Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relatie & Seks > ‘De vader van mijn vriend ging ervandoor toen zijn moeder hoogzwanger was’

‘De vader van mijn vriend ging ervandoor toen zijn moeder hoogzwanger was’

‘De vader van mijn vriend ging ervandoor toen zijn moeder hoogzwanger was’

Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, gezinstherapeut en oprichter van opvoedsite nul18.nl. Elke week beantwoordt hij in Flair vragen op het gebied van relaties en opvoeden.

1. Die man

Lise: De vader van mijn vriend ging ervandoor toen zijn moeder hoog-zwanger was. Mijn vriend die inmiddels 35 is, heeft nooit de behoefte gevoeld ‘die man’ op te zoeken, maar ik ben zo benieuwd naar het verhaal van zijn biologische vader. Wij horen maar één kant van het verhaal en nu we zelf ouders zijn, kan ik me niet voorstellen dat je je zoon zomaar ‘laat gaan’. Hoe schadelijk is het als ik achter zijn rug om contact zoek om zijn verhaal te horen?

Steven: Ik denk dat je intuïtie hier klopt en dat het inderdaad schadelijk kan zijn als je dat doet. Het is de geschiedenis van je vriend en als hij die wil onderzoeken, gebeurt dat als de tijd voor hem rijp is, niet als die rijp is voor jou. Je gaat een persoonlijke grens over als je daarin harder gaat lopen dan hij. Dit wil allemaal natuurlijk niet zeggen dat je het er niet met je vriend over kunt hebben, want jullie kinderen missen nu natuurlijk ook een opa. Daarom kun je het prima op de agenda zetten, maar het geeft je niet het recht op dat gebied dingen te doen die hij niet wil of weet.

2. Aandacht

Anneke: Hoe dol ik ook ben op mijn  vijfjarige: ik vind het minder leuk dat ze  altijd de beste wil zijn, het laatste woord wil hebben en heel boos kijkt als een ander aandacht krijgt. Ze is enig kind, zou dat er iets mee te maken kunnen hebben?

Steven: Het is waarschijnlijker dat het karaktertrekjes zijn. Die eerste twee zijn natuurlijk uiteindelijk ook kwaliteiten (ambitie en een goed debat kunnen voeren) en het gaat er dan dus ook niet om die bij haar af te kappen, maar om haar daarmee op een goede manier te leren omgaan. Dus bijvoorbeeld: wanneer kunnen die kwaliteiten ingezet worden en wanneer niet? Dit is haar pad en ze moet, net als wij allemaal, manieren vinden om bepaalde eigenschappen in het leven in te passen. En daarvoor ben jij haar ouder.

Lees ook
Steven schiet te hulp: ‘Mijn man weet niet hoe geluk voelt en zegt niet verliefd op mij te zijn’

3. Botte moeder

Marjan: Mijn moeder vertelde dat ze niet meer op onze kinderen wil passen omdat we ‘ze eerst maar eens moeten opvoeden’. Au. We hebben twee kinderen met ADHD, dus ik snap dat ze het te veel vindt en respecteer dat ook. Maar die woorden doen écht pijn. Ik ben al de hele week aan het malen hoe we verder moeten na deze botte uitspraak.

Steven: Je moeder ziet dus niet de ADHD als oorzaak van het gedrag van je kinderen, maar jullie ouderschap. Daar moet het tussen jullie dan ook over gaan. Niet verwijtend, maar gewoon luisteren naar elkaar is een goed idee. Wellicht heeft ze deels gelijk en kun je iets van haar opsteken, wellicht weet ze niet zo veel over ADHD en kan ze iets van jou opsteken. Hoe dan ook, jullie zouden een gesprek kunnen voeren over wederzijdse verwachtingen en ideeën. Ook kun je haar vertellen wat haar woorden met je gedaan hebben. Dat is beter dan dat ze als krassen op je ziel verder kunnen woekeren. En ten slotte: ook een oma die niet oppast kan een heel leuke oma voor haar kleinkinderen zijn. Misschien heeft ze gewoon de puf niet meer om zo veel energie om zich heen te hebben, en dat is natuurlijk ook begrijpelijk.

Wil je ook een vraag aan Steven stellen, mail dan naar flair@dpgmediamagazines.nl. Deze Steven schiet te hulp komt uit Flair 38-2021. Wil je deze editie nabestellen? Dat kan kan hier

Beeld: GettyImages