Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Blog Denise: Hoeveel nachtjes slapen nog?

Blog Denise: Hoeveel nachtjes slapen nog?

Thuis & wonen
Blog Denise: Hoeveel nachtjes slapen nog?

Straks ben ik moeder. Jouw moeder. Mama. Lief kleintje in mijn buik, wat ben ik nieuwsgierig naar wie je bent. Naar hoe je eruitziet en naar de geluidjes die je maakt. Ik heb je nog niet mogen vasthouden, maar ik voel je aanwezigheid al iedere dag. Ik geniet van je prachtige beweginkjes, van het gegolf dat jij teweegbrengt onder mijn ronde buik. Van je gehik en de hieltjes die uit mijn zij ploppen; ja, zelfs van de porren die je af en toe tegen mijn ribben geeft. Ook dat koester ik. Ik denk aan je, ik praat tegen je, en ik zeg je dat ik van je hou. Ik zing voor je, speel met je, dans met je. Ik ben zo blij dat jij er bijna bent!

Ik wist nog niet hoe ze eruitzag, hoe ze voelde of hoe ze rook. Hoe ze lachte of hoe ze klonk. Ik schreef erover, want ik was zó benieuwd.

Ineens hoorde ik stapjes in de keuken en waren we 9 jaar verder. Ze kwam terug uit bed. Ik was net samen met mijn zoontje (die jonger is, maar altijd iets later naar bed gaat) ballonnen aan het opblazen. Ze kon niet slapen. Morgen was de grote dag. Dan werd ze 9.

‘Je bent zo enthousiast, dan kun je niet slapen, hè Bo?’ zei mijn 6-jarige zoon lief tegen zijn grote zus.

De hele dag was ze ermee bezig geweest, ’s ochtends vroeg al. ‘Was dit nou de laatste keer dat ik ging ontbijten als ik 8 ben? Daar had ik wel van moeten genieten.’ ‘Dit was de laatste keer dat ik mijn jas aantrok als ik 8 ben.’ Of: ‘Dit was de laatste keer dat ik mijn tanden poets als ik 8 ben.’

Bij alles wat ze deed stond ze stil. Alles wat ze voor het laatst als 8-jarige deed. Het werkte besmettelijk. Toen ik haar naar bed bracht, gaf ik haar een kus en dacht: dit is de laatste keer dat ik een 8-jarig meisje welterusten kus. Ja, tenzij ik ooit oma word misschien.

Niet alleen de dag ervoor was ze ermee bezig. Al weken, wat zeg ik, máánden, telde ze de nachtjes af. En nu was het nog maar één nachtje en nu kon ze niet slapen.

‘Kom maar even zitten,’ zei ik tegen mijn dochter. Ze trok haar voeten op op de bank en staarde een beetje voor zich uit. Ik zag dat ze moe was, maar ik zei het maar niet. Ik ging naast haar zitten. Ondertussen dacht ik: o god, ik moet nog zó veel doen. Meteen de dag na haar verjaardag zou ik al vroeg met een groepje online influencers naar Malta vertrekken en ik had nog niks ingepakt. Morgen tussen alle verjaardagsfeestelijkheden door zou ik daar ook geen tijd voor hebben. Ik moest zelfs nog wat werk afmaken.

IMG_5638

We kletsten even en toen bracht ik haar weer naar bed. Met mijn zoontje hing ik één in plaats van véél slingers op (‘Ik hoef geen slingers hoor mama,’ had ze gezegd) en versierde haar stoel.

Het werd een superleuke dag. De traktaties waren een groot succes, het feestje met 8 vriendinnetjes was zeer geslaagd (cupcakes versieren bij een ijssalon) en daarna kwam er nog familie die ons op een hapje bij de Italiaan trakteerde. Heel gezellig!

En ik? Ik ben alweer op en neer gevlogen. Ja ja, time flies.

Nu is het aftellen voor haar broertje begonnen.

Nog zo’n 90 nachtjes slapen. 😉

Meer blogs van Denise lezen?

 

 

Shoppen is altijd een goed idee