds maar twee woorden. Bijvoorbeeld: Adres. En later: vijf uur. Ik antwoordde dat dat prima was. Maar opeens sloeg de angst toe. Wat als die man er zonder te betalen met mijn fiets vandoor ging? Onder het mom van: even een proefritje en dat hij dan zo een busje inreed en weg zou zijn.

Dus belde ik… mijn moeder. Zoals jullie weten komt mijn moeder altijd to the rescue, zij is mijn reddende engel. Gijs was werken. Ja, op een zondag. Overijverig. Mijn moeder kwam aan geracet en zei: ‘Ik zag een verdacht busje op de dijk, met twee mannen erin, die komen vast voor de fiets.’

We wachtten. En wachtten.
Moeder: ‘Die komen natuurlijk niet meer opdagen.’
Ik: ‘Ik haat Marktplaats.’
De bel ging. Er stonden een man en vrouw voor de deur. De vrouw had mijn lengte en was supersportief gekleed. De man duwde een prop geld in mijn hand, en zei: ‘Joh, het plastic zit er inderdaad nog op, perfect!’
Ik vroeg: ‘Wil je niet een ritje maken?’
Hij: ‘Nee joh, dit ding is hartstikke nieuw!’

De vrouw knikte blij. En binnen één minuut waren ze weg. Niks geen vage gasten die mijn fiets kwamen stelen. Ik voel me wel schuldig. Naar mijn fiets. En ben een tikkie emotioneel. Het was zo’n mooi ding… Zo, en dan ga ik nu kijken naar een nieuwe fiets. Met een achterop. Voor Ravi. Wel zo gezellig.

Wil je niets meer missen van Flair deze zomer? Profiteer nu van onze speciale aanbieding: 10 x Flair voor 10 euro!

DELEN
Vorig artikel9 tekenen dat je verliefd bent op een narcist
Volgend artikelWat?! Deze vijf dingen mag Kate Middleton nooit, never, jamais doen