Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Kim-Lian: ‘Ik wil niet zo’n moeder zijn die haar kind een bepaalde kant op stuurt’

Kim-Lian: ‘Ik wil niet zo’n moeder zijn die haar kind een bepaalde kant op stuurt’

Thuis & wonen
Kim-Lian: ‘Ik wil niet zo’n moeder zijn die haar kind een bepaalde kant op stuurt’

Kim-Lian van der Meij (37) is actrice en presentatrice. Ze woont samen met Daniel (38), met wie ze drie kinderen heeft: Ronja (9), William (7) en Benjamin (4). Elke week schrijft ze in Flair over haar drukke leven.

Lees ook: Kim-Lian laat haar ongewenste haartjes weglaseren: ‘Dit had ik veel eerder moeten doen’

Met zweethandjes zit ik in de zaal. Ik voel kriebels in mijn buik. Diezelfde kriebels die ik altijd heb vlak voor een optreden of opname van een tv-programma. Een spannend, leuk en lekker gevoel. Helaas was er alleen nog een plekje vrij op de achterste rij. Ik had zo graag een beetje vooraan gezeten. Dan had ik elke uitdrukking van haar gezichtje kunnen zien. Met m’n iPhone in de aanslag ben ik vastbesloten alles vast te leggen. Ronja heeft haar musicaluitvoering. Niet van school, maar van haar musicalclubje waar ze elke woensdagmiddag les krijgt. Samen met vriendinnetjes en andere leeftijdsgenoten heeft ze maanden gerepeteerd achter dichte deuren. Wij nieuwsgierige ouders konden af en toe slechts een glimp van de liedjes en de dansjes opvangen.

Thuis mocht ik wel met Ronja haar teksten oefenen door tegenspel te geven. Alleen daaraan heb ik al veel plezier beleefd, hoewel Ronja het wel nodig vond om mij af en toe streng te regisseren. Ik deed het niet goed (genoeg), volgens haar. Haha, heerlijk: dat perfectionisme op je negende.

Ik gloei een eind weg. Ik heb het bloedheet!

Het licht dimt en het publiek is muisstil. We worden door de enthousiaste spelertjes en hun energie meteen meegenomen in het verhaal van Wizkit. We genieten met volle teugen – het meest van ons eigen kind natuurlijk. Grappig hoe je blik automatisch naar je eigen kroost wordt getrokken. Zelfs als het hele ensemble zich enorm staat uit te sloven in een groepsperformance en ik eens probeer mijn aandacht op een ander kind te vestigen, word ik na twee seconden teruggetrokken. Ik wil niets van Ronja missen. Wat denkt ze nu? Wat voelt ze nu? Zou ze het net zo leuk vinden als ik het zelf ook altijd vond? Op het podium staan. Zingen, dansen en acteren. Tot nu toe heb ik nooit gehoopt dat Ronja in mijn voetsporen zou treden. Al is het alleen maar omdat ik niet zo’n moeder wil zijn die haar dochter een bepaalde kant op stuurt. Ik heb haar altijd helemaal vrijgelaten om haar eigen (creatieve) interesses te ontwikkelen. Maar nu merk ik dat ik gloei van trots bij het idee dat ze later misschien ook wel een hoofdrol mag vertolken in een grote musical.

Nou, we shall see. Als ze pottenbakster wordt, zal ik ook gloeien van trots. Sterker: ik merk dat ik nog steeds gloei. Ik gloei een eind weg. Ik heb het bloedheet! Dan hoor ik mensen om me heen zuchten en steunen: ‘Jeetje, wat is het hier warm. Is de airco stuk ofzo?’ Aha! Dat helpt ook niet mee aan je coolness natuurlijk, een defecte airco.

Bij het slotapplaus staat iedereen op in de zaal en onder luid gejuich en applaus maken de jonge musicalsterren een diepe buiging. Ik klap als een malle mijn handen beurs en het zweet drupt van mijn voorhoofd. Door de spanning, het gloeien van trots en de kapotte airco. Over een halfuur doen ze de voorstelling nog een keer. Voor een nieuw publiek. Maar ik ben er gewoon weer bij, als een echte groupie. Hopelijk deze keer wel vooraan…

Deze column van Kim-Lian komt uit Flair 24. Deze editie ligt nu in de winkels.

Shoppen is altijd een goed idee