Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Marit biecht op: ‘Voor elk wijntje verzin ik wel een excuus’

Marit biecht op: ‘Voor elk wijntje verzin ik wel een excuus’

Thuis & wonen
Marit biecht op: ‘Voor elk wijntje verzin ik wel een excuus’

Marit (34): ‘Ik voelde me al een tijdje niet zo lekker. Daarom ging ik naar de huisarts voor een bloedtest, waaruit bleek dat ik met een vitaminetekort kampte. Niet ernstig en makkelijk te verhelpen, dus er gingen nog geen alarmbellen rinkelen. Totdat mijn arts terloops nog even iets meldde over hoge leverwaarden.

Lees ook: Brite biecht op: ‘Ik had nooit moeder moeten worden’

Een paar dagen later kreeg ik telefonisch de uitslag van mijn bloedtest. De huisarts ging het hele rijtje langs waarop getest was en in het algemeen zag alles er goed uit. Vitamine B en C waren oké, maar ik had wel een flink vitamine D-tekort. Het was heel goed mogelijk dat mijn moeheid daarvandaan kwam, zei de huisarts. Toen vroeg hij ineens: ‘Drink jij veel? Vanwege die verhoogde leverwaarden.’ Ik schrok een beetje. Wist zelf het antwoord niet eens. Drink ik veel? Nee, niet zo heel veel, dacht ik. Ik ben geen alcoholist, of zo. Maar ik drink wel dagelijks. Tegen mijn huisarts zei ik: ‘De laatste tijd heb ik misschien wat te veel feestjes gehad. Maar dat is een uitzondering, hoor. Ik drink normaal wel, maar niet veel.’ Hij ging er verder niet op in, schreef me vitamines voor en daarmee was het onderzoek klaar.

Maar zelf ging ik er wel over nadenken. Eigenlijk drink ik misschien best veel. Het is niet uitzonderlijk als er bij mij een fles wijn doorheen gaat op een avond. En nee, die deel ik niet, want ik ben alleen. Ik heb geen vaste relatie en geen kinderen. En dit klinkt misschien heel stom: ik hou niet van frisdrank of sapjes. Die drink ik eigenlijk nooit. Koffie hoeft van mij ’s avonds ook niet. Dus dan blijft er weinig anders over dan een wijntje. Ik kom thuis uit het werk, schenk een glas in en ga koken. Dan nog twee glazen bij het eten en later op de avond nog eentje. Het stomme is: ik heb dat zelf nooit gezien als te veel drinken. Ook echt nooit bij stilgestaan. Ik heb ’s ochtend ook 
geen katers of zo. Ja, behalve als ik echt flink heb gedronken met vrienden. Maar als ik alleen thuis ben en ik drink wat, dan heb ik 
de volgende dag nergens last van.

Alcohol drinken is een gewoonte geworden.

De bloeduitslag verontrustte me wel. Toen mijn beste vriendin Loes vroeg wat de dokter zei over de bloedtest, begon ik over het vitaminetekort. Alleen aan haar heb ik verteld dat ook die leverwaarden wat hoog waren. Ze schrok daarvan en wees me erop dat het geen kwaad kon om eens wat minder te drinken. Tuurlijk, zei ik, dat was ik al van plan. Ik besloot om een week geen druppel aan te raken. Dat lukte een dag. Op dag twee ging ik onverwachts na het werk wat drinken met collega’s en dan ga je ook niet aan het water. 
Dag drie ging me prima af zonder drank en op dag vier begon het weekend. Dan ga ik vaak uit met vrienden, dus dan mag er wat gedronken worden.

Weet je wat het stomme is? Nu ik erop let, merk ik dat ik voor elk wijntje een excuus verzin. Drukke dag op het werk? Even tot rust komen met een wijntje. Ruzie met een vriend? Zeur niet zo man, hup, een wijntje. Zo ga ik maar door. Ik zie zelf het kwaad er nog steeds niet zo van in, behalve dat het slecht is voor mijn gezondheid. Om erachter te komen of ik echt te veel drink, heb ik op internet meerdere testen gedaan en eerlijk ingevuld. Nou ja, het zal je niet verbazen dat elke test liet zien dat ik inderdaad te veel drink. In elke uitslag lees ik dat ik moet uitkijken, omdat het gevaarlijk kan zijn voor je lever, hersenen, hart en ga zo maar door. Elke uitslag is hetzelfde: alcohol drinken is een gewoonte geworden. Klopt, denk ik dan. En meestal lach ik het dan weg. En ja, schenk ik wat in.’

Ook iets op te biechten? Stuur dan een mailtje naar flair@sanoma.com.

Beeld: IStock

Shoppen is altijd een goed idee