Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Chantal: ‘Mammmm, je borsten hangen nog aan de waslijn!’

Column Chantal: ‘Mammmm, je borsten hangen nog aan de waslijn!’

Thuis & wonen
Column Chantal: ‘Mammmm, je borsten hangen nog aan de waslijn!’

Flairs Chantal (39) is moeder van Ravi (2). Ze woont samen met Gijs (36) en hond Tony. Omdat ze terug wilde naar haar roots, verhuisden ze een jaar geleden van Amsterdam naar een gehucht op het platteland.

Lees ook: Column Chantal: ‘Niks geen vage gasten die mijn fiets kwamen stelen’

Ik zit dus midden in een verbouwing. De muren zijn eruit, de zolder is weg, de zoldertrap verdwenen. Ravi begrijpt er niks van. ‘Mam, wat doen zij? Wat gebeurt er? Waar is de zolder? Wie woont daar?’ Een paar van de dagelijkse vragen, die ik dan elke keer, rustig en heel geduldig, beantwoord.

Waarop hij zegt: ‘In de kerk woont de Here God en de dominee woont ernaast.’
Hoe weet hij dit? Hebben opa en oma vast uitgelegd.
‘Dus mam, wie woont er daar?’ Hij wijst naar de vide, waar straks, als de verbouwing achter de rug is, een logeerbed komt. ‘Niet de Here God, hè?’

‘Nee, niet de Here God. Hier wonen wij.’
‘Wie zijn wij?’
‘Ehm, papa, mama en Ravi,’ antwoord ik.
‘En Tony?’ vraagt hij, terwijl hij zijn hoofd schuin houdt (=nadenkstand).
Ja, laten we vooral de hond niet vergeten.
‘MAHAM, waarom toveren zij de zolder weg? Waar is de zolder?’
‘Ja, die ligt in de vuilnisbak.’
‘Mag ik even kijken?’
‘Eh… oké…’ Dus openden we samen de grijze container, die vol lag met vieze luiers. Stinken joh! Maar hij wilde er grondig in kijken, dus hield ik mijn adem even in. ‘Ik zie de zolder niet MAM.’
Ik zuchtte. ‘Ik denk dat-ie al op de vuilnisbelt ligt.’

Dan volgt de vraag: ‘Wat is een vuilnisbelt?’ En zo, beste mensen, ben ik een soort encyclopedie voor mijn zoon, 
en verzin ik van alles, want ik heb niet altijd tijd of zin om alles uit te leggen. Maar daar neemt meneer dus geen genoegen mee. Laatst moest Ravi naar oma, maar hij wilde per se geen korte broek en slippers aan. Uiteindelijk ging hij op blote voeten. Er klonk gehamer en geboor, dus ik wilde weg, hup, de auto in, naar mijn werk.

‘Mammmm, je borsten hangen nog aan de waslijn!’

Eindelijk waren we klaar, ik liep de poort uit en Ravi keek om en gilde: ‘MAMMMM, je borsten hangen nog aan de waslijn!’ Ik negeerde het, liep door en hield het spartelende ventje in de houdgreep. Dat verliep niet helemaal vloeiend. De buren moeten hebben gedacht dat ik mijn kind mishandel. Of zijn lievelingsknuffel achterliet. Want ik móést mijn borsten aan, en om dat kracht bij te zetten kneep hij ook in mijn borsten. Echt fijn was dat niet.

Ik zette Ravi in de auto, startte de motor en wilde wegrijden. Negeren, slecht gedrag negeren, mompelde ik zachtjes. Maar Ravi raakte compleet overstuur, waarop ik toch rechtsomkeert maakte en de beha van de waslijn trok. Tegen Ravi zei ik dat ik ‘m had aangedaan. Ik trok mijn shirt omhoog en liet mijn beha zien. Een andere, maar dat zag hij dan weer niet. Hij knikte goedkeurend. Ik dropte Ravi bij mijn moeder, die vroeg of het wel goed ging, want ik zag er blijkbaar verhit uit. ‘Ik was mijn borsten vergeten,’ zei ik. Ravi knikte. ‘Ja, van de waslijn.’

Vervolgens sprong ik in de auto en reed vol gas naar de redactie. Op de stoel naast me lagen mijn borsten.

Wil je niets meer missen van Flair deze zomer? Profiteer nu van onze speciale aanbieding: 10 x Flair voor 10 euro!

Shoppen is altijd een goed idee