Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Chantal: ‘Ik, kersvers, net uit het vliegtuig, mocht samen met vriendin Aleida de Afrikaanse kleding showen voor honderden gasten’

Chantal: ‘Ik, kersvers, net uit het vliegtuig, mocht samen met vriendin Aleida de Afrikaanse kleding showen voor honderden gasten’

Thuis & wonen
Chantal: ‘Ik, kersvers, net uit het vliegtuig, mocht samen met vriendin Aleida de Afrikaanse kleding showen voor honderden gasten’

Chantal (40) is single moeder van Ravi (2). Ze wonen in een gehucht op het platteland. Elke week schrijft ze over haar belevenissen in Flair.

Lees ook: Chantal: ‘Ik zat in de wacht-kamer toen ik werd geroepen. Ik voelde meteen paniek’

Andere wereld
Sorry beste mensen, ik moet toch weer even terugblikken op die legendarische trip naar Mozambique. Heb je je buik er vol van, sla deze column dan vooral over. Maar ik wil nog delen dat ik daar totaal buiten mijn comfortzone ben getreden. Ik heb namelijk een modeshow gelopen voor de lokale modeontwerper van het surfplaatsje Tofo. Hij woont in een rieten hut waarin vier naaimachines staan, van Singer, dat wel – van die ouderwetse. En hij mocht in het guesthouse van mijn broer een fashionshow geven. Alleen: hij had nog geen modellen geregeld. Ik, kersvers, net uit het vliegtuig, mocht samen met vriendin Aleida de Afrikaanse kleding showen voor honderden gasten. Eén rondje om het zwembad, werd gezegd. Dat ene rondje werden er vier. Om eerlijk te zijn: ik hou er niet van om in de spotlights te staan. Ik zou dit normaal gesproken dan ook absoluut weigeren, maar ik had al een paar cocktails op en zit in een nieuwe fase van mijn leven. Dus hoppa, grenzen verleggen. En wat bleek: zowel Aleida als ik zaten er al heel snel helemaal in. We liepen in kleurrijke outfitjes aan de hand van een local dansend en heupwiegend over de soort van catwalk. Ik blies handkusjes naar het publiek, er werd geklapt en gejoeld. En steeds werden we weer in een andere outfit gehezen. Dat was nog best lastig, want A. ik ben een kleintje, en B. Aleida is een reus. Bij mij was alles dus veel te groot, terwijl bij Aleida de meeste kleding wel wat langer had gemogen. Een keer had ik een outfit zelfs achterstevoren aan, maar ik werd alweer de catwalk op geduwd. Typisch een geval van je had erbij moeten zijn.

Een paar dagen later volgde er een ander soort modeshow, eentje die voor mij nog specialer was. We werden namelijk uitgenodigd bij Carlos. Carlos is chef-bar in het guesthouse van mijn broer, en neemt zijn werk heel serieus. Hij aanbidt mijn broer, want dankzij hem woont hij in een stenen huis. Dat is daar uniek. Mijn broer heeft cement gekocht en stenen, want als je gewoon geld geeft, tja, sorry, vooroordeel, maar dan wordt er geen huis gebouwd. Nee, dan heeft de lokale bar diezelfde dag nog een jaarsalaris binnen. Anyway, we aten bij Carlos thuis. Matapa, een traditioneel Mozambikaans gerecht. Betaalbaar voor hen. Speciaal voor ons was er rijst gekocht, zelf at de familie cassave, want rijst is te duur. We kregen traditionele kleding aan en er werd gedanst. De kleindochter keek naar mij vanaf het moment dat ik binnenkwam, pakte mijn hand en liet ’m niet meer los. Ze liep op blote voeten, maar omdat ze zag dat ik slippers droeg, pakte ze die van haar ook. Ze kon supergoed dansen, African style. Prachtige moves in elk geval. Maar wat deed de lieve schat, ze deed mijn houterige stapjes na. Een beetje lomp van links naar rechts stappen. Carlos was zo trots op zijn huis dat hij de hele middag bleef glimlachen. Aleida en ik niet. We waren de rest van de middag misselijk van de matapa.

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Shoppen is altijd een goed idee