Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Chantal: ‘Echt waar, het aanrecht lijkt een oorlogsgebied na het koken’

Column Chantal: ‘Echt waar, het aanrecht lijkt een oorlogsgebied na het koken’

Thuis & wonen
Column Chantal: ‘Echt waar, het aanrecht lijkt een oorlogsgebied na het koken’

Flairs Chantal (39) is moeder van Ravi (2). Ze woont samen met Gijs (36) en hond Tony. Omdat ze terug wilde naar haar roots, verhuisden ze een jaar geleden van Amsterdam naar een gehucht op het platteland.

Lees ook: Column Chantal: ‘Opeens viel het kwartje. Het was ruim-ons-dorp-op-dag’

Ik heb een man die altijd kookt. Dat klinkt als een luxe, en dat is het ook. Alleen: daarna mag ik aan het werk. Echt waar, het aanrecht lijkt een oorlogsgebied na het koken. Spetters op de muren, op de grond, overal vuile theedoeken, alle pannen zijn gebruikt. Kortom: CHAOS. Hé, ik krijg wel een lekkere maaltijd op tafel. Maar mag ik toch heel even klagen, please?

Nou, komt-ie: hij gebruikt nooit onderzetters onder een heet espressokopje. Hallo, witte kringen op onze nieuwe (toch wel erg dure) tafel! Elke keer moet ik zeggen: schat, onderzetters. Ik heb hem zelfs een stel cadeau gegeven uit Mozambique, zo lekker Afrikaans. Hij gebruikt ze niet.
Volgende puntje, nu ik toch lekker in de klaagmodus sta, is het runnen van de familie Burger-Tromp: man, vrouw, kind, hond. Kleine onderneming, zou je zeggen, maar geloof me, het ís me een onderneming! Hoe doen grote gezinnen dat toch? Tips zijn welkom.

Ik regel dus Ravi’s leven: prikken, kapper, kleding, eten en drinken, oppas, sport, spel, noem maar op. Heeft Gijs een ‘oppasdag’ (ik gebruik het woord papadag liever niet, #stomwoord) dan leg ik dus een tas klaar voor de voordeur, met luiers, billendoekjes, speen, zijn knuffel, kortom: noodzakelijke dingen. Vóór de deur, zodat hij ‘m echt niet kan vergeten. Wat doet Gijs? Hij schuift de tas aan de kant, stapt er een soort van overheen en denkt: wat maakt die vrouw van me er een puinhoop van.
Intussen gaat hij zonder luiertas op pad. Naar opa en oma, een dagje wandelen, met hond erbij, want dan heb ik even wat tijd voor mezelf. Aldus de man. Maar dus wel zonder jas en schoenen. Er stond een stevig windje en Ravi had het koud. Dus wandelden ze met z’n tweeën naar een winkelcentrum waar de man voor nog geen tientje een nieuwe jas scoort. Als ze ’s middags thuiskomen, roept Ravi dolenthousiast: ‘Kijk mam, een nieuwe jas!’ En trots wijst hij met zijn vingertje naar de C van Chantal erop (#lief!). We worden meteen even op de foto gezet, peace man! Gijs, trots: ‘Twee maten te groot, dat wil je toch altijd?’ Kijk, daar scoor je punten mee op de huishoudladder.

En Gijs was ook even langs de bouwmarkt gereden voor een elektrisch tennisracket om muggen mee te elektrocuteren. We wonen aan het water, dus volop muggen en Ravi en ik zaten onder de bulten. Die man van mij is zo gek nog niet. Het vreemde is: Gijs moppert als ik het dopje van de tandpasta er niet opdraai, daar kan hij niet tegen. Maar de was overal laten slingeren, de hond met modderpoten binnenlaten en per ongeluk met een verfbroek op de nieuwe bank zitten, daar ziet hij het probleem niet zo van in. Want er moet toch geleefd worden?

Maar gisteren, beste mensen, gebeurde er iets bijzonders. Gijs zei ineens: ‘Ik ga een plumeau kopen,’ en wees naar de spinnenraggen tussen de balken van het hoge plafond. He had me at plumeau.

Lees nu een halfjaar Flair voor € 11 per maand en krijg een gratis leren crossbody tas t.w.v. € 69,95!

Shoppen is altijd een goed idee