Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Miljuschka: ‘Het is de nachtmerrie van iedere moeder’

Column Miljuschka: ‘Het is de nachtmerrie van iedere moeder’

Thuis & wonen
Column Miljuschka: ‘Het is de nachtmerrie van iedere moeder’

Miljuschka Witzenhausen (33) is tv-kok, presentatrice en culinair blogger. Ze heeft twee kinderen: Rembrandt (8) en Felina (6) uit haar huwelijk met kunstenaar Tycho Veldhoen. Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Lees ook: Column Miljuschka: ‘Ik moet bekennen dat het nuttigen van alcohol inmiddels van alledag is’

Plaaggeesten

Al weken hebben we een wanhopige zoon in huis. Hij is zo klaar met het geplaag. En het begint steeds opnieuw. Ik ben naar zijn juf gestapt, heb mijn zorgen geuit in de klassenapp en met zijn vader besproken. Maar het blijft terugkomen. Het is niet omdat hij onverzorgd of onhygiënisch is. Integendeel, het probleem schijnt daar deels door veroorzaakt te worden. Die kleine – excuses voor mijn taalgebruik – tyfuslijers zijn juist dol op zo’n schoon jochie. Het is de nachtmerrie van iedere moeder. Het begint onschuldig met een keer krabben. Pas bij meerdere keren per dag wordt het zorgelijk. Toch maar even kijken dan. Je hoopt vurig dat het niet zo is. De bevestiging zet namelijk een heel circus in werking.

Ik ben de wanhoop nabij’

Helaas heeft de zespotige, krabachtige plaaggeest intrek genomen in ons huishouden. Project ‘Elimineer hoofdluis’ wordt direct ingezet. Na internetraadpleging besluiten we alleen het haar te behandelen. Vroeger moesten we ook alle lakens en knuffelberen ontsmetten. Maar volgens Landelijk Steunpunt Hoofdluis is dat achterhaald. Er volgt nog even een discussie om de behandeling uit te stellen tot de volgende ochtend, want het weekend is net begonnen. Maar die verlies ik hopeloos tegen een hysterische zoon. Op vrijdagavond om 9 uur zit ik in de auto naar de Appie om luizen­shampoo in te slaan. Je snapt het, ik voel me net zo rock-’n-roll als de buurmeisjes die naar de stad gaan om hun avond in een club door te brengen. Not! Terug thuis begint het shampooën, inwerken, uitkammen en uitwassen van de haren. Strik eromheen en klaar zou je denken. Met de slag om de arm dat de nabewerking van eventueel uitkomende neten enkele dagen later niet vergeten mag worden. De realiteit is totaal anders. Ik ben 2 maanden bezig als een soort verdelger. Het is mij een raadsel waar ze vandaan komen en ik ben de wanhoop nabij. Na overleg met de Jordanese schoonmaakcommissie – aka mijn tante, oma en moeder – besluit ik toch de lakens, knuffels, banken, stoelen en kleren onderhanden te nemen. Er zijn luizencontroles op school. Dus je zou zeggen dat als andere kinderen luizen hebben, die ook behandeld worden. Mijn zoon denkt er het zijne van. Op een ochtend doet hij in de klas in geuren en kleuren uit de doeken hoeveel luizen ik bij hem heb weggehaald. Daarop volgt het statement dat hij vanaf dat moment in quarantaine gaat en zet hij zijn tafel apart. Dit was de limit. Na een telefoontje van de juf over dit voorval, kam ik de kinderen iedere dag, onder luid gejammer, uit met een luizenkam. Plus om de 3 dagen een behandeling met luizenshampoo. Inmiddels lig ik voldaan met een glas wijn op mijn bed. Ik weet zeker dat er geen neet meer in mijn huis leeft en alle hoofdluizen te grazen zijn genomen. Proost op een jeukvrije nacht!

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 09. Deze editie ligt nu in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee