Je bent hier: Home > Thuis > Blog Denise: Zakken vol post op Valentijnsdag

Blog Denise: Zakken vol post op Valentijnsdag

Thuis
Blog Denise: Zakken vol post op Valentijnsdag

Als je dit leest zal ik door de bergen post mijn huis niet meer uitkunnen. Stapels brieven, kaarten en lieve cadeautjes zullen op me wachten, en de bezorgers zullen tevergeefs aanbellen met bossen rozen en andere moois. Maar het ligt zo vol dat ik niet open kan doen.

Zo gaat dat toch?

Ja, natuurlijk gaat het zo.

Aan de deurknop hangt een ballon in de vorm van een groot hart en mijn telefoon ontploft bijna van de appjes met hartjes.

Uiteraard.

Woehaha, nou nee.

Valentijnsdag is al jaren niet meer die spannende dag van weleer. Alleen als je als boer in Zambia werkt en toevallig Marc heet overkomt zoiets je nog. Daar hoeft het zelfs geen Valentijnsdag voor te zijn.

Maar gewone mensen zoals jij en ik? Nou ja, ik weet natuurlijk niet wat jíj stiekem allemaal uitspookt of wat je krijgt vandaag… Maar ik verwacht er niet veel van. Vorig jaar leek er nog wel wat in de lucht te hangen, maar nu?

Ach, het doet me überhaupt niet meer zoveel. Maar vroeger vond ik het gewoon echt spannend!

Als puber hoopte ik nog wel een kaartje van die ene leuke jongen uit de klas te krijgen, wat soms ook echt gebeurde. Maar soms ook niet. Als tiener kreeg ik zelfs eens een hele lieve roze knuffel, maar dat was dan natuurlijk weer van die ene jongen die je dan net weer niet leuk genoeg vond.

Gemaakt door Bo.

Jaren later, in mijn twenties, had ik nog wel eens een romantisch dinertje bij kaarslicht, en als dertiger werd ik ook nog wel eens verrast, maar de afgelopen jaren vindt iedereen het maar commercie of onzin. Terwijl ik stiekem nog wel eens hoopte op een berichtje van iemand die ik toch wel héél leuk vond.

Er kwam nog wel eens wat hoor, maar niet zo’n berichtje waardoor ik meteen helemaal in de wolken was. Stille aanbidders bleken er ook al niet te zijn. Voor zover je dat dan weet hè.

Echt veel stelt het de laatste jaren dus niet voor. Zeker het afgelopen jaar gebeurde er weinig op het liefdesvlak. Verder dan een vluchtige ontmoeting kwam het vaak niet.

Er was alleen nog heel even een Griek in de picture. Eén avond. Op een Grieks strand.

Het was warm, heerlijk warm. Zo’n uitzonderlijk zwoele avond waar ik zo van hou.

Eigenlijk was ik er voor werk. Maar nu was het avond en ineens liep ik daar. Met een Thessalonikees. Of hoe noem je zo iemand? Nou ja, uit Thessaloniki kwam hij.

Best leuk even, zo hand in hand op zo’n strand. Kijk mij hier nou lopen dacht ik. Even voelde ik me weer 20.

Maar goed, verder gebeurt er niks de laatste tijd. Ik ben of met de kinderen, of aan het werk. Vrijdag zou ik uitgaan, maar uiteindelijk niet, en zaterdagavond zou ik een vriendin aan de andere kant van het land opzoeken, maar sneeuw, werkzaamheden en treinen bleken niet zo’n goede combi.

Er is er maar één die mij regelmatig en trouw met lieve briefjes de liefde verklaart en dat is mijn dochter. Mijn zoon ook hoor, maar die doet het op zijn eigen manier en wat minder duidelijk. Die wil gewoon lekker bij me liggen en dan is het goed.

Dát heb ik mooi wel. En dat is heel veel waard.

 

Een Valentijn komt heus wel weer een keer. Heb jij er wel één en wil je met je Valentijn of een toekomstige date een keer een dagje, nachtje of weekendje in een leuke stad in Nederland doorbrengen? Lees dan de tips die ik vorige week gaf.

Liever naar een mooie stad in Zuid-Europa? Dit zijn drie hele mooie steden in Zuid-Europa. Steden om echt verliefd op te worden. Ook als je geen Valentijn hebt.

De andere romantische bestemmingen die ik vorige week beloofd had probeer ik vandaag ook nog online te zetten. Dat was vorige week niet gelukt, omdat ik 800 liefdesbrieven aan het schrijven was. 😉