Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relatie & Seks > Opgebiecht: ‘Ik blow te veel omdat ik me rot voel’

Opgebiecht: ‘Ik blow te veel omdat ik me rot voel’

Opgebiecht: ‘Ik blow te veel omdat ik me rot voel’

Barbara (33): “Een jointje op z’n tijd heb ik altijd als iets onschuldigs gezien. Voorheen rookte ik er een paar in de maand en dan altijd in het weekend. Inmiddels zijn het er een paar per dag en loopt het dus uit de hand. Deze coronatijd maakt het stoppen er ook niet makkelijker op. Het is zo dubbel: ik wil wel stoppen, maar omdat ik me zo rot voel, rook ik toch door.”

Moment

“Mijn rookgedrag gaat helemaal samen met hoe ik me voel en dat is op het moment niet zo goed. Ik weet heus wel dat ik niet de enige ben die er doorheen zit, maar je wordt toch ook gek van deze tijd? Ik hoor vast niet te zeuren, want ik werk gewoon, ben niet ziek en ik zit niet in geldnood. Maar ook bij mij komen de muren soms op me af. En nee, haha, dat komt niet van het vele blowen. Ik zie heel weinig mensen, eigenlijk is mijn vriend de enige met wie ik geregeld contact heb. We zijn in de weekenden altijd samen, bij hem of bij mij.”

Verandering

“Doordeweeks zien we elkaar bijna niet, want we wonen een eind bij elkaar vandaan. Onze relatie is goed, dit is hoe we het allebei het liefst hebben. Mijn vriend blowt ook, maar is meer een ‘gelegenheidsblower’. Ik doe het al een jaar of tien. Het begon ooit met vriendinnen op festivals of buiten op een kleedje in het park – echt voor de gezelligheid dus. Met de jaren is dat wel veranderd, veel van mijn vriendinnen zijn al moeder en zitten in een andere levensfase. Die uitjes van toen hebben we nooit meer, ik denk dat zij geen van allen meer blowen.”

Ontspannen

“Ik ben juist meer gaan roken en vooral in mijn eentje thuis. Ik word er relaxed van. Van nature ben ik een vrij opgefokt type en ik merk dat ik na een jointje veel beter ontspan. Dingen die me de hele dag bezighouden, kan ik dan makkelijker van me af laten glijden. Ik heb me er altijd prettig bij gevoeld, maar heb het er niet over met anderen. Iedereen heeft altijd een mening klaar en meestal is die niet positief. Ik vind het fijn en daar gaat het mij om. Maar ik heb er de laatste tijd een steeds minder goed gevoel bij. Ik denk dat ik niet makkelijk meer zonder kan.”

‘Als ik begin met roken, weet ik dat ik de rest van de dag bijna niets meer doe’

“Zolang ik moet werken, rook ik niet: ik wil niet dat het mijn werk beïnvloedt. Maar zodra de computer uitgaat, steek ik er eentje op. Als ik ermee begin, weet ik dat ik de rest van de dag bijna niets meer doe. Beetje netflixen, that’s it. Ik laat het allang niet meer bij één jointje, het worden er steeds meer, ook omdat je eraan went en dus meer rookt om het effect te bereiken dat je wilt. Zolang ik er geen last van hebt, voelt het niet noodzakelijk om te stoppen. Ik doe er toch niemand kwaad mee? Als ik te stoned ben om de telefoon op te pakken, bel ik de dag erna wel terug. Ik houd me aan mijn afspraken en als ik met vrienden of familie afspreek, zal ik van tevoren nooit roken. Niemand heeft dus door dat het een probleem aan het worden is, behalve ikzelf.”

Afleiding

“Als mijn voorraadje wiet dreigt op te raken, ontstaat er onrust. Gelukkig zit er een coffeeshop in mijn straat, maar dat paniekerige gevoel staat me niet aan. Alsof ik niet zonder zou kunnen. Dat kan ik wel, denk ik, maar niet als ik alleen ben. Als ik afleiding heb, ben ik niet met het blowen bezig. Maar als ik de zoveelste dag weer in mijn eentje binnen zit, beheerst het bijna alles. Ik voel me nu vaak alleen, een beetje zielig en zo nutteloos. Ik mis de dingen die het leven leuk maken en heb zo veel tijd over. Doordeweeks compenseer ik mijn verveling dus met roken. Je moet lief zijn voor jezelf, toch?”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Ik merk dat ik verliefd word op de ex van mijn zus’

Afkeuren

“Zelfs mijn vriend weet niet dat ik zo veel rook, hij zou dat afkeuren. Als hij er is, kan ik het ook makkelijk laten. Voor nu vind ik het fijn dat niemand het weet, dan kunnen ze zich ook nergens mee bemoeien. Zelf heb ik het idee dat ik wel weer zal stoppen als straks het leven normaler en drukker wordt. Dan zal mijn behoefte afnemen. Tenminste, dat hoop ik dan maar.”

Dit artikel komt uit Flair 09-2021, de editie die t/m 9 maart in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Pexels