Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Kans op ontploffingsgevaar: ruziemaken doe je zo

Kans op ontploffingsgevaar: ruziemaken doe je zo

Thuis & wonen
Kans op ontploffingsgevaar: ruziemaken doe je zo

Ruziemaken met je partner is helemaal niet erg en schijnt juist goed te zijn voor je relatie. Wat wel uitmaakt, is hóé je dat doet. Hier alle ruziemakers op een rij: van De Schreeuwer tot de De Lieve-vrede-bewaarder. En tips how to handle.

Type: De Schreeuwer

Situatie: Je partner is ruim een uur later thuis dan afgesproken en heeft niet gebeld. Nijdig eet je alvast met 2 vermoeide kinderen en zodra je de sleutel in het slot hoort, barst je los. Je hoort jezelf schreeuwen dat dit volstrekt asociaal is, ‘of vind jij dit soms normaal?!’.

Roos (32): “Mijn vriend schrok in het begin van mij. Als ik boos ben, schreeuw ik, dat is wat ik van huis uit heb meegekregen. Even flink knallen en dan is het klaar. Hij is opgegroeid met het laten sluimeren van zaken. Zo kan hij situaties jaren later weer oprakelen. Dat vind ik nog veel vervelender. Nee, laat mij maar lekker schreeuwen, dan is het voor iedereen duidelijk. Ook voor de buren helaas, maar daar trek ik me weinig van aan.”

Valkuil: Kwetsende opmerkingen maken.

Waar komt dit gedrag vandaan?

Psycholoog en relatietherapeut Jean-Pierre van de Ven: “Een schreeuwer is vaak iemand die van nature veel praat. Doordat er meestal een patroon ontstaat – zij schreeuwt, hij zwijgt of andersom – raakt de schreeuwer gefrustreerd en gaat nóg harder schreeuwen. Schreeuwen is niet aantrekkelijk en niet effectief. De schreeuwer is op dat moment namelijk niet voor rede vatbaar.”

Beter om te doen: Spreek een time-out af met je partner. Zodra je begint te schreeuwen, maar het liefst nog daarvoor, stoppen jullie met ruziemaken en komen jullie er later op terug.

Type: De Zwijger

Situatie: Voor de derde achtereenvolgende avond is je partner de hort op. Sporten deze keer. Natuurlijk gunnen jullie elkaar alles, maar het is meer eenrichtingsverkeer de laatste tijd en je voelt je verwaarloosd. Als hij of zij je de avond daarna mee uit eten neemt, zeg je geen woord. En geeft ook geen antwoord op de vraag of er iets is. Je voelt je boos en verdrietig, maar kunt er niet over praten.

Amber (34): “Als ik boos ben, zwijg ik. Niet dagenlang, maar wel uren achter elkaar. Ik klap volledig dicht. Mijn vriend kan zeggen wat hij wil, maar ik negeer hem volledig. Ik moet eerst dingen voor mezelf op een rijtje krijgen. Als de ergste woede is gezakt, ga ik meestal bij hem zitten en zoek ik weer toenadering. Ik wil dan eerst alles uitpraten voordat het weer goed is.”

Valkuil: Van een mug een olifant maken.

Waar komt dit gedrag vandaan?

Jean-Pierre van de Ven: “Als de ander steeds het gesprek opent, heb je van nature de neiging om terug te deinzen en de boel af te houden. De interactie versterkt die neiging dus. Maar een muur optrekken maakt het moeilijker om in beter vaarwater te komen. Als je je echt afsluit en niets toelaat – ook niet in seksuele zin – wordt het heel moeilijk voor je partner om daarmee om te gaan. Dingen gaan stapelen en daarbij is het ook niet helemaal eerlijk. Je kunt wel doen alsof je niet met het onderwerp van de ruzie bezig bent, maar ondertussen rommelt de vulkaan gewoon door… Totdat die tot een uitbarsting komt.”

Beter om te doen: Praten! Maar ja, als je dat lastig vindt, kun je hier weinig aan doen.

Wat helpt: Een afspraak maken met je partner. Spreek af dat hij of zij je minder dwingt om te praten (‘Joh, zeg jij nou ook eens wat!’), en jij probeert wat vaker uit jezelf te zeggen wat je dwars zit. Of: creëer eens in de week een moment waarop De Zwijger zijn zegje doet.

De andere soorten ruziemakers ontdek je in Flair 18. Deze editie ligt nu in de winkel of kan je hier online bestellen. 

Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee