Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Thuis & wonen > De vriend van Caroline (31) maakte het uit na het verlies van hun te vroeg geboren dochter

De vriend van Caroline (31) maakte het uit na het verlies van hun te vroeg geboren dochter

Thuis & wonen
De vriend van Caroline (31) maakte het uit na het verlies van hun te vroeg geboren dochter

Liefde overwint álles, roepen we graag. Maar als het noodlot snoeihard toeslaat, blijven zelfs de meest steady relaties soms niet overeind.

Lees ook: Janneke is overbehaard: ‘In de zomer ben ik uren bezig met mijn vacht’

Derde kind
‘Samen met mijn twee zoons woonde ik al een tijd alleen toen ik mijn vriend tegenkwam. De start van onze relatie 
verliep turbulent, maar toch kwamen we na een korte breuk weer bij elkaar. Ik 
investeerde mee in de verbouwingen van zijn huis en maakte daar met hem een nieuwe start. Op aanraden van mijn 
ouders hield ik mijn appartement nog aan. Totaal onverwacht werd ik zwanger, een verrassing waarop we niet hadden gerekend, maar die ons wel meteen intens gelukkig maakte. Voor mij was het mijn derde kind, hij werd voor de eerste keer vader en was door het dolle heen.

Zwaar te verduren
Al vanaf het begin van mijn zwangerschap kreeg ik het zwaar te verduren. Omdat ik een geschiedenis van rugklachten heb, had ik meteen vrij veel pijn. Mijn oudste zoon is gehandicapt, daarom liet ik een vruchtwaterpunctie uitvoeren en onderging ik alle testen die er waren, om er maar zeker van te kunnen zijn dat met de baby alles in orde was. Die bleek gezond, dus we maakten ons verder geen zorgen. Mijn vriend droomde hardop van een dochter. Toen we rond de vierde maand van mijn zwangerschap te horen kregen dat we een meisje verwachtten, kon hij zijn geluk dan ook niet op. En ook ik was heel erg blij.

Onaangenaam gevoel
Totdat ik in de 25e week op een dag wakker werd met een vreemd en onaangenaam gevoel. Diep vanbinnen was ik ervan overtuigd dat de baby diezelfde dag nog zou komen, veel te vroeg. Mijn vriend verklaarde me voor gek en ook mijn gynaecoloog probeerde mijn angst weg te nemen door me op het hart te drukken dat alles in orde was. De hartslag van de baby was goed en ik had nog geen ontsluiting. Ik kon met een gerust hart weer naar huis.

Helemaal fout
Toen ik mijn angst voor een vroeggeboorte min of meer had laten varen, ben ik in de auto gestapt en naar mijn ouders gereden om de kinderen op te halen. Ik was nog maar net binnen toen ik plotseling heel nodig naar het toilet moest. Daar ging het helemaal fout. De baby was onderweg en ik kon haar niet meer tegenhouden. Compleet in paniek belden mijn ouders de ambulance, maar die kwam te laat. Mijn dochter werd geboren op het toilet. Ze was amper dertig centimeter lang, woog 650 gram en was nog te jong om levensvatbaar te zijn.

Zwaar aangeslagen
Met de ambulance werd ik voor nazorg naar het ziekenhuis gebracht en ik kwam daar tegelijk met mijn vriend aan. Hij was zwaar aangeslagen, maar toen hij het voorstel kreeg om bij mij en onze dochter te overnachten in het ziekenhuis, ging hij daar niet op in. Ze heeft nog vijf dagen opgebaard gelegen in het crematorium. Elke dag wilde ik naar haar toe, dat kon hij niet begrijpen. Ik regelde de begrafenis en nam een paar dagen later, samen met hem, tijdens een serene plechtigheid definitief afscheid. We waren stuk van verdriet. Na de dienst bracht hij mij naar mijn 
appartement, zelf ging hij terug naar zijn huis. Om alle verdriet een plaats te kunnen geven, dacht ik.

Over
Maar de volgende dag kreeg ik een berichtje. Het ging niet meer tussen ons, stuurde hij. Na een relatie van drie jaar was het voor hem over. Het leek alsof de wereld stopte met draaien, maar ik was zodanig in shock door het verlies van mijn dochter, dat ik de kracht niet had om me ertegen te verzetten. Als een zombie ben ik een paar dagen later mijn spullen bij hem gaan ophalen. Een paar dagen na de begrafenis moest ik onze dochter officieel aangeven. Hij wilde haar niet erkennen. Daar zag hij het nut niet van in, want ze had nooit echt geleefd. Vanaf die dag stond ik er weer alleen voor en heb ik intens gerouwd. We zijn inmiddels ruim twee jaar verder. Ik mis mijn dochter nog elke dag, maar heb mijn verdriet wel min of meer een plaats kunnen geven. Van hem krijg ik nog geregeld een telefoontje of een bericht. Dat hij de grootste fout van zijn leven heeft gemaakt en me nooit had mogen laten gaan. Die spijt komt te laat. Hij was er niet toen ik hem het hardst nodig had, er is geen weg terug.’

Lees het verhaal van Marijke en haar vriend die uit elkaar gingen na het overlijden van hun zoon in de nieuwe Flair, nú in de winkel.

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale zomer-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Beeld: Shutterstock

Shoppen is altijd een goed idee