Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Chantal: ‘Ik was zo verliefd dat ik mijn vriendschap met Olli compleet verwaarloosde’

Column Chantal: ‘Ik was zo verliefd dat ik mijn vriendschap met Olli compleet verwaarloosde’

Thuis & wonen
Column Chantal: ‘Ik was zo verliefd dat ik mijn vriendschap met Olli compleet verwaarloosde’

Flairs Chantal (39) is moeder van Ravi (2). Ze woont samen met Gijs (36) en hond Tony. Omdat ze terug wilde naar haar roots, verhuisden ze een jaar geleden van Amsterdam naar een gehucht op het platteland.

Lees ook: Column Chantal: ‘Op hoge hakjes liep hij in een toptijd het parcours’

Deze column behoeft enige uitleg. Voordat ik in de tijdschriftenbizz terechtkwam, wilde ik namelijk lerares Frans worden. Ik was gek op de Franse taal. Toen ik naar de middelbare school ging was het mijn lievelingsvak, terwijl medeleerlingen het haatten, net als Duits. Ik scoorde tienen. Enfin, vanaf mijn dertiende of veertiende volgde ik elke zomer een vierweekse talencursus in Zuid-Frankrijk. Lekker chic, in Cannes. De eerste jaren logeerde ik bij een gastgezin, de laatste jaren op College de Cannes International. En op mijn achttiende, in 1995, ontmoette ik daar de Duitser Olli. Zijn moeder is Française, een heuse Parisienne, en zij vond dat haar zoon nodig bijgespijkerd moest worden in de Franse taal.

Na die zomer zou ik beginnen aan de lerarenopleiding Frans. Lang verhaal kort: Olli en ik werden beste vrienden. En na die zomer schreven we elkaar brieven (elke dag). We hadden nog geen mobieltjes, we dit it the oldskool way. Soms bezocht ik hem in zijn woonplaats Bonn, hij mij in Amsterdam. Kortom, buddy’s voor life. Ik kreeg op mijn 21e een relatie, en was zo verliefd dat ik mijn vriendschap met Olli compleet verwaarloosde. Ik ‘vergat’ hem mijn nieuwe adres te geven, of mijn telefoonnummer toen ik verhuisde. Je raadt het al: we zijn elkaar kwijtgeraakt.

‘Ik was zo verliefd dat ik mijn vriendschap met Olli compleet verwaarloosde’

Al vijftien jaar (klinkt lang hè, ik word oud) probeer ik hem op te sporen. Maar Olli zit niet op Facebook en is online niet te vinden. Echt niet. Mijn brieven naar zijn oude adres kreeg ik ongeopend retour. Ik heb zelfs al mijn vrienden opgedragen: ‘Als mij ooit iets overkomt, spoor Olli dan op en zeg hem dat het me heel erg spijt dat ik hem heb laten vallen voor een liefde.’

Afgelopen februari kreeg ik plots een bericht via LinkedIn. Het was Olli. Die mij ook al jaren probeerde te vinden en dus maar een account had aangemaakt. Voor mij. Inmiddels woont hij in Berlijn, is succesvol fotograaf (zonder website, en op de analoge manier: hij staat nog echt in een doka en hangt z’n foto’s te drogen aan zo’n waslijntje) en heeft twee kinderen. Muziek luistert hij al die tijd alleen op de pick-up (ja, die is weer in, maar Olli had ’m al die tijd al). Mobieltje? Dat wel. Maar geen WhatsApp, Messenger of wat dan ook.

Ik heb Olli opgezocht. En binnen één minuut was het weer als vanouds. Alsof ik ’m gisteren nog had gezien. Bijpraten was alleen heel lastig, want hoe praat je iemand bij over de afgelopen twintig jaar? En dan nog in het Duits, want hij praat steevast Duits en dat zorgde ervoor dat we, of vooral ik, lost in translation waren. Hij lachte zich rot om een graffiti op een muur, waar ik niets van begreep (zie foto). En dan zijn er nog van die woorden als geil die bij ons echt iets totaal anders betekenen. Binnenkort ga ik nog een keer langs. Dan heeft hij een expositie. Zijn thema? Koeien en paarden. En dat zijn, hoe toevallig, Ravi’s lievelingsdieren. Kan hij ook mee naar Berlijn. O ja, die lerarenopleiding Frans heb ik trouwens nooit afgemaakt. Ik switchte naar Journalistiek.

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Shoppen is altijd een goed idee