Je bent hier: Home > Thuis > ‘Thuisblijfmoeder’ Ilusch (48): ‘Vanaf de geboorte van Liz (nu 16) heb ik 12 jaar niet buitenshuis gewerkt’

‘Thuisblijfmoeder’ Ilusch (48): ‘Vanaf de geboorte van Liz (nu 16) heb ik 12 jaar niet buitenshuis gewerkt’

Thuis
‘Thuisblijfmoeder’ Ilusch (48): ‘Vanaf de geboorte van Liz (nu 16) heb ik 12 jaar niet buitenshuis gewerkt’

Ze zitten een beetje in het verdomhoekje. Ambitieloos zouden ze zijn, en ongeëmancipeerd. Van ‘de politiek’ moeten ze financiële onafhankelijkheid nastreven. “Maar,” zegt thuisblijfmoeder Ilusch, “de enige echte emancipatie is die waarbij je vrij bent om te kiezen.” En daar zijn Adrianne en Katuschja het roerend mee eens.

Lees ook: ‘De Luizenmoeder’ is weer van start gegaan! Zo (verdeeld) zijn de reacties op de eerste aflevering

Ilusch Korpádi (48): “Als jong meisje had ik al een groot verlangen om moeder te worden. Maar ik ben ook heel ambitieus en dacht altijd: ik ga dat combineren met een carrière. Na mijn studie bedrijfskunde, een superleuke baan en daarna het plan om een eigen bedrijf op te zetten, raakte ik zwanger van onze eerste: Liz (nu 16).

Vanaf dat moment sloeg mijn toekomstperspectief helemaal om. Zwanger zijn voelde als zo’n rijkdom! Niet alleen mijn lichaam veranderde, maar ook mijn hele gevoelsleven. Ik voelde me meteen verbonden met Liz. Het was alsof er ergens een deur openging naar een heel nieuwe wereld aan gedachtes en gevoelens. En ik vroeg me meteen al af: hoe ga ik dat straks doen met mijn werk? Mijn kind naar de opvang brengen? Ik kon het me niet voorstellen. Na de geboorte van Liz werd het gevoel alleen maar sterker en ik dacht: dit wil ik intens gaan beleven.

Het paste helemaal niet in het plaatje dat ik om me heen zag, want al mijn vriendinnen bouwden aan hun carrière. Maar ik was gewoon helemaal blown away door het moederschap. Ons tweede kindje Jano overleed toen hij tien maanden oud was aan de gevolgen van een niet operabele tumor in zijn longen en daarna werden onze zonen Aram (nu 13) en Odin (nu 10) geboren. Vanaf de geboorte van Liz heb ik twaalf jaar niet buitenshuis gewerkt. In die periode kwam het hele gezin in balans. Het bracht rust en vrijheid. Ook voor mijn man Ronald, die daardoor ruimte had om zijn ondernemerschap voluit te kunnen ontplooien. Maar met de term thuisblijfmoeder heb ik moeite. Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik in die periode allen maar thuis zat en niet werkte. Met drie jonge kinderen, een groot huis en Ronald veel weg waren mijn dagen tot ’s avonds laat gevuld. Het was iedere dag weer plannen, regelen, communiceren en afstemmen. Allemaal vaardigheden die ik in mijn werk buitenshuis ook gebruik. Ik heb me ook nooit afhankelijk van Ronald gevoeld. Omdat ik steeds in mijn eigen kwaliteiten geloofde en wist: ik kan mijn eigen inkomsten genereren op het moment dat ik daarvoor kies. En dat heb ik vijf jaar geleden – toen de kinderen zelfstandig genoeg waren – ook gedaan.

Samen met een collega heb ik nu een eigen bedrijf waarin ik holistische programma’s ontwikkel voor managers en leidinggevenden. De levenservaring die ik opdeed tijdens mijn waardevolle tijd thuis is hierbij onmisbaar. Ik zie de periode dat ik niet buitenshuis werkte dan ook als een cadeau. Aan mezelf, aan Ronald en aan onze kinderen. Over emancipatie voor vrouwen wordt veel gediscussieerd. Maar de enige echte emancipatie is die waarbij je vrij bent om te kiezen wat je werkelijk verlangt in het leven. Ik ben heel blij dat ik dat voor mezelf heb kunnen toestaan.”

Reageren op dit artikel? Klik dan hier!

De andere verhalen lees je in Flair 07. Deze editie ligt vanaf morgen in de winkel. Bestellen kan hier

Tekst: Tessa Bosman | Beeld: iStock