Je bent hier: Home > Thuis & wonen > ‘Papa’ Jody Bernal: ‘Stiekem is adopteren ook nog wel iets waar ik zelf over nadenk’

‘Papa’ Jody Bernal: ‘Stiekem is adopteren ook nog wel iets waar ik zelf over nadenk’

Thuis & wonen
‘Papa’ Jody Bernal: ‘Stiekem is adopteren ook nog wel iets waar ik zelf over nadenk’

Plakkerige ontbijtjes op bed, geknutselde cadeaus en heel veel kusjes. Bekende vader Jody Bernal vertelt over Vaderdag – en alles wat er verder bij het ouderschap komt kijken.

Lees ook: Sol Wortelboer over het vaderschap: ‘Als ik een poepluier kan doorschuiven, dan zal ik dat niet laten’

Net als papa Jody Bernal (36) houdt Olivia (1,5) van aandacht, op de foto gaan en de spotlights. Binnenkort krijgt ze binnenshuis concurrentie, want Jody’s vrouw Melissa is in verwachting van nummer twee.

Adoptiekindje
‘Mijn moeder kon eerst geen kinderen krijgen, adopteerde mij en werd twaalf jaar later alsnog zwanger. We hebben het er geregeld over dat het bijzonder is dat ik niet uit haar buik ben gekomen, maar wel uit haar hart. Er is ook nooit een onderscheid geweest tussen haar biologische kind en mij. Tot op de dag van vandaag niet. Doordat ik nu zelf vader ben, besef ik extra hoe mooi dat is.’

Dieptepunt
‘Het was altijd mijn plan om op mijn 25e vader te worden. Dat leek me een mooie leeftijd. Maar toen het eenmaal zover was, zat ik in een enorm dal. Ik had me laten meeslepen door mijn succes en was alleen maar bezig met seks, drugs en rock-‘n-roll. Een dieptepunt. Het idee van het vaderschap schoof daardoor naar de achtergrond, maar ik heb nooit gedacht: ik wil geen kinderen. Het is altijd een diepe wens gebleven.’

Soa’s
‘Toen ik in mijn wilde periode zat, was ik nooit bang voor soa’s of ziektes. Maar ik was wel altijd als de dood dat een vrouw zwanger van me zou worden. Niet op het moment zelf, maar de volgende dag kwam steevast de spijt en de stress. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik vier jaar was en ik wilde alleen maar een kind krijgen met de juiste vrouw. Iemand met wie het voor het leven is en niet zo maar voor even.’

Verantwoordelijkheid
‘De zwangerschap heb ik als heel spannend ervaren, vooral vanwege de verantwoordelijkheden die er zouden gaan komen. Dat was toch best een big deal, vond ik. Je wordt het gezinshoofd dat overal voor moet zorgen. Er waren momenten dat ik dat een benauwend idee vond. Door er veel over te praten, heb ik dat een plekje kunnen geven.’

Modelkind
‘Van tevoren dacht ik dat ik heel veel slapeloze nachten zou gaan krijgen. Dat viel enorm mee. Olivia was geen huilbaby en sliep vanaf de eerste nacht heel goed. Haar middagdutje verloopt ook altijd probleemloos. Ze houdt van haar bed, haha. Het is gewoon een heel makkelijk kind.’

Handy man
‘Ik was niet meteen een handige vader. Vooral poepluiers vond ik lastig. Dan zaten je handen helemaal onder, was je net bezig om die af te vegen en draaide zij zich ineens om. Kleertjes aantrekken was in het begin ook een ding, vooral als ze aan het huilen was. Dan wilde ik het allemaal snel-snel-snel doen, maar dat gaat gewoon niet met een baby. Ik ben ook vaak genoeg de deur uitgegaan zonder flesjes of luiers, zodat ik honderd keer terug moest. Daar heb ik nog steeds weleens last van, haha.’

Kat uit de boom
‘Melissa werkt twee tot drie dagen in de week. Mijn studio is aan huis, dus op de andere dagen kan ik in principe voor Olivia zorgen. We hebben er toch voor gekozen om haar ook naar de crèche te sturen, omdat we het belangrijk vinden dat ze leert om sociaal te zijn. Ze is een meisje dat eerst de kat uit de boom kijkt, maar je ziet dat ze steeds meer durft.’

TunFun
‘Ik speel vaak met Olivia op bed of op het kleed. Stoeien, een beetje vechten. Dat vindt ze leuk. We gaan ook af en 
toe naar de TunFun, een speelpark in Amsterdam. De eerste keer dat ik daar met haar kwam, was ze helemaal schuw en onder de indruk van al die kinderen die wild rondrenden. Inmiddels komt ze zelfs ook steeds meer los. Het is fascinerend om te zien hoe snel ze zich ontwikkelt.’

Gouden regel
‘Er is bij ons thuis één gouden regel: als een van ons iets tegen Olivia zegt, dan gaat de ander daar niet tegenin. Nooit. Er wordt één lijn getrokken. Is de ander het daar niet mee eens, dan wordt dat besproken, maar wel op een moment dat Olivia er niet bij is.’

Nummer twee
‘Ik ben heel blij en gelukkig dat Melissa en ik deze zomer een tweede kind 
krijgen. Omdat ik zelf ben geadopteerd, weet ik dat een zwangerschap niet iets is dat voor iedereen is weggelegd. Dat maakt het extra bijzonder. Stiekem is adopteren ook nog wel iets waar ik zelf over nadenk. Uit Colombia, omdat ik daar zelf ook vandaan kom. Melissa denkt daar precies hetzelfde over. Sterker nog: toen we iets met elkaar kregen, was adoptie een van de eerste dingen die ik ter sprake bracht. Ik wil dat gewoon als optie openhouden.’

Lees de vaderdagverhalen van Remy Bonjasky en Mark Huizinga in de Flair editie 24. Nu in de winkel. 

Interviews: Fleur Baxmeier Fotografie: William Rutten

Shoppen is altijd een goed idee