Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relatie & Seks > Melanie heeft betaald seks met gehandicapten

Melanie heeft betaald seks met gehandicapten

Melanie heeft betaald seks met gehandicapten

Als Melanie (29) ontdekt dat mensen met een handicap hunkeren naar wat plezier tussen de lakens, besluit ze om een handje te helpen. Haar man is de enige die ervan weet.

“Een vriend van mij zat in het BNN-programma ‘Je zal het maar hebben’. Hij is spastisch door zuurstoftekort bij zijn geboorte. Op tv vertelde hij over zijn intense verlangen om liefdevol aangeraakt te worden. Maar een vriendin vinden, is lastig als je een beperking hebt, en prostituees die dit willen, zijn moeilijk te vinden: meestal hangen ze meteen op als je moeilijk uit je woorden komt. Ik was ontroerd. Ik zag dit probleem al eerder toen ik als secretaresse bij een centrum voor jonge autisten werkte. Oneerlijk vond ik het. Ze worden geholpen met wassen, huishouden en boodschappen, waarom dan niet met seksuele verlangens? Opeens wist ik: ik kan dit. Ik sta open voor sex met gehandicapten. Ook zij hebben recht op intimiteit. Mijn man, met wie ik een zoontje van vier heb, vond het raar. Hij dacht dat het me om de sex ging. Maar ik legde uit: het is veel meer dan dat. Ik was geraakt door het probleem. Dat een gehandicapte hunkert naar intimiteit, maar die nergens vindt. Ik ging op zoek naar organisaties die bemiddelen tussen cliënten en zogenaamde vrijmaatjes. Bij de eerste kreeg ik een formulier toegestuurd, dat vond ik onpersoonlijk. Bij Intiem-Care kreeg ik een kennismakingsgesprek. Het was gezellig, het voelde alsof ik met een vriendin zat te praten. We hebben ook gelachen, al was ik best nerveus. Er werd me gevraagd waarom ik seks met gehandicapten wilde en wat ik in mijn vrije tijd doe, zodat de cliënt ook meer van mij weet. Ik sprak mijn voorkeur uit dat ik geen mannen ouder dan 45 jaar wilde. Ik was 27 en wilde niet iemand die mijn vader had kunnen zijn.”

De eerste keer seks met gehandicapten

“De eerste keer was ik zenuwachtig. Ik haalde me van alles in mijn hoofd. Stel je voor dat ik een gek zou treffen die me opsluit! Maar mijn eerste cliënt was juist heel aardig. Hij had bloemen voor me. Hij is een autistische jongeman die lichamelijk niks mankeert. Hij is als een veertienjarige, heeft moeite met contacten leggen en grenzen aangeven. Hij vond het leuk dat ik 27 was, want de meeste vrouwen in de sexzorg zijn 45-plus. Hij woonde nog thuis, in een gezinswoning met tuin. Zijn moeder en zusje waren speciaal die middag weggegaan. Hij heeft een eigen kamer, maar we mochten de slaapkamer van zijn moeder gebruiken. Ze had alles verschoond en gezellig gemaakt. We dronken eerst thee met een koekje erbij, hij praatte veel. Op een gegeven moment vroeg ik of hij me de slaapkamer wilde laten zien. Daar hebben we elkaar uitgekleed en toen hebben we samen gedoucht. Dat vond hij spannend en geil. Op bed heb ik hem gemasseerd. Hij trilde van nervositeit. Toen heb ik hem bevredigd en hebben we samen naakt op bed gelegen. Ik heb hem gestreeld en we kletsten wat. Daarna wilde hij een sigaret. Met hem spreek ik nog steeds af, ik heb hem ook in het ziekenhuis bezocht toen hij aan zijn been werd geopereerd. Het was een mooie eerste keer. Het bezoek gaf me een fijn gevoel. Hij was zo dankbaar, ik voelde me gewaardeerd. Het voelde als helpen, weten dat ik iets goeds deed. Ik besloot door te gaan met het hebben van seks met gehandicapten. Dat is nu ruim twee jaar geleden.”

Dit artikel is eerder verschenen in de Viva. Tekst door: Tanya van der Spek

Lees ook:

Seks met een beperking, hoe werkt dat?

Melanie is meer dan een prostituee