Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Chantal: ‘Ik zou eigenlijk ’s ochtends even een strijkijzer over mijn gezicht willen halen, even de kreukels eruit’

Column Chantal: ‘Ik zou eigenlijk ’s ochtends even een strijkijzer over mijn gezicht willen halen, even de kreukels eruit’

Thuis & wonen
Column Chantal: ‘Ik zou eigenlijk ’s ochtends even een strijkijzer over mijn gezicht willen halen, even de kreukels eruit’

Flairs Chantal (39) is moeder van Ravi (2). Ze woont samen met Gijs (36) en hond Tony. Omdat ze terug wilde naar haar roots, verhuisden ze een jaar geleden van Amsterdam naar een gehucht op het platteland.

Lees ook: Column Chantal: ‘Ik was zo verliefd dat ik mijn vriendschap met Olli compleet verwaarloosde’

Mensen, er is een wonder geschied. Ik koop niet meer. Ik koop niet meer elke week iets nieuws (lees: kleding, of spullen voor Ravi of ons huis, banken bijvoorbeeld). Opeens was ik er vanaf, van die verslaving. Ik heb een paar bedragen opgeteld en dacht: hier had ik een leuk reisje van kunnen maken. Dit zijn maar spullen, wat moet je ermee. Bovendien: ik heb geen plek meer voor spullen. Ik word onrustig van al die zooi om me heen. Misschien dat het meespeelt dat ik bijna veertig ben en eindelijk verstandig word? Ik vind het best een ding, dat getal. Ik heb nog nooit iets met leeftijd gehad. Ik ga ook om met mensen van zeer verschillende leeftijden. Maar het heeft ook voordelen. Het interesseert me steeds minder hoe ik erbij loop (ik loop er nog wel verzorgd bij hoor, dat dan wel), maar ik hoef niet meer overal aan mee te doen (in de zin van trends en feestjes).

Speaking of, nog zoiets: ik heb Lowlands dit jaar overgeslagen (maar volgend jaar ga ik wel hoor). En het erge is: ik kwam er op zaterdagmiddag achter dat ik een gastenlijstplekje had. Hoe erg! Of ik nou nog kwam, belde vriendin C., die daar werkte. Nou, op dat moment dacht ik alleen maar: gedoe! Want ik moet oppas regelen. En in mijn eentje in de auto stappen (ik kan heel goed autorijden, maar in mijn uppie naar een festival rijden vind ik zeer ongezellig, ik heb een compagnon nodig die lekkere muziekjes draait en af en toe links en rechts roept).

‘Ik zou eigenlijk ’s ochtends even een strijkijzer over mijn gezicht willen halen, even de kreukels eruit’

En iedereen zou na drie dagen feesten op een totaal ander level zitten. Dus negeerde ik alle appjes van ‘kom’ en ‘wow’. En dacht: het regent, laaaaaaat maar. Maar volgend jaar ben ik erbij hoor. Of zei ik dat al? Nog iets. Ik kijk niet meer op Facebook. Ik weet het: ik moet met mijn tijd meegaan. Maar zeg, dat scheelt een hoop ergernis. Ik dacht: waarom kijk ik als ik me erger aan stelletjes die elkaar de liefde verklaren op Facebook terwijl ze naast elkaar op de bank zitten? Iedereen moet het uiteraard zelf weten, we leven in een vrij land, dus kijk ik gewoon niet meer. Leven en laten leven, ja toch?

Volgende puntje: mijn uiterlijk. Eigenlijk moet ik push-ups doen. Deed ik laatst één dag. En buikspieroefeningen. En de lijntjes, die beginnen nu ook verticaal op te spelen. Ik heb twee van die schuine strepen op mijn voorhoofd, een diepe frons en nu zie ik ópeens alleen maar lijntjes. Ik zou eigenlijk ’s ochtends even een strijkijzer over mijn gezicht willen halen, even de kreukels eruit. Intussen heb ik me wel opgegeven voor vrij zwemmen. Met mijn nicht. Die om de hoek woont. Heb ik nodig, iemand om samen mee te sporten. Eens kijken of ik het dan volhoud, na dat fietsverhaal, hardlooppak dat in de kast ligt en weet ik het wat. Maar ik ren wel achter Ravi aan. Da’s ook een sport. O ja, en op de Lowlands-dagen deed ik dus K3-dansjes met Ravi. Is ook festivallen, toch?

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Shoppen is altijd een goed idee