Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relatie & Seks > Minou twijfelt of ze verder wil met haar jeugdliefde: ‘Hou ik van hem, of is het gewenning?’

Minou twijfelt of ze verder wil met haar jeugdliefde: ‘Hou ik van hem, of is het gewenning?’

Minou twijfelt of ze verder wil met haar jeugdliefde: ‘Hou ik van hem, of is het gewenning?’

Naam: Minoe
Leeftijd: 26
Status: cold feet
Oftewel: twijfelt of ze verder wil met haar jeugdliefde

“’Je houdt toch van hem?!’ zei mijn moeder, verontwaardigd bijna, toen ik haar vertelde over mijn twijfels. Ik weet dat ze zich verheugt op kleinkinderen. En ze heeft al haar hoop op mij gevestigd, haar jongste, die al zo gesetteld is. Maar ik kan toch niet verder met Maarten alleen om haar te pleasen? En of ik van hem hou… ik weet het niet zo goed meer. Ik ben met hem vergroeid, maar is dat liefde of gewenning?

Niets meer van over

“Van de gekmakende verliefdheid van vroeger is niets meer over; logisch na negen jaar. Wat was ik nog jong toen. Net zeventien en zo groen als gras. Mijn vriendinnen hadden alle standjes allang uitgeprobeerd, maar ik was huiverig als het op jongens aankwam. Er was nooit iemand die ik écht leuk vond en ik vreesde al dat er iets mis was met mij, toen Maarten voorbij kwam. Er bleek niets mis, integendeel. Ik werd zó verliefd dat ik acht kilo afviel, en na de eerste kus wilde ik niets anders dan non-stop met hem in bed liggen. Mijn vriendinnen fladderden van vriendje naar vriendje, ik had daar geen behoefte aan. Maarten maakte me happy, dat was genoeg.”

“We zijn gaan samenwonen toen ik negentien was. We studeerden allebei, hadden een wild leven, maar wel met elkaar. Nu is het rustiger geworden. We hebben allebei een mooie baan, onze studentenetage verruilden we voor een rijtjeshuis. Tot vorig jaar was ik heel tevreden. Toen kreeg Maarten plotseling haast. Ons huurhuis moet een koophuis worden, vindt hij. Met genoeg 
kamers voor een paar kinderen. En als we daar dan toch voor gaan, waarom niet meteen trouwen? Hij bracht het zo vanzelfsprekend dat ik het er benauwd van kreeg. Tot dat moment had ik niet vaak over de toekomst nagedacht, niet verder dan een volgende verre vakantiebestemming. Ik ben niet zo’n planner, leef en geniet in het moment. Ja, ik zag mezelf nog een hoop reizen maken met Maarten, maar zijn concrete toekomstplannen maken kriebels bij me los, en níet de juiste. Ik hou ze nu met smoesjes af en lach ze weg onder het mom van ‘we hebben toch alle tijd’, maar inmiddels heeft de twijfel genadeloos toegeslagen. Ik besef opeens hoe burgerlijk ons leven is.”

Lees ook
Maaike heeft een relatie met een 16 jaar oudere man: ‘Hij is niet aantrekkelijk, zijn bankrekening wel’

Nooit een ander

“Hoe raar het is dat ik nog nooit een ander lichaam heb gevoeld. Ik voel me een onervaren muts. Maarten en ik zijn elkaars beste maatjes, maar is er niet meer in het leven? Moet ik dat in elk geval niet eerst onderzoeken, voordat ik mij vastleg? De mogelijkheden trekken meer dan ik wil. Ze trekken mij bij Maarten vandaan, die nog niet weet dat zijn stabiele leven wankelt en me elke ochtend onwetend zoent voordat hij naar zijn werk gaat. Als ik hem dan weg zie rijden word ik overvallen door angst. Misschien krijg ik wel ontzettende spijt als ik bij hem wegga. Maar ik kan toch niet trouwen als ik niet honderd procent zeker van hem ben?”

Tekst: Lydia van der Weide