Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Kyra: Een louche makelaar en de bedrogen voetbalvrouw…

Column Kyra: Een louche makelaar en de bedrogen voetbalvrouw…

Thuis & wonen
Column Kyra: Een louche makelaar en de  bedrogen voetbalvrouw…

Droom jij er ook weleens van om in het buitenland te gaan wonen? Kyra Rutgers (journalist en auteur) is met haar partner (voetbaltrainer) deze uitdaging voor een bepaalde periode aangegaan. Elke week houdt ze voor Flair een blog bij over haar ervaringen.

Lees ook: Column Kyra: Een beproeving met een inspirerend einde

De riante villa waarin mijn partner en ik verblijven is fantastisch. Maar wanneer we ons permanent op Cyprus willen vestigen, gaat onze voorkeur uit naar een kleiner en centraal gelegen onderkomen. Om ons alvast te oriënteren, zijn we op pad geweest met een makelaar. De wensen van mij en mijn lief lopen uiteen: ík wil een beveiligd appartementencomplex met balkon en uitzicht op zee, híj een woning met een tuin en een zwembad. Aangekomen bij een fraai appartementencomplex nabij het strand, voelde ik het kriebelen. Ik zag mezelf al zitten op het balkon. Achter mijn laptop, af en toe turend naar de zee, werkend aan mijn volgende roman. ‘Het appartement ligt op de vierde etage’, zei de makelaar. Spaans benauwd kreeg ik het toen ik de kleine, gammele lift zag. ‘Ik ga wel met de trap.’ De makelaar keek mij grinnikend aan. ‘Het is 37 graden, maar wat jíj wil.’

Mijn partner en ik liepen achter de man aan die bij elke traptrede luid zuchtte. Binnen werd ik overvallen door een gevoel van teleurstelling: muren met vochtplekken, gehavend laminaat en de doordringende geur van opgestapelde vuilniszakken. ‘Kijk eens… wat een prachtig uitzicht op zee’, riep de overenthousiaste makelaar, terwijl hij de balkondeur openwrikte. Hij haalde een pen uit de borstzak van zijn door zweet doordrenkte overhemd. Op een papiertje schreef hij een bedrag en overhandigde het aan mijn partner. ‘Special price.’ En met een geheimzinnige blik en zachter: ‘Only for you.’ Na nog drie bouwvallen te hebben bezichtigd, was mijn partner het beu en namen we afscheid van de louche makelaar.

Hoe anders toont de super-de-luxe villa van de technisch directeur van de voetbalclub waar mijn lief trainingen geeft! Hoe ik daar belandde? Tot mijn verbazing nodigde zijn echtgenote mij uit voor een drankje. De echtgenote die mij tijdens een eerder etentje geen blik waardig had gegund. Maar goed, iedereen verdient een tweede kans. Mijn partner was aan het werk, dus ik nam de pendelbus naar de chique woonwijk in Coral Bay. In de tuin met hoge cipressen, kleurrijke bloemen, zwembad en jacuzzi stond de voetbalvrouw – om redenen van privacy noem ik haar Anastasia – mij al op te wachten. ‘Je hebt de weg gevonden’, zei ze in gebrekkig Engels. ‘Follow me.’ Ik liep achter haar aan de villa in. In de living speelden haar twee dochtertjes een spelletje begeleid door een au pair. ‘Breng zo de drankjes en hapjes’, commandeerde Anastastia in het voorbijgaan. Ik volgde haar de trap op naar het zonneterras, waar we neerstreken op teakhouten ligbedden. ‘Wat woon je prachtig’, zei ik, genietend van het panoramisch uitzicht op zee. De au pair zette een plateau neer met twee longdrinkglazen en bladerdeeghapjes. Anastasia maakte nog net geen wegwuifgebaar, maar het meisje verdween even snel en geruisloos als ze was gekomen.

‘Yamas.’ Anastastia maakte een proostgebaar met haar glas en dronk het in één teug leeg. De Zivania, een traditioneel Cypriotisch drankje, druppelde langs haar kin en hals het haltertopje in. Had Anastasia tot dan toe nauwelijks een woord met mij gewisseld – ik vroeg me al af waarom ze mij had uitgenodigd –, losser geworden door de alcohol kwam ze ter zake. ‘Die avond dat jij met de mannen mee was naar Baracas Lounge… was daar toen ook een jonge vrouw met pikzwart, halflang haar?’ Om tijd te rekken voor een tactisch antwoord stopte ik een bladerdeeghapje in mijn mond.

‘Je kunt mij gewoon de waarheid vertellen hoor. Ik wéét dat mijn man mij bedriegt.’ Ze keek me doordringend aan. ‘Je voelt je toch niet ongemakkelijk?’ Het begon me te dagen dat Anastasia mij louter had uitgenodigd om me uit te horen over de buitenechtelijke escapades van haar echtgenoot. De baas van mijn partner. Ik zat in een delicaat parket.
‘Geen antwoord is óók een antwoord.’ Anastasia giechelde terwijl ze haar hand voor haar roodgestifte lippen sloeg. ‘Hij gaat z’n gang maar.’ Ze spreidde haar armen. ‘Kijk hoe ik woon. En die twee kinderen zijn mijn garantie voor de toekomst, begrijp je. Mijn man was die dag jarig en ik was benieuwd of dat mens er ook zat!’

PS: Wil je weten of mijn partner en ik besloten hebben om ons definitief op Cyprus te vestigen? Mis dan mijn laatste blog niet! Dinsdag 18 juli op www.flaironline.nl

Lees nu een halfjaar Flair voor € 11 per maand en krijg een gratis leren crossbody tas t.w.v. € 69,95!

Shoppen is altijd een goed idee