Je bent hier: Home > Thuis > Blog Denise: uitgaan in je eentje

Blog Denise: uitgaan in je eentje

Thuis
Blog Denise: uitgaan in je eentje

Je staat aan de bar, neemt een slokje van je wijn en denkt: daar sta ik dan.

Pomtidom.

Helemaal alleen.

Je doet alsof het je niks doet. Maar dat doet het je natuurlijk wel.

Je neemt nog een slokje van je drankje en denkt:

‘Oké, daar sta ik dan, en nu?’

Je herkent het misschien wel, vooral als je single bent: zo’n weekend met halve afspraken waarvan je niet weet wat er wel of niet doorgaat. Zo’n weekend waarin er niks concreet is. Niks waarvan je 100% zeker weet of het nou wel of niet doorgaat.

Soms is het heerlijk om geen afspraken te hebben. Op zich is dat de ultieme vrijheid. Ik kan me voorstellen dat vooral stellen met kinderen stiekem wel eens naar zo’n weekend verlangen. Tja, dat is dan het voordeel van (weer) alleen zijn.

Zo’n dag zonder afspraken voelt in eerste instantie heerlijk. Je doet lekker waar je zelf zin in hebt (echt relaxen doe ik dan gek genoeg niet, maar ik verheug me op een dag lekker door kunnen schrijven). Alles gaat prima en je rommelt een beetje in huis. Maar vaak komt er dan ineens zo’n moment, zeker als je ondertussen op Facebook allemaal mensen gezellig samen ziet, waarop je denkt: en nu vind ik het niet leuk meer.

Ineens voel je je alleen en misschien zelfs een beetje zielig. Gezinnen zijn gezellig met elkaar naar het bos, stellen doen hippe dingen of proberen leuke lunchtentjes uit, en jij zit daar maar. Misschien verveel je je (dat heb ik persoonlijk nooit, hád ik dat maar eens, ik moet juist altijd nog zoveel) en wil je ineens iets leuks doen, liefst samen met een van je vrienden. Maar de kans dat er iemand spontaan opbelt of toevallig alleen zit en zin heeft om iets leuks te doen, is klein. Hoeveel vrienden je ook hebt.

Afgelopen weekend was zo’n weekend waarin ik alles open had gelaten. Ik wilde eigenlijk gaan werken aan mijn blogs, maar ineens dacht ik: ik moet ook weer eens wat meer geníeten!

Toen het pas uit was met mijn ex, ging ik heel vaak de stad in. Zodra de kinderen er niet waren, vluchtte ik. Dan ging ik iets drinken, soms een hapje eten met iemand of lekker uit. Wat kan mij het schelen, dacht ik toen, ik ben vrij om te gaan en staan waar ik wil!

De laatste tijd doe ik dat veel minder. En er zijn ook geen mannen in beeld. Ik ben of op pers- of blogreis óf thuis aan het werk. En meestal zijn de kinderen gewoon bij me.

Dus ja, nu was het vrijdagavond en zat ik gewoon alleen thuis. Zonde!

Eigenlijk zou ik met een vriendin uitgaan, maar die kon op het laatste moment niet meer. Met een goede reden overigens. Ging ik nu dan alleen naar dat leuke feestje waar ik eigenlijk heel graag naartoe wilde? Ik kon natuurlijk ook eindelijk eens wat actiever worden op Tinder. De laatste match was alweer een maand of twee geleden. De chat kwam niet op gang. “We hebben nog niet veel gezegd, hè?”, schreef ik na een paar weken maar eens. “Nee,” schreef de knappe man aan de andere kant, “maar daar komt nu verandering in”. En daar bleef het bij.

Zo eens in de twee weken swipe ik nog wel eens langs een paar gegadigden, maar serieus, daar schrik ik doorgaans van. Er staan toch echt wel heel veel griezels tussen! Echt mannen waar je bijna bang van wordt. Op een doorsnee avondje uit kom ik die gelukkig niet tegen.

Vroeger deed ik het heel vaak: in mijn eentje stappen. Ik ben eigenlijk heel verlegen, maar in mijn eentje uitgaan vond ik dan weer niet zo eng. Terwijl ik veel mensen ken die heel wat mondiger zijn dan ik ben en die er niet aan moeten denken om in hun eentje uit te gaan!

Op zich is het simpel: je trekt even iets leuks aan, stapt op de fiets, gaat ergens naar binnen waar niet alleen maar achttienjarigen komen, bestelt een drankje en kijkt wat rond. Je ziet misschien wel een bekende of raakt met een vreemde aan de praat, kletst wat en hé, het blijkt best gezellig. Vroeger deed ik dat probleemloos, en toen kon je niet even achteloos op je smartphone kijken als je even niet meer wist wat je moest, want die had je nog niet. Meestal las ik dan een krant die ergens op de bar lag.

Toch heb ik ook wel eens avonden gehad waarop ik me net niet helemaal happy voelde en niet wist hoe snel ik mijn drankje op moest drinken zodat ik weer naar huis kon fietsen. Of dat ik dacht: daar sta ik dan, en nu? Of dat er alleen maar sukkels op je af komen. Dan vluchtte ik maar even naar het toilet.

Deze keer twijfelde ik lang. Ik nam een douche, waste mijn haren en dook daarna toch weer achter de pc. Ging ik wel of ging ik niet? Eigenlijk was ik gek als ik het niet deed. Want ik wist niet hoe de zomer zou gaan lopen (ik kan er weinig over zeggen, maar het heeft te maken met een regeling voor de kinderen die al lang vast ligt, maar die niet nageleefd wordt – en dan druk ik me nog netjes uit). En nu was ik alleen en vrij, dus daar moest ik gebruik van maken! Of toch niet?

Pas ver na twaalven ging ik de deur uit. Waar ben ik mee bezig, dacht ik. Ik had ook gewoon lekker naar bed kunnen gaan. Maar eenmaal op het leuke feestje was ik blij dat ik gegaan was. Ik zag twee moeders van school (beiden single), en wat andere mensen die ik ken. Dus werd het toch nog een gezellige avond, ik was pas om half 4 thuis. Helemaal trots op mezelf dat ik toch gegaan was.

 

En deze vibe heb ik de rest van het weekend vastgehouden: ik ben het hele weekend in mijn eentje de hort op gegaan. Naar een foodfestival, een buurtbijeenkomst en meer. Overal kwam ik spontaan bekenden tegen en heb ik daarnaast nog leuke nieuwe mensen ontmoet. Al met al was het een topweekend.

Ik ben vast niet de enige die wel eens alleen zit, dus deze blog is ook een beetje voor jou. Onthoud: een leuk weekend maak je zelf. Twijfel je? Blijf niet binnen. Je moet het zelf doen. Ga ergens naartoe! Naar buiten, of uit. Je weet nooit hoe het loopt. En is het niks? Dan heb je het tenminste wel geprobeerd. Ik wens je een fijne zomer!

Shop de leukste items: