Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Chantal: Tony

Column Chantal: Tony

Thuis & wonen
Column Chantal: Tony

Flairs Chantal (39) is moeder van Ravi (2). Ze woont samen met Gijs (36) en hond Tony. Omdat ze terug wilde naar haar roots, verhuisden ze een jaar geleden van Amsterdam naar een gehucht op het platteland.

Lees ook: Column Chantal: Opruimwoede

Eigenlijk hou ik niet van honden. Sterker nog, ik ben zelfs een beetje bang voor honden. Ben ooit ook gebeten door een hond en niet zomaar een. Een rottweiler. Zeven hechtingen, in mijn bovenbeen. Deed-ie normaal nooit. Het zal mijn geur wel geweest zijn. Nee, ik ben meer een kattenmens.

Mijn eerste kat was een logeerkat, ik was een jaar of twintig en woonde op de Albert Cuyp. Ze heette Crystal Spectra, maar ik noemde haar gewoon Spekkie. Ik moest aan mijn toenmalige vriend bewijzen dat ik voor een dier kon zorgen, dus paste ik op Spekkie. Spekkie bleef een jaar. Toen was ik klaar voor een eigen kat. Dat werd tijgerkater Lee uit Leeuwarden. Geweldig beest, de beste vriend die ik ooit heb gehad.

Lee had namelijk mensenhersens. Echt waar. Hij begreep mij. Ook kon hij deuren openmaken, had een zwak voor blauwe kaas en stal hij eten. Hij was de schrik van de buurt. Zo kwam hij een keer thuis met een zakje met lekkerbekjes tussen zijn tanden geklemd. Bij de buren van het aanrecht gestolen. En dat gaf hij dan aan mij, zo van: I love you boss. Er moest zelfs een slot op de koelkast komen, zo’n schuifslotje, omdat hij elke keer de kaas eruit haalde en opat.

Duiven ving hij ook voor me, dat vond ik iets minder. Die legde hij dan als verrassing in de slaapkamer voor me klaar. Uiteindelijk is dat stelen van eten zijn dood geworden. Hij is namelijk per ongeluk of met opzet (laten we qua goedheid van de mensheid maar van per ongeluk uitgaan) vergiftigd. May he rest in peace. Na vijf jaar kon ik een nieuwe kat aan. Dat werd Billy, een rooie rakker uit Leiden. Maar Billy leefde niet lang, ze viel van het balkon van driehoog.

Omdat mijn relatie net uit was, zocht ik een partner in crime, een maatje met wie ik series kon kijken op de bank en die altijd naar me zou luisteren. Dat werd Tony, de hond. Want: een hond springt niet van het balkon. En hé, ik zou buiten komen, want uitlaten. En hé, ik zou mensen ontmoeten. En hé, ik zou over mijn hondenangst heenkomen. Nou, dat alles klopt. Ik kom buiten. En Tony springt niet van het balkon. Ik ben zelfs verhuisd, naar het platteland. En het is best handig als Tony blaft bij onraad. Hij is altijd blij als ik thuiskom. Echt, hij is altijd blij om mij te zien. Hoe leuk is dat?!

En weet je wat nog leuker is? Ravi en Tony. Dat is het hechtste stel dat ik ooit heb gezien. Waar Tony gaat, gaat Ravi, waar Ravi gaat gaat Tony. Maar nu is er een probleem: Tony is naar de hondentrimmer geweest, dus zijn krullende vacht is eraf. Lekker kort, voor de zomer, maar bijna onherkenbaar. Ravi begint te huilen als Tony naar hem blaft. Want: waar is Tony? Het beest dat hem aankijkt lijkt eerder een naaktkat. Ik blij, ik ben immers een kattenmens. Ravi niet zo blij. Die gaat nog even op zoek naar zijn trouwe vriend.

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale lente-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Shoppen is altijd een goed idee