Blog Denise: 17 dingen die altijd kwijt, op of kapot zijn

1318
Foto: Denise Miltenburg.

Er zijn van die dingen die je maar blijft kopen. Hoe goed je er ook op let, op de een of andere manier raak je sommige dingen altijd eerder kwijt dan andere. Of er gebeurt altijd iets mee. Het is altijd op of kapot.

Veel zal ook voor jou herkenbaar zijn. Je telefoon, oplader, huissleutels, haarborstel of dat ene belangrijke formulier waar je nog wat mee moest, sommige dingen zijn we allemaal wel eens kwijt. Autosleutels in mijn geval niet, omdat ik geen auto heb, aanstekers ook niet, omdat ik niet rook, maar wat dan wel?

Wat is bij mij altijd kwijt, op of kapot? Wat is snel versleten, werkt niet meer of áltijd zoek als je het nodig hebt? Kortom, wat blijf ik steeds maar weer opnieuw kopen? Veel zul jij ook herkennen, maar in één ding ben ik vrij uniek. Dat wat onderaan staat. Daar heeft niet iedereen last van.

Labello’s

Foto: Denise Miltenburg.

Lippenbalsem. Ik bewaar het overal. Op het aanrecht en naast mijn bed, in mijn dunnere jack en in mijn winterjas en zowel in mijn handtas als in mijn grotere tas en rugzak. En toch grijp ik regelmatig mis. Dan is mijn zak leeg of zit hij niet in dat ene vakje in mijn tas en mis ik er onderweg weer een.

Paraplu’s

Foto: Denise Miltenburg.

Paraplu’s dan. Ze waaien binnenstebuiten, gaan kapot of blijven ergens staan. Ook die blíjf je kopen.

Fietslampjes

Foto: Denise Miltenburg.

Fietslampjes. Nog zoiets. Ze vallen van je fiets, worden eraf gehaald of gaan kapot. Feit is dat je ze maar blijft kopen, zowel voor jezelf als voor je kinderen.

Elastiekjes

Foto: Denise Miltenburg.

Elastiekjes zijn ook altijd kwijt. Op de gekste momenten vind je ze overal in huis, maar als je ze ’s ochtends in de haast nodig hebt, is er ineens nergens één te vinden.

Haarklemmetjes

Foto: Denise Miltenburg.

Met speldjes en haarklemmetjes is het al net zo. Ze zijn zo klein dat je ze zo kwijt bent. Kapot gaan ze ook snel. En zo klein als ze zijn kosten ze belachelijk veel. Bijna 1 euro per stuk!

Bril

Foto: Denise Miltenburg.

Brillen dan. Zonnebrillen kun je makkelijk kwijtraken, daarom heb ik altijd goedkope, maar een echte bril? Deze raak ik gelukkig nooit écht kwijt, wel moet ik ‘m soms even zoeken. Maar het lastige is dat je ‘m altijd moet zoeken als je ‘m niet op hebt, en je dus juist ‘niks’ ziet.

Handschoenen

Foto: Denise Miltenburg.

Als er ’s ochtends in allerijl hardschoenen aangetrokken moeten worden komt het regelmatig voor dat er van elk paar handschoenen maar één exemplaar is. Waar die andere dan is? ‘O, die ligt nog op school.’ Hoezo ligt er één nog op school? Ik snap dat niet. Hoe dan ook, het is niet echt heel handig…

Mutsen

Foto: Denise Miltenburg.

Mutsen dan. Waar blijven ze? En sjaals al helemaal! Op school, bij papa, bij de gevonden voorwerpen misschien? ‘O, die zit denk ik nog in mijn luizenzak.’

Sokken

Foto: Denise Miltenburg.

Sokken zijn een geval apart. Wie kent niet het mysterie van de overgebleven sok? Nou ja, hier is het regelmatig niet één overgebleven sok, maar wel 5, of 10! Tien verschillende zwarte sokken waarvan er geen twee bijelkaar horen.

Voortaan koop ik dus vooral nog maar meerdere exact dezelfde paren, dan is de kans dat er iets bij elkaar past in elk geval groter.

Niet dat het ze iets uitmaakt, mijn kinderen trekken gerust twee verschillende kleuren sokken aan. Het interesseert ze niks.

Spijkerbroeken

Foto: Denise Miltenburg.

Of een broek nou oud of nét nieuw is, duur of goedkoop, dik of dun… die scheur bij de knie, die komt erin. Stoer toch, eeuwig in de mode, mij maakt het niet zo veel uit, en mijn zoon zelf al helemaal niet. En toch ben ik bang dat andere ouders of leerkrachten het armoedig vinden. En die strijklabels? Die vliegen er al helemaal snel af. Dus kopen we maar weer een nieuwe broek. En nog één.

Scharen en plakband

Foto: Denise Miltenburg.

O ja, scharen. Die zijn ook altijd kwijt. Vooral de beste. Als je een goeie nodig hebt vind je altijd alleen nog z’n kinderschaar, of een kartelschaar. En waar is het plakband eigenlijk?

Lijm

Foto: Denise Miltenburg.

Lijm, een geval apart. Met een zoon die regelmatig zelf boten, boekjes, torens en vliegtuigen knutselt, heb ik tig tubes lijm en lijmstiften in huis, maar ze doen het voor geen meter. Uitgedroogd, verstopt of ik weet niet wat, er is altijd wat mee, vooral met die doorzichtige.

Stiften

Foto: Denise Miltenburg.

Stiften dan. Goedkoop, duur, onuitdroogbare of dubbelzijdig kleurende. Eens in de zoveel tijd pak ik de doos erbij en kijken we wat het nog doet. En soms ben ik het zat en koop ik een pak nieuwe.

Boodschappen

Foto: Denise Miltenburg.

En niet alleen spullen. Ook eten blijf ik kopen. Want mijn 7- en 9-jarge schieten de lucht in. Echt, het groeit en groeit en groeit, en eet en eet en eet. Ongelofelijk wat ze allemaal eten. Neem nou mijn zoontje, afgelopen zaterdag nog. Als ontbijt at hij een grote bak melk met veel cornflakes, een volkoren boterham, 2 gebakken eieren en een halve komkommer. En dan zegt hij daarna doodleuk: ‘Ik heb nog honger. Mag ik geraspte appel en een koekje uit dat ene land?’

Vooral als ze net uit school komen gaat het maar door. Ik weet soms gewoon niet meer wat ik ze nog kan geven. Ze eten gezonde dingen, maar ook koekjes en chipjes, en ’s avonds eten ze gewoon weer. Een uur na het eten zegt mijn zoontje gerust weer: ‘Ik heb honger.’ Het gaat maar door en je ziet er niks van. En ik? Ik blijf mijn fietstassen maar vol laden.

Koffiecupjes

Foto: Denise Miltenburg.

Zelf ben ik vooral goed in koffie drinken. Liefst Nespresso. Er gaan dan ook heel wat cupjes doorheen. Je hebt ze voor je gevoel net gekocht, flink wat doosjes, je dacht ‘Nou, ik kan weer even vooruit’ en ineens zijn ze alweer op. Meestal koop ik dan een tijdje hele vieze goedkopere uit de supermarkt, totdat ik het zat ben en toch weer voor de goede koffie ga. Ik bezuinig op veel, maar goede koffie vind ik toch wel heel belangrijk. Zonder koffie kan ik niet schrijven.

SD-kaartjes

Foto: Denise Miltenburg.

SD-kaartjes blijf ik ook maar kopen. Ik ben altijd bang dat ze kapot gaan of vol zitten (niet zo gek als je ziet hoeveel foto’s en filmpjes ik maak; alleen op m’n iPhone al maak ik gemiddeld 1500 foto’s per maand) en als ik terug ben van een (pers)reis bewaar ik ze vaak als back-up. Voor een nieuwe reis heb ik dan het liefst weer een vers SD-kaartje.

Toetsenborden

Foto: Denise Miltenburg.

Hier ben ik waarschijnlijk een uitzondering in, maar ik verslínd toetsenborden. Zoals ik hier al schreef:

‘Zo, nu kan ik weer naar hartenlust op het toetsenbord rammen. Want bloggen begon inmiddels meer op een cursus blind typen te lijken…’

Een paar keer per jaar heb ik een nieuwe nodig. Dan zijn alle letters weg, van welk toetsenbord dan ook. Misschien zijn het mijn nagels, misschien typ ik te krachtig of is het iets met mijn zuurgraad of zo, maar ik typ ook echt wel heel erg veel. Neem nou mijn laatste blog, een zeer persoonlijke blog over twijfels en keuzes rond je dertigste, een blog die ik hier plaatste. Daar heb ik flink wat toetsen voor aan moeten raken.

Heb jij ook dingen die je alttjd nieuw moet kopen? Die je ofwel kwijt bent of wat altijd kapot gaat?

DELEN