Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Lezen! Arie over de bevalling

Lezen! Arie over de bevalling

Thuis & wonen
Lezen! Arie over de bevalling

Een paar dagen na de bevalling postte Arie op zijn Instagram-account al de eerste kiekjes van baby Bobby Jo. Nu, ruim een week later, vertelt Arie voor het eerst aan Flair hoe hij de bevalling van zijn vrouw Romy van dichtbij meemaakte. Heftig!

Pure liefde: papa Arie & baby Bobby Jo

Bevalling
De weeën begonnen om kwart over twee, een zondagmiddag. We waren net naar een restaurant in de buurt gewandeld, waar we in het weekend vaak gingen lunchen. Ik merkte aan mijn vrouw dat ze zich niet optimaal voelde. Ze was bleek. Zo nu en dan greep ze naar haar maag, een grimas op het gezicht. ‘Gaat het?’ vroeg ik haar. ‘Ik denk dat het is begonnen,’ was haar antwoord. Het was 31 januari, ze was pas 7 februari uitgerekend. En dochters komen vaak te laat, hadden wij ons laten vertellen in de oneindige hoeveelheid bakerwijsheden die in de afgelopen negen maanden over ons waren uitgestort door goedbedoelende vrienden, kennissen, collega’s, familieleden en wildvreemden op de meest uiteenlopende plaatsen. Maar toen de serveerster onze salades op tafel zette, zag ik dat het menens was. We namen een paar happen, en liepen terug naar huis. Vanaf dat moment kwamen de weeën zo rond de acht, negen minuten. Geen paniek. We lagen op bed, keken een film. Ik merkte dat ik het spannender begon te vinden. De onzekerheid vooral ook, of dit nu inderdaad het begin was, of dat er misschien iets anders aan de hand kon zijn. ‘Moeten we niet even bellen?’ stelde ik voor. Maar dat idee werd weggewuifd. ‘Pas als ze om de vijf minuten komen,’ zei ze met een zekerheid die in de afgelopen jaren kenmerkend was gebleken voor haar karakter, maar mij op dit moment, gek genoeg, toch een beetje verbaasde. Ik was zelf geneigd geen enkel risico te nemen. Wat als het iets anders was? Maar dat was het niet, verzekerde mijn vrouw mij. En een paar uur later reden we naar het ziekenhuis. Ruim drie centimeter ontsluiting. De weeën volgden elkaar in recordtempo op. Toen de verloskundige de ontsluiting bijna twee uur later opnieuw kwam meten, verwachtte ik dat ze misschien al wel het hoofdje van mijn dochter kon zien zitten. Maar dat viel tegen. Amper een centimeter opgeschoten, terwijl de weeën toch steeds intensiever waren geworden.

Op zo’n moment gaan ze in beraad, de verloskundige en nog wat mensen die dan rondlopen op zo’n hal. Pijnbestrijding, en een opwekker. Ik keek naar mijn vrouw, een paar slierten haar bezweet op haar voorhoofd, het gezicht bleek, zoals ik het alleen eerder had gezien toen ze een keer flinke koorts had na een avond bij een obscure Thai waar we allebei voedselvergiftiging hadden opgelopen na de optimistische inschatting van een gerecht met schaaldieren. Ze zag er moe uit, maar ook vastberaden. Plotseling begreep ik wat mensen bedoelen met een oergevoel dat loskomt bij vrouwen die een kind gaan baren. Dat werd in de tien uur daarna alleen maar sterker. Ik keek naar haar, mijn vrouw, zag hoe ze streed, hoe ze ergens steeds weer kracht vandaan haalde, hoe ze huilde (ik huilde mee), hoe ze zich, terwijl het medisch team over een keizersnede begon, voornam door te zetten, en van niemand te accepteren dat het allemaal anders zou gaan dan zij in haar hoofd had. Alsof in deze situatie voor het eerst iets moest worden aangesproken, iets wat eerder slechts gesluimerd had, dat na de bevalling nooit meer zou verdwijnen. Ik zag het hoofdje van mijn dochter verschijnen na ruim twintig uren, en toen ze enkele seconden later, met de navelstreng nog aan haar lijfje, in de armen van mijn vrouw lag, wist ik wat ik had zien gebeuren. Mijn vrouw was een moeder geworden. En ik vond haar prachtig.

In Flair schrijft Arie (42) elke week over de dingen die hem bezighouden. Zijn column over de bevalling lees je in Flair 8, vanaf woensdag 24 februari in de winkel.

Credits beeld: Instagram.com/romyboomsma

Ook lezen:
Grote broer wil baby niet teruggeven aan mama
Arie Boomsma is vader
Column Arie: ‘Zou je het zelf kunnen?’

Shoppen is altijd een goed idee