Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Column Chantal: ‘Daar stond ze dan, de rookmelder uit te schakelen’

Column Chantal: ‘Daar stond ze dan, de rookmelder uit te schakelen’

Thuis & wonen
Column Chantal: ‘Daar stond ze dan, de rookmelder uit te schakelen’

Flairs Chantal (39) is moeder van Ravi (2). Ze woont samen met Gijs (36) en hond Tony. Omdat ze terug wilde naar haar roots, verhuisden ze een jaar geleden van Amsterdam naar een gehucht op het platteland.

Lees ook: Column Chantal: ‘Mijn moeder is een superhero. Niet stuk te krijgen’

Ik paste onlangs een paar weken op een kat van een vriendin. In Amsterdam. Terug naar Amsterdam, weer eens wat anders dan Terug naar Oegstgeest, was best apart. Toelichting: van een dijk en weilanden met honderd inwoners naar miljoenen mensen op elkaar en heel veel beton en tv-schotels. Een andere wereld, zo zou je het kunnen noemen. Maar wat heerlijk om compleet anoniem te zijn. Ik croste in de tram door de stad (ook nieuw, want geen fiets) en kletste met iedereen. Na dag drie ging de rookmelder piepen in het appartement. De vriendin heeft een dubbele bovenwoning, dus eigenlijk ging-ie op de zolder af. Met een hoog plafond. En de mensen die mij kennen, weten dat ik geen reus ben. Ik pakte de hoogste kruk erbij en kon het ding net aanraken. Vervolgens vond ik een bezem en tikte met de stok ertegenaan. Het ding ging nog harder piepen. Een paar nachten sliep ik met oordoppen in, de kat miauwde continu. Het is een lief beest, maar totaal neurotisch als het om eten gaat. En dat geluid natuurlijk. Dieren hebben een beter gehoor dan ik, dus het zal wel een heel vervelende piep zijn geweest.

‘Daar stond ze dan, mijn zeemeerminnetje op een barkruk, de rookmelder uit te schakelen’

Gelukkig heb ik een lieve collega-vriendin, Aleida. Ik noem haar mijn zeemeerminnetje, want ze lijkt op Daryl Hannah in de film Splash met Tom Hanks. Afijn, Aleida kwam gewapend met een koffer vol schroevendraaiers naar de redactie. We zouden die rookmelder na werktijd weleens onder handen nemen. Uiteraard onder het genot van een fles wijn. Want hé, het moet wel gezellig blijven. Ook handig: Aleida is, in tegenstelling tot mij, wel een reus. In de zin van 1.80 meter versus 1.59 meter. Zij kon er, als ze op de kruk stond, prima bij. Ik hield de kruk met beide handen stevig vast, want Aleida heeft dan geen hoogtevrees, het was best een spektakel. Die kruk mocht niet omvallen! Daar stond ze dan, mijn zeemeerminnnetje, op een barkruk, de rookmelder uit te schakelen. Hoe hard we, of eigenlijk zij, het probeerden het lukte niet. We pakten de telefoon erbij en riepen de hulp in van YouTube. We keken hoe we verschillende rookmelders konden openen. Maar er was er ook een bij die op het lichtnet aangesloten kon zijn. Dan moest de elektriciteit eraf. Maar ja, waar zat die stoppenkast? Uiteindelijk is het leven van mijn zeemeerminnetje me meer waard dan stilte. Ik had een visioen van Aleida onder stroom, die van de kruk af vloog. En dan een klap en vervolgens stilte. Dus nee, het was nog steeds niet stil in huis. En de kat, die bleef vrolijk miauwen.

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Shoppen is altijd een goed idee