Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Lezersdilemma: ‘Ik zit helemaal niet op die roze wolk waar alle blije moeders het over hebben’

Lezersdilemma: ‘Ik zit helemaal niet op die roze wolk waar alle blije moeders het over hebben’

Thuis & wonen
Lezersdilemma: ‘Ik zit helemaal niet op die roze wolk waar alle blije moeders het over hebben’

Elke week plaatsen we een dilemma op Facebook, omdat we benieuwd zijn hoe jullie over bepaalde stellingen denken. Deze week: de 33-jarige Anjet, die al van jongs af aan een kinderwens had. Maar nu ze eenmaal moeder is, is het helemaal niet wat ze ervan verwacht had.

Lees ook: Lezersdilemma: ‘Moet ik mij bij mijn rimpels neerleggen, of botox laten spuiten?’

Anjet kon haar geluk niet op toen ze zwanger was, maar na een heftige bevalling zit ze niet op de roze wolk waar alle blije moeders het over hebben. Haar dochter slaapt slecht en huilt veel, waardoor de tranen Anjet in haar ogen schieten. Vooral als Lieke blijft jammeren, weet de kersverse moeder niet hoe ze haar kind moet troosten. Is ze de enige die door deze moeilijke fase gaat?

We verzamelden jullie meningen en adviezen over dit dilemma. Wat zou jij doen? Klik hier om mee te praten!

Charlotte: Heel herkenbaar! Vergeet niet dat je als moeder ook nog onwijs aan het bijkomen bent van een zwangerschap en heftige bevalling (dat kan wel ruim een jaar duren). Het is zwaar en pittig, vooral met weinig slaap. Ik vond de eerste paar jaren ook pittig, vooral omdat ik ook niet de tijd nam om te herstellen van een heftige bevalling en ik ook nog eens kampte met een burnout door alle stress. Mijn herstel heeft lang geduurd, omdat ik niet goed geholpen kon worden. Inmiddels heb ik mijn eigen praktijk waarbij ik moeders zoals Anjet begeleid om lichamelijk en mentaal weer in balans te komen. Want het moederschap is pittig!

Debby: Ga naar je huisarts en leg voor hoe je je voelt. Niet mee blijven rondlopen en al helemaal niet denken dat het erbij hoort of dat je raar of anders bent!

Nienke: Zo voelde ik mij destijds ook; waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen. Wel met de houding: A zeggen is B zeggen. Ik vond het eerste jaar rampzalig en er is ook nooit de wens geweest om dat een tweede maal door te maken. Maar de tijd doet een hoop, je interne verzet slijt. En ach… 21 jaar later heb ik toch een fantastische zoon. Men zei mij ooit: de hardste huilers worden de liefste kinderen. En zo is het exact gegaan. Kop op, het komt goed en als je het even niet meer ziet, meld het aan huisarts.

Ilona: Praat erover met de huisarts, misschien heb je een postnatale depressie.

Anja: Ga op je eigen (moeder)gevoel af. Als jij denkt dat er iets is, blijf er niet mee rondlopen maar vraag advies en praat erover. En ik zou rust pakken waar het kan, dan kan je er beter tegen. Is er iemand in de omgeving die je even kan aflossen? Al is het maar voor even… wat tijd voor jezelf zal je vast goed doen. Zet ‘m op, meid.

Fia: Welkom in de wereld… Praat erover met andere moeders, er is vast veel herkenning. Probeer zoveel mogelijk met je kindje mee te slapen en ga vooral je gevoel achterna. Sterkte, er komt een tijd dat het beter gaat…

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee