Blog Marjolijn: ‘Mijn wens is in vervulling gegaan: ik ben weer zwanger!’

771

Ik ben Marjolijn (36) moeder van Mick. In 2015 besloot ik mijn leven drastisch om te gooien niet langer te wachten op de prins op het witte paard.  Ik koos voor het single moederschap. Mijn biologische klok tikte, ik was ‘al’ 35 en het was mijn grootste wens om moeder te worden. Over mijn dagelijkse avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen schrijf ik om de week voor Viva MAMA en Flaironline. In het dagelijks leven ben ik fulltime communicatieadviseur en in mijn vrije tijd blog ik voor mijn eigen site www.thesinglemama.com: MAMA- en lifestyle blog voor (aanstaande) mama’s zonder of mét een man!

Lees ook: Blog Marjolijn: De belangrijkste beslissing van mijn leven

Mijn vorige blog eindigde ik met de wens dat er ooit nog een broertje of zusje zou komen voor Mick. Ik dacht hier al een tijd over na. Ik gun het hem zo en ik wil het zelf ook heel graag. Mocht je me volgen op Instagram of via mijn eigen blog dan weet je inmiddels dat ik in blijde verwachting ben van mijn tweede kindje. Ik ben dolgelukkig.

Dagelijks vertel ik aan Mick: “Mama heeft een baby in haar buik!” Ik betwijfel of hij er iets van begrijpt, maar ik vind wel dat ik op zijn minst moet proberen hem er zo vroeg mogelijk bij te betrekken. Opnieuw zwanger zijn brengt natuurlijk ook weer bepaalde ‘zorgen’ met zich mee.

“Dat wordt druk voor je”

Een kreet die ik veel hoor wanneer ik het met mensen over mijn tweede zwangerschap heb. En dat klopt. Het zal zeker de eerste periode pittig worden voor me. Dat weet ik ook wel. Ik wil alleen Mick niet onthouden van een broertje of zusje omdat het voor mij misschien even druk wordt. Ik wilde zelf altijd graag twee kinderen als dat me gegund zou zijn. Ik heb een paar jaar geleden tegen mezelf gezegd dat ik me voor wat betreft kinderen niet meer afhankelijk ga stellen van welke factoren van buitenaf dan ook. Dus niet wachten op een man en niet bang zijn dat ik het niet zou kunnen.  Ik kan het namelijk heel goed alleen!

“Ik durf het bijna niet te vragen, maar…”

Een zin die ik ook de afgelopen tijd vaak te horen heb gekregen en gevolgd wordt door “is dit een kindje van dezelfde donor?” Mensen begrijpen niet dat dit best een heel intieme vraag is. Dat het ongeveer net zo persoonlijk is als wanneer ik aan hen zou vragen “Tijdens welk standje is je kindje verwekt?” Ok, ik ben open over mijn situatie, maar soms vind ik het toch nog heel vervelend om dit soort vragen van bepaalde personen op me afgevuurd te krijgen. Dan denk ik: “Dat gaat je niets aan! Ik kan het mijn eigen kind nog niet eens uitleggen, waarom moet ik het dan aan jou uitleggen?” Maar goed, mensen zullen zich niet altijd beseffen omdat ze gewoon nieuwsgierig zijn. Als je als single moeder kiest voor het moederschap zoals ik heb gedaan moet je je voorbereiden op dit soort vragen.

Een jongen of een meisje?

Voor mijn tweede zwangerschap wilde ik eerst ‘ouderwets’ gewoon afwachten tot de bevalling om erachter te komen wat ik zou krijgen. De ultieme verrassing. Toch heb ik me alweer bedacht omdat ik gewoon zo nieuwsgierig ben. Vorige week had ik een geslachtsecho ingepland. Ik was best zenuwachtig. Ik heb zelf vanaf dag één het gevoel dat het een meisje is. Helaas heb ik een kuise, koppige baby in mijn buik die de knietjes stijf bij elkaar hield en ook nog eens de navelstreng tussen de beentjes door had, zodat we niet met heel veel zekerheid achter het geslacht konden komen. Voor 80% durfde de echoscopist wel te zeggen dat het een….. meisje wordt! Ik blijf nog een slag om de arm houden tot de 20weken echo. Het belangrijkst is dat de baby gezond is.

Wat zal ik aantrekken?

Ik was even vergeten dat ik tijdens mijn zwangerschap ineens dat moment zou doormaken dat je normale kleding niet meer lekker zit. Sterker nog, ik heb in de eerste weken flink voor twee gegeten vrees ik, dus ik ben al wat gegroeid! Wat moest ik nou aan naar mijn werk zonder dat mensen gingen praten? Gelukkig heb ik het een en ander gescoord van een hip merk voor positiekleding. Een heerlijk simpel zwangerschapscolbertje en een geweldige skinny jeans die precies lijkt op een normale jeans. Wat is het genieten om weer zo’n brede band om je buik te dragen. Inmiddels weet iedereen in mijn omgeving van de zwangerschap en kan ik ongegeneerd met mijn buik vooruit lopen, maar dan wel in een leuke outfit! Je draagt deze kleding behoorlijk intensief, dus dat het comfortabel zit is een vereiste.

Wat heb ik nog en wat heb ik nodig?

Inmiddels ben ik alweer voorzichtig vooruit aan het kijken en aan het bedenken wat ik nodig heb en wat ik kan ‘hergebruiken’. Ik vind Mick nog te klein om al te verhuizen naar de tweede verdieping, maar ik weet ook niet of het een succes is om de kids op één kamer te leggen. Mick slaapt licht en je weet natuurlijk nu nog niet hoe het kindje acclimatiseert. De kamer moet in ieder geval een flinke metamorfose krijgen, een frisse Scandinavische look is wat ik graag wil. Daar ga ik de komende weken mee aan de slag.

Een nieuw ledikantje is een must en ik vind mijn eigen commode ook niet heel handig, dus wellicht dat ik die ook nog ga zoeken. Een kinderwagen heb ik, maar ik weet niet of Mick in december al op de loopfiets ernaast kan. Welke kinderwagen biedt uitkomst voor dit probleem? Dit soort kleine dingetjes is waar ik me nu in mijn vrije tijd mee bezig houdt en alle tips zijn welkom!

Lees nu een halfjaar Flair voor € 11 per maand en krijg een gratis leren crossbody tas t.w.v. € 69,95!

 

 

 

 

 

DELEN
Vorig artikelBobbi gaat dieper afl. #13: ‘Seksspeeltjes-lijn’
Volgend artikelBewezen: festivals zijn goed voor je gezondheid