Je bent hier: Home > Thuis & wonen > NIEUWE COLUMN: Groetjes uit Den Haag

NIEUWE COLUMN: Groetjes uit Den Haag

Thuis & wonen
NIEUWE COLUMN: Groetjes uit Den Haag

De Vlaamse radio en tv-presentatrice Yasmina El Messaoudi (33) vertrekt voor een jaar naar Den Haag. Zónder haar Nederlandse vriend, want die vond op de valreep zijn droombaan in, jawel, Brussel. De Wet van Murphy of de zoektocht naar een goede langeafstandsrelatie en antwoorden op dertigersdilemma’s?

Tot een week geleden had ik een baan om jaloers op te zijn. Ik mocht tv-reportages maken in de leukste stad ter wereld. Probeerde tijdens de nieuwsuitzending niet te lachen om alle grapjes die via de intercom werden gemaakt. En stond te shaken in de radiostudio, terwijl er altijd wel een collega gniffelend stond toe te kijken.

yasminatv_0000s_0000_8

Tot een week geleden zat ik na het werk op het Brusselse Flageyplein met een fles cava uit de nachtwinkel. Met collega’s die intussen zielsverwanten waren geworden in het Grote Moeilijke Leven Van Een Dertiger. We besloten om nooit écht volwassen te worden. Of in elk geval niet burgerlijk. En tot de lengte van de dagen op dit plein te komen zitten. Mét cava uit de nachtwinkel. Ook al kopen we intussen dure flessen tijdens onze jaarlijkse wijnroute langs Franse chateaus.

Tot een week geleden reed ik met een schattig Fiatje 500 en kwam ik thuis in een knus appartement met een zachte houten vloer en een zonnig terras. Op dat terras zat vaak mijn beste vriend Xavier voor een gin-tonic of koffie met taart. Een beetje afhankelijk van het uur van de dag (of ons gemoed). Ik woonde samen met een man die de beste latte ter wereld maakte. En niet boos werd toen ik zijn elektrische melkklopper in de afwas deed, waardoor hij sindsdien de melk zelf opklopte tot zijn arm eraf viel.

IMG_20160910_165448

Tot een week geleden trok ik elk vrij moment de stad in. Om te dwalen door de kleine straatjes van Brussel, en me elke keer opnieuw te laten verrassen door de verborgen parels die er opduiken. Om koffie te drinken uit Ethiopië, en naar voorbijlopende mensen te kijken die minstens zo exotisch zijn. Om me te verliezen in de grot van Ali Baba, met al zijn zilveren juwelen en kleurrijke mineraalstenen. Om de geur op te snuiven van nieuwe thrillers in de bibliotheek. Of om al slalommend tussen de hondjes te joggen in het park aan de Basiliek van Koekelberg.

Tot een week geleden was ik niet ongelukkig. Maar leidde ik voor een groot deel het leven dat van me verwacht werd. Van vrolijke snapshots van bubbels, tweehandsschoenen, hippe cappuccino’s en achter-de-schermen foto’s van radio en tv. Van een volgeboekte agenda met nieuwe restaurants en cocktailbars. Van lunches die beginnen in de zon en eindigen onder sfeervolle lampionnen. Gezellig allemaal, maar soms ook gewoon afleiding van de vragen waar ik nog steeds geen antwoord op heb. Want hoe vaak ik ze ook heb gehoord: nee, ik weet nog steeds niet of ik een baby wil. Een grotere auto. Of een huis met een tuin op het platteland.

IMG_20160910_161122

Tot een week geleden kon ik die twijfels delen met mijn vriend Frank. Of met Xavier. Ilse. Griet. Sanne. Anneke. Marie-Ange. Katrien. Fatma. Herte. Kaat. Sofie. Kate. Lotte. Sigrid. Allemaal vrienden in hetzelfde schuitje. Op zoek naar antwoorden op het grote dertigersdillemma.

Sinds deze week is het Me, Myself and I. In een vreemde stad, een vreemd land, en zonder baan, geliefde of vrienden. Ik voorzie nu al heimwee, veel tranen en eenzame avonden. Maar ook ongelooflijk veel zin om opnieuw te beginnen. Deze keer niet voor Facebook, maar in het echt.

Lees ook:

 

Shoppen is altijd een goed idee