Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Het huishoudboekje van Marian: ‘De verantwoordelijkheid om geld te verdienen voelde ik zeker’

Het huishoudboekje van Marian: ‘De verantwoordelijkheid om geld te verdienen voelde ik zeker’

Thuis & wonen
Het huishoudboekje van Marian: ‘De verantwoordelijkheid om geld te verdienen voelde ik zeker’

Naam Marian (45), eigenaar schoonmaakbedrijf (40+ uur)
Partner Jean (47), freelance tekstschrijver (circa 20 uur)
Kinderen Karlijn (11), Nicole (7)

NETTO-INKOMSTEN
Salaris € 3000 netto
Salaris partner € 1250
Kinderbijslag € 162,50
TOTAAL: € 4412,50

UITGAVEN
Hypotheek € 908
Gas, water, licht € 140
Verzekeringen € 400
Boodschappen € 500
Televisie en internet € 65
Mobiele telefoon € 80
Sportschool € 75
Auto € 230
Vaste telefoon € 10
Netflix € 10
TOTAAL € 2418

SPAARGELD € 12.000 (+ pensioenfonds)
SCHULDEN € 1000 (restant studieschuld Jean)

Lees ook: Het huishoudboekje van Nadine: ‘We zijn niet rijk, maar heel tevreden’

Jij werkt meer dan je man. Dat zie je zelfs anno 2018 niet zo vaak.
‘Nee, hè? Ik dacht dat we in een vrij geëmancipeerde samenleving leefden. Dat valt tegen, merk ik steeds weer. Mannen én vrouwen zijn verbaasd wanneer ik vertel hoe wij het thuis geregeld hebben. Dat ik een eigen 
bedrijf run en meer dan veertig uur werk, terwijl mijn man zo’n twintig uur werkt en grotendeels voor Karlijn en Nicole zorgt. Voor ons is dat normaal.’

Hoe is die verdeling ontstaan?
‘Jarenlang was Jean de kostwinner. Hij werkte op de communicatieafdeling van een groot bedrijf. Ik verdiende toen wat bij in de schoonmaak, door huizen van andere mensen schoon te maken. Dat werd een echt bedrijf toen ik merkte dat meer mensen een betrouwbare, goede schoonmaakster zochten. Ik bemiddelde daarin. Eerst gewoon als vriendendienst, later tegen betaling. Toen mijn bedrijf doorgroeide, besloten mijn man en ik in overleg dat hij minder zou gaan werken. Zodat ik tijd kon besteden aan het opzetten van mijn bedrijf. Hij ging van 40 uur per week naar 32 uur en nam de zorg voor de kinderen meer op zich. Al snel bleek dat ik meer tijd nodig had. Minder uren werken bij zijn toenmalige baas ging niet, dus nam Jean ontslag. Hij werkt nu als zzp’er en kan zijn eigen uren indelen. Dat is fijn. Hij is er om de kinderen op te vangen. Wanneer ze uit school komen, wacht hij met dat ouderwetse kopje thee en een koekje. En zijn ze ziek, dan kan hij bij ze blijven. Zo heeft hij me de ruimte gegeven om mijn bedrijf te laten opbloeien.’

Vond je dat niet eng: opeens grotendeels de verantwoordelijkheid dragen voor het gezinsinkomen?
‘Het was wennen. Ik was gewend om elke maand een bedrag van mijn man te krijgen voor de boodschappen en andere huishoudelijke kosten. Wat dat betreft was ik al die jaren niet bepaald ondernemend geweest. Nu werd dat opeens anders. Mijn man deed de boodschappen en hielp op school. De verantwoordelijkheid om geld te verdienen voelde ik zeker. Nog veel moeilijker vond ik het om mijn verantwoordelijkheidsgevoel richting de kinderen een beetje los te laten. Jean ging nu opeens over hun nieuwe kleren, bijvoorbeeld. Daar moest ik me dan vooral niet mee bemoeien. Het duurde even voordat dat lukte. In het begin ging ik ‘s avonds surfen naar kleding en ik stuurde hem dan een lijstje met links. Daar werd hij boos om. ‘Vertrouw je me soms niet?’ vroeg hij dan. Nu gaat het goed. We doen het inmiddels drie jaar zo. Ik weet bijna niet beter meer.’

Het hele interview lees je in de nieuwste Flair. Flair 20 ligt nu in de winkels.

Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee