Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Tsiporah: ‘Amper een halfuur had ik hem gezien toen ik moest beslissen of ik met hem wilde trouwen’

Tsiporah: ‘Amper een halfuur had ik hem gezien toen ik moest beslissen of ik met hem wilde trouwen’

Thuis & wonen
Tsiporah: ‘Amper een halfuur had ik hem gezien toen ik moest beslissen of ik met hem wilde trouwen’

Je gaat naar de kerk, doet mee aan de ramadan of leest de Thora. Omdat je dat altijd al deed. Maar wat als je besluit te breken met je godsdienst?

Lees ook: Mara: ‘Ik houd mijn eetbuien geheim voor mijn vriend’

Tsiporah (30) besloot acht jaar geleden te breken met haar ultraorthodoxe geloof.
‘Toetreden is verleidelijk, ontsnappen is onmogelijk. Dat las ik onlangs op de 
cover van het boek De Sekte van Mariette Lindstein. En zo voelde het ook voor mij. 
Ik groeide op in een ultraorthodox gezin in een joodse buurt. Een heel geïsoleerde omgeving waar ik alleen in contact kwam met andere joden en me bovendien werd verteld dat iedereen in de buitenwereld 
antisemiet is. Ook op school leerde ik weinig tot niets over de rest van de wereld en het niveau was bedroevend laag. We leerden 
er amper Nederlands en we spraken bijna uitsluitend Jiddisch, een soort mengelmoes van Duits en Pools. Bovendien waren de schoolregels enorm streng. Daar had ik het als kind bijzonder moeilijk mee. Ik was hyperactief, wilde dingen doen. En hoe ouder ik werd, hoe rebelser ik daardoor werd. Ik voelde me niet thuis op school en eigenlijk ook niet in mijn gemeenschap. 
Ik begon vragen te stellen over mijn geloof, maar niemand kon of wilde mijn vragen beantwoorden. En alsof dat nog niet erg genoeg was, besefte ik al op vrij jonge 
leeftijd dat ik lesbisch ben – iets wat in zo’n ultraorthodoxe omgeving gelijkstaat aan een terdoodveroordeling. Ik kon er met niemand over praten. Het enige wat telde voor alle mensen die ik kende, was het geloof.’

Extremist
‘Jarenlang had ik zelfmoordneigingen en ik voelde aan elke vezel in mijn lijf dat ik de hel waarin ik leefde niet kon volhouden. Maar er was geen uitweg. Ziek werd ik ervan – letterlijk. In de hoop gelukkig te worden, smeekte ik mijn ouders om me weg te halen van mijn joodse school. Daarop stuurden ze me naar een joods seminarie in het buitenland. Natuurlijk was ik daar ook niet gelukkig. Na een paar maanden was ik alweer thuis, met een nieuwe droom: psychologie studeren. Uiteindelijk lukte het me mijn moeder en vader ervan te overtuigen dat ik via een speciale, externe opleiding mijn middelbare-
schooldiploma zou halen. Ze hadden wel een voorwaarde: dat ik tegelijkertijd ging werken.

‘Amper een halfuur had ik hem gezien toen ik moest beslissen of ik met hem wilde trouwen’

Het werden loodzware jaren, vooral omdat ik in de tussentijd inmiddels verloofd was met een joodse man. Ik heb me zo goed en zo kwaad als ik kon verzet tegen dat huwelijk, maar alles en iedereen zette me onder druk. Amper een halfuur had ik hem gezien toen ik moest beslissen of ik met hem wilde trouwen. Hij durfde me niet eens aan te kijken! Het is me gelukt om hem – tegen de ultraorthodoxe joodse traditie in – nog twee keer te zien, maar uiteindelijk kon ik niet anders dan toegeven. Het peperdure verlovingsfeest ging volledig aan me voorbij, ik zat in een roes. Zes maanden later, een periode waarin ik mijn verloofde niet één keer mocht zien, trouwden we. De avond ervoor legde de vrouw van de rabbijn me uit hoe ik seks moest hebben, want daar had ik geen flauw idee van – ook al was ik achttien. Traumatisch is dus wel het minst wat ik kan zeggen van die eerste huwelijksnacht. Van liefde was geen sprake, ook daarna niet. Mijn man was een extremist die elke regel uit de Thora wilde volgen. Zo was hij ervan overtuigd dat hij het met z’n leven moest bekopen als hij één druppel sperma verloor. Voorspel bestond niet. Maar hij ging nog verder: uit angst een erectie te krijgen, durfde hij zelfs niet in mijn buurt te komen, laat staan mij aan te raken. Ik was te sexy, volgens hem, omdat ik mijn haar niet wilde afscheren. Talloze pogingen heb ik onder-nomen om van hem te scheiden, maar de druk om te blijven was immens. ‘Tsiporah, je verwacht te veel’, kreeg ik te horen. ‘Waarom wil je warmte en liefde? Dat hoort niet, je man is een geleerde.’’

Het hele verhaal lees je in Flair. Flair 02 ligt nu in de winkel!

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Beeld: Istock

 

Shoppen is altijd een goed idee