Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Thuis & wonen > Als het leven te zwaar is: ‘Ik verminkte mezelf zo erg zelfs dat ik niet meer de deur uitging zonder een mes in mijn tas’

Als het leven te zwaar is: ‘Ik verminkte mezelf zo erg zelfs dat ik niet meer de deur uitging zonder een mes in mijn tas’

Thuis & wonen
Als het leven te zwaar is: ‘Ik verminkte mezelf zo erg zelfs dat ik niet meer de deur uitging zonder een mes in mijn tas’

De controversiële Netflix-hit 13 Reasons Why, over de suïcidale Hannah, zet het onderwerp zelfdoding keihard op de kaart. Ook voor Saartje (32) en Anna (30)  leek het ooit de enige uitweg.

Saartje (32) werd als kind gepest en worstelde jarenlang met suïcidale gedachten. Een vrijwillige opname bleek haar redding te zijn.

Mikpunt van pesterijen
‘Ik was een jaar of dertien toen ik steeds slechter in mijn vel kwam te zitten. Ik was een binnenvetter en had weinig vrienden. Ik twijfelde over mijn geaardheid en ging ervan uit dat ik op meisjes viel. Toen mijn klasgenoten daarachter kwamen, werd ik het mikpunt van pesterijen. Schooluitjes waren de hel. Als we met de klas op kamp gingen, wilde niemand met mij een kamer delen. Het leek wel alsof ze bang waren dat ik ze zou besmetten. Ik werd als stront behandeld, maar ik was te bang om mijn mond open te doen. Een paar keer heb ik mijn hart gelucht bij een docent, maar ik durfde nooit écht aan iemand te laten zien hoe ik me voelde.’

Verslaafd aan verminken
‘Voor de buitenwereld deed ik alsof er niets aan de hand was, maar ik raakte steeds dieper in de put. Nog voor mijn veertiende verjaardag begon ik met automutilatie (zelfverminking, red.). Dat was eerst onschuldig, maar voor ik het wist, was ik mezelf dagelijks aan het verminken. Het was een manier om mijn pijn te verzachten en om alles even te vergeten, maar het mondde uit in een verslaving. Ik was een kei in het verstoppen van mijn wonden en littekens. Zo droeg ik altijd lange mouwen, zelfs tijdens de gymles. Een jaar later besloot ik in therapie te gaan, waarna ik begon met het slikken van antidepressiva. Ik sprak met psychiaters, psychologen en de zorgcoördinator op school, maar ik voelde me nooit geholpen. Daardoor bleef ik maar dieper vallen. Ik wenste heel vaak dat ik er niet meer was. Terwijl anderen aan hun toekomst dachten, maakte ik plannen om uit het leven te stappen.

Sociaal isolement
Niet veel later stopte ik met school. Ik kon me niet meer concentreren, was alleen maar bezig met overleven. Mijn cijfers waren zo slecht dat ik ervan overtuigd was dat ik mijn diploma nooit zou halen, al deed ik tegenover de buitenwereld alsof het een doordachte beslissing was. Nadat ik stopte met school, kwam ik in een sociaal isolement terecht. Ik voelde me alleen 
op de wereld en was ervan overtuigd dat niemand om me gaf, zelfs ikzelf niet. Mijn ouders hadden niets in de gaten. Ik hield mijn mond omdat ik hen mijn ellende wilde besparen. Toch wist ik me voor de zoveelste keer te herpakken en haalde ik mijn diploma pedagogisch medewerker via het volwassenenonderwijs, maar de zoektocht naar werk verliep niet zonder slag of stoot. Ik had nul zelfvertrouwen en ik voelde me depressief. Na een tijdje vond ik wel een baan, eentje die me op het lijf was geschreven. Dat gaf een boost, maar desondanks bleef ik het moeilijk hebben. Ik verminkte mezelf nog steeds, zo erg zelfs dat ik niet meer de deur uitging zonder een mes in mijn tas.’

Even slikken
‘Over zelfdoding en depressie bestaan veel vooroordelen. Maar wat is belangrijker: andermans oordeel of kiezen voor jezelf? Durf je hart te luchten voordat het te laat is. En als het met de ene hulpverlener niet klikt, zoek dan verder naar iemand die je wel vertrouwt. Of neem contact op met de crisislijn. Dat kan de eerste stap zijn. Dankzij 13 Reasons Why ligt dit onderwerp weer op tafel. Ik kijk de serie niet, maar ik heb de bewuste zelfmoordscène wel bekeken. Eerlijk? Ik moest even slikken. Het wordt expliciet in beeld gebracht, maar waarom zou dit niet getoond mogen worden? Geweld en verkrachting laten ze toch ook zien in films en series? In 2011 bracht zangeres P!nk het liedje F**kin’ Perfect uit. Die videoclip, waarin ze onder andere het woord ‘perfect’ in haar arm snijdt met een scheermesje, deed ook veel stof opwaaien. Mensen vonden dat je zoiets niet kon laten zien. Waaróm? Juist omdat het taboe nog zo groot is, de angst om toe te geven dat je niet lekker in je vel zit. Terwijl je je niet hoeft te schamen. Iemand met diabetes of kanker schaamt zich toch ook niet voor die ziekte? Waarom zou iemand met een psychische aandoening dat dan wel moeten doen?’

Lees de rest van Saartje haar verhaal en dat van Anna in de nieuwe Flair, nú in de winkel.

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale zomer-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Shoppen is altijd een goed idee