Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Zij verhuisden naar het buitenland… en namen hun beste vriendin mee

Zij verhuisden naar het buitenland… en namen hun beste vriendin mee

Thuis & wonen
Zij verhuisden naar het buitenland… en namen hun beste vriendin mee

Als je naar het buitenland verhuist, maak je daar vast nieuwe vriendinnen. Maar zo fijn en vertrouwd als met je hartsvriendin wordt het nooit. De oplossing? Neem haar mee!

Lees ook: Trouw je in het buitenland? Probeer deze fout dan niet te maken

Cathelijne (35) en Andrea (37) wonen in Berlijn en werken beiden als dj en producer. Ze kennen elkaar via een ex-vriendje.

Cathelijne: ‘Twee jaar geleden vertrok ik naar Berlijn, waar Andrea toen al drieënhalf jaar woonde.’

Andrea: ‘In Nederland werkten we beiden in de muziek en elke zomer gingen we samen naar Berlijn. Ik besloot vrij plotseling dat ik het daar wilde gaan proberen als dj en een maand later was ik verhuisd. Dat was wel even slikken voor mijn familie en vrienden. Het ging allemaal zo snel.’

Cathelijne: ‘Natuurlijk zei ik dat ze gewoon moest gaan, maar ik was wel mijn beste vriendin én mijn sparringpartner kwijt – we bespraken echt álles met elkaar. Vanaf het begin Skypete we elke dag en ik ging vaak bij haar langs. Op een gegeven moment kreeg ik een burn-out en niet veel later ging het uit met mijn vriend. Dat jaar bracht ik kerst door bij Andrea in Berlijn.’

Andrea: ‘Tijdens die vakantie bloeide ze helemaal op en dat zei ik ook tegen haar. Het was al langer haar droom om ook in Berlijn te komen wonen. Na dat bezoek heeft ze de huur opgezegd en ontslag genomen. En ineens was het zover. Ik raadde haar wel aan om haar familie wat ruimer van tevoren in te lichten dan dat ik zelf had gedaan. Daar was haar moeder me achteraf wel dankbaar voor. Als Cathelijne niet naar Berlijn was gekomen, was ik 
waarschijnlijk al weer terug naar Nederland gegaan. Nadat mijn vader plotseling was overleden had ik hier een moeilijke tijd. Ik miste mijn familie en vrienden en overwoog ik echt om terug te gaan.’

Cathelijne: ‘We zijn echt Jut en Jul, ik zie Andrea elke dag. We letten heel goed op elkaar, steunen elkaar als het tegenzit en zeggen het als de ander even rustig aan moet doen. In Nederland had ik sinds het vertrek van Andrea altijd het idee dat er een stukje miste, nu ben ik weer compleet. Ik ben vijf jaar single, maar als er weer een man in mijn leven komt, gaat die het nog moeilijk krijgen!’

Tanja en Loes (allebei 42) wonen op Bonaire. Tanja werkt in het onderwijs en Loes is kunstenares. Ze leerden elkaar twintig jaar geleden kennen op Curaçao.

Loes: ‘Via een wederzijdse vriendin uit Nederland hoorde ik in 1999 dat Tanja op Curaçao woonde, net als ik destijds. Zij gaf les en ik was met mijn man, een marinier, meegegaan. Toevallig bleken we ook in Nederland vlak bij elkaar gewoond te 
hebben. Het klikte meteen. Een jaar later ging ik terug naar Nederland en na een paar maanden kwam Tanja ook terug.’

Tanja: ‘Veertien jaar lang woonden we allebei in Nederland. Onze band werd eigenlijk alleen maar hechter. Mijn man 
en ik hadden al langer de wens om weer in het buitenland te wonen, maar pas als zijn dochter op eigen benen zou staan. In 2014 vertrokken we weer naar de Caraïben, naar Bonaire dit keer. Het is niet altijd makkelijk om zo ver weg te zijn, zeker nu mijn mans dochter zelf een kindje heeft. Maar Bonaire is ons thuis en gelukkig voelen we dat het ons wordt gegund.’

Loes: ‘Sinds Curaçao bleven mijn man en ik altijd een beetje verliefd op de eilanden. Toen ik Tanja met mijn gezin opzocht, begon het weer te kriebelen: hoe leuk zou het zijn als we hier ook een tijdje zouden gaan wonen? Vorig jaar zijn we met onze vier kinderen geëmigreerd. Daar was in Nederland niemand echt verbaasd over, maar we kregen wel vaak de vraag of onze kinderen het óók wilden. Die dachten er allemaal anders over, maar inmiddels zijn ze hier gelukkig. Het feit dat Tanja hier is geeft mij, maar ook hen, veel rust.’

Tanja: ‘Het is natuurlijk feest nu Loes hier woont! Het is maar een kwartiertje rijden naar elkaar toe en we zien elkaar veel vaker dan in Nederland. Ik heb de afgelopen jaren ook andere vrienden gemaakt, maar er is hier niemand die mij zo goed kent als Loes. In de periode dat ik hier woon, is mijn vader overleden. Behalve Loes heeft niemand van mijn vrienden op het eiland hem gekend. Het is zo fijn dat ik met haar wat meer de diepte in kan gaan.’

Loes: ‘We zijn nu ruim een jaar met het gezin op Bonaire en hebben besloten er in ieder geval nog een jaar aan vast te plakken. En daarna? Dat zien we dan wel weer. Maar waar ter wereld we ook zitten, ik weet zeker dat Tanja en ik altijd vriendinnen zullen blijven.’

Lees alle verhalen in Flair editie 27. Nu in de winkel.

Shoppen is altijd een goed idee