Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Blog Marjolijn: ‘Ik haalde me in mijn hoofd dat het helemaal mis was in mijn buik’

Blog Marjolijn: ‘Ik haalde me in mijn hoofd dat het helemaal mis was in mijn buik’

Thuis & wonen
Blog Marjolijn: ‘Ik haalde me in mijn hoofd dat het helemaal mis was in mijn buik’

De voorbereidingen voor het opknappen van de babykamer zijn in volle gang. Toch blijf ik een beetje een slag om de arm houden omdat de geslachtsbepaling natuurlijk nog niet een heel zekere uitkomst had. Hetzelfde heb ik met het kopen van kleertjes voor de kleine. Heel veel kleding is heel erg op geslacht georiënteerd en dus vind je bij meisjes vanzelfsprekend een overvloed aan roze en bij jongens is alles blauw. Ook daar wacht ik dan nog maar even mee, hoewel die voorpret natuurlijk altijd het allerleukst is.

Lees ook: Blog Marjolijn: ‘Mijn wens is in vervulling gegaan: ik ben weer zwanger!’

Het is niet altijd even makkelijk
Toch heb ik het de afgelopen weken best moeilijk gehad met de voorpret. Omdat ik in oktober een miskraam heb gehad ben ik steeds bang dat het nu ook weer mis zal gaan. Vorig weekend haalde ik mij in mijn hoofd dat het vast helemaal mis was in mijn buik. Ik beeldde me in dat mijn buik niet meer gegroeid was en ’s avonds huilde ik mezelf in slaap. Ik was zo bang en voelde me toch bezwaard om hiervoor de verloskundige te bellen. Dan denk ik: ‘het zit tussen mijn oren!’ Heel dom natuurlijk, want zo hoor je je niet te voelen tijdens je zwangerschap. Je moet ervan kunnen genieten, vooruit kunnen en durven kijken.

Gerustgesteld
Maandag belde ik ’s ochtends direct mijn verloskundige. De assistente zei direct dat ik zaterdag had moeten bellen. Ze werd bijna een beetje bozig dat ik mezelf te bezwaard voelde. Ik mocht die ochtend direct langskomen. Hert hartje klopte als een tierelier en ik werd vrij emotioneel toen ik het hoorde kloppen. Ook de verloskundige drukte mij nogmaals op mijn hart dat ik voortaan gewoon moet bellen. Dat had een heel vervelend weekend voorkomen, dus oké, vanaf nu zal ik minder koppig zijn en gewoon bellen als ik me rot voel.

Alleen zijn sucks
Ik ben het helemaal niet gewend om me zo te voelen. Mijn eerste zwangerschap verliep probleemloos en dus had ik geen benul van wat er mis kon gaan. Na de miskraam kwam ik erachter hoe heftig zo’n ervaring is. Ik dacht altijd een heel nuchter persoon te zijn. ‘Dan moest het niet zo zijn en was het kindje al niet gezond vanaf het begin’, dacht ik dan heel stoer. Maar dat kun je helemaal niet denken of vinden als je zelf nog nooit een miskraam hebt meegemaakt. Het fysieke proces is echt vreselijk. Om nog maar niet te spreken over de emotionele klap die je krijgt. De onzekerheid, het gevoel van falen en het grote verlies. Ik was zo verdrietig en op het moment dat je dat midden in de nacht allemaal meemaakt, dacht ik wel: ‘alleen zijn sucks!’ Het was fijn geweest om iemand dichtbij me te hebben nu om het verdriet te kunnen delen.

Alleen is maar alleen
Gelukkig kwam mijn beste vriend binnen no time bij me en sleepte hij me fysiek en mentaal door dit drama. Mijn moeder bleef vervolgens een week bij me en daarna daalde het allemaal een beetje in. Het verwerken kon beginnen en bij mij uitte zich dat in een bijna ongezonde drang om zo snel mogelijk weer zwanger te willen zijn. Iedere maand dat het niet lukte kreeg ik die klap van die miskraam weer in mijn gezicht. Toen ik mijn huidige zwangerschap ontdekte was ik zo ontzettend blij dat het me nog een keer gegund is. Tegelijkertijd brengt het dus een voortdurende onzekerheid met zich mee en eerlijk gezegd denk ik dat ik pas gerust ben op het moment dat ik Micks zusje of broertje in mijn armen heb.
Terug naar de positieve flow
Volgende keer neem ik jullie weer mee in een positieve flow – dat beloof ik – maar ik wilde mijn onzekerheden toch graag delen. Hierdoor ben ik soms wellicht ook minder op de socials te vinden omdat ik het moeilijk vind om iets te posten als ik me zo voel. Ik kijk ondertussen uit naar de twintigwekenecho en daarmee dus ook de bevestiging van het geslacht. Houd mijn Instagram en blog hiervoor dus goed in de gaten!

Marjolijn (36) is moeder van Mick. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien niet langer te wachten op de prins op het witte paard en koos ze voor het single moederschap. Voor VIVA Mama blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man.

Wil je niets meer missen van Flair deze zomer? Profiteer nu van onze speciale aanbieding: 10 x Flair voor 10 euro!

Shoppen is altijd een goed idee