Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relatie & Seks > Melanie is een soort prostituee voor gehandicapten

Melanie is een soort prostituee voor gehandicapten

Melanie is een soort prostituee voor gehandicapten

Als Melanie (29) ontdekt dat mensen met een handicap hunkeren naar wat plezier tussen de lakens, besluit ze om een handje te helpen en zich aan te melden als prosituee voor gehandicapten. Eerder vertelde ze hoe ze aan deze baan is gekomen en hoe ze ermee omgaat. Hier lees je welk effect haar werk heeft op haar ‘klanten’ en hoe haar partner dit ervaart.
“Waar ik het meeste van geniet, is hoe hun zelfvertrouwen groeit. Soms durven ze na mij ook andere vrouwen te benaderen. Ik oefen weleens met ze, want hoe doe je zoiets? Ik adviseer ze om zich in te schrijven op een datingsite. Soms worden cliënten verliefd op me, meestal degenen met een verstandelijke beperking. Een man heeft een foto van ons tweeën op zijn tv staan. Prima. Maar soms moet ik opnieuw uitleggen dat ik een betaalde dienst verleen, als een soort prostituee voor gehandicapten, en straks terugga naar mijn gezin. Mijn man had er in het begin moeite mee. Hij was niet echt jaloers, maar begreep het niet. Ik ben altijd open over alles, vertel hoe afspraken zijn gegaan en laat hem mijn mails lezen. Na verloop van tijd besefte hij dat ik hiermee mensen gelukkig maak en daardoor ook mezelf. Nu vindt hij het knap en mooi dat ik het voor deze mannen doe. Hij weet dat het zelden om penetratie gaat, dat de cliënten respect voor me hebben en dat ik het ook als werk zie. Sex met mijn man is hiermee niet te vergelijken. Met hem geniet ik echt en stel ik me open. We proberen zo vaak mogelijk samen weg te gaan, bijvoorbeeld naar Parijs. Ik heb ook lingerie die alleen voor hem is. Ik ben blij dat we er zo goed over kunnen praten. Maar vriendinnen, collega’s, mijn zus of ouders weten niets van mijn bijbaan. Ik ben bang dat ze het niet zullen begrijpen en het als prostitutie zien. Ik wil niet gekwetst en boos raken door hun oordelen en onbegrip. Soms verspreek ik me wel eens, dan moet ik er snel wat anders van maken. Niemand zal het van me verwachten.”

Prostitutie is anders

“Ik zou nooit prostituee kunnen zijn, ook al zou ik als escort drie keer zo veel kunnen verdienen. Dan tref je getrouwde mannen met veel geld die doen alsof je hun slaaf bent. Ik zou me vies voelen, er psychisch aan kapot gaan. Mijn cliënten dragen me op handen. Ik hoef me nooit zorgen te maken of mijn borsten wel groot genoeg zijn of mijn benen geschoren. Ik hoef dit werk ook niet te doen. Mijn man heeft een goedbetaalde baan en ik werk parttime. Het geld is een extraatje. Soms krijg ik wel te maken met seksuele wensen waaraan ik niet wil voldoen: anaal, een trio of klaarkomen in mijn gezicht. Ik heb respect voor iedereen, maar dat valt voor mij niet onder intimiteit. Laatst wilde iemand mijn keel dichtknijpen of dat ik onderdanig deed. Dat doe ik niet. Een cliënt heb ik respectvol moeten afwijzen. Hij was mensenschuw, zwaar autistisch en leefde als kluizenaar met gordijnen dicht. Zijn huis was zo vies dat ik er niet uit een glas wilde drinken. Hij douchte ook niet vaak zei hij en ik zag porno-dvd’s liggen. Hij heeft zijn hart gelucht bij mij, hij had veel meegemaakt. Maar ik legde uit dat hij moest zorgen voor een schoon huis en persoonlijke hygiëne als hij intiem wilde zijn met een vrouw. Dat zeg ik trouwens tegen iedereen: zorg dat je schoon bent, dat je je tanden hebt gepoetst en dat je geschoren bent van onderen.”

Opblaaspop

“De leukste avonden zijn met de 22-jarige man die me mee uit eten neemt en daarna naar countrydansen. Zijn moeder is me zo dankbaar dat ze me laatst uitnodigde om te komen gourmetten. Ze zegt dat hij lekker in zijn vel zit dankzij mij en dat hij zich zo verheugt op mijn komst. Voordat ik hem kende, had hij tegen zijn moeder gezegd dat hij zo verlangde naar een vrouw dat hij nog eens iemand ging aanranden. Door zijn autisme zegt hij alles wat hij denkt. Hij heeft ook gevraagd om een opblaaspop en hij heeft die ook gekregen. Wanneer je ziet dat iemand zo gelukkig wordt van deze vorm van zorg, dan vind ik het jammer dat de gemeente hier geen subsidie voor geeft. Ik hoop dat prostituee voor gehandicapten ooit een normaal beroep wordt, maar ik wil het in elk geval nog jaren doen.”

Dit artikel is eerder verschenen in de Viva. Geschreven door: Tanya van der Spek.