Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relatie & Seks > Isabel werd gepest omdat ze snurkt: ‘Zelfs voor mijn kinderen schaam ik me’

Isabel werd gepest omdat ze snurkt: ‘Zelfs voor mijn kinderen schaam ik me’

Isabel werd gepest omdat ze snurkt: ‘Zelfs voor mijn kinderen schaam ik me’

Isabel (48) werd vroeger gepest omdat ze snurkte. Haar ex-man maakte er ook denigrerende opmerkingen over. Dat heeft zo veel impact gehad, dat ze nu niet met vriendinnen op vakantie durft.

Vernederend

“Ik snurk als ik slaap, al van jongs af aan. Daar ben ik erg mee gepest. Schoolkampen waren afschuwelijk omdat andere kinderen me lachend wakker maakten en me nadeden. Ik kreeg een bijnaam, varken, en kinderen zaten vaak te knorren om me heen. Ik heb er weleens wat over gezegd tegen mijn ouders – niet dat ik werd gepest, wel dat ik kennelijk snurkte – maar die wuifden het weg. Enorm onzeker ging ik op kamers wonen. Leeftijdgenoten hadden vriendjes, doken met hen het bed in. Ik was teruggetrokken. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat ik niet durfde. Ik was er stellig van overtuigd dat jongens op mij zouden afknappen als ze mijn gesnurk zouden horen. Dus ook toen er uiteindelijk iemand door mijn pantser heen wist te breken, wilde ik nooit de nacht met hem doorbrengen. Mijn geheim kwam uit toen we een keer op het strand lagen. Ik viel in slaap. Toen ik later wakker werd, zat mijn vriend me vertederd aan te kijken. ‘Jij snurkt, hè?’ zei hij. Ik begon te huilen, wat hij niet kon begrijpen. Hij had het alleen maar schattig gevonden.”

‘Hij begon oordopjes te dragen, wat voor mij als een ultieme vernedering voelde’

“Door mijn relatie met hem kreeg ik zelfvertrouwen. Hij sliep gewoon door mijn gesnurk heen en hij maakte er ook nooit grapjes over. Voor hem was het geen issue. Helaas liep het toch stuk tussen ons, om heel andere redenen. Hierna was ik nog steeds op mijn hoede, maar er zijn gelukkig meer mannen geweest die er niet mee zaten. In mijn huwelijk speelde mijn gesnurk in eerste instantie ook niet. Tot ik na het krijgen van twee kinderen flink wat kilo’s was aangekomen. Volgens mijn man werd het snurken erger. Hij begon oordopjes te dragen, wat voor mij als een ultieme vernedering voelde. In die tijd heb ik al mijn moed bij elkaar geraapt en heb ik een afspraak gemaakt met de huisarts. Die liet me amper uitpraten. ‘U moet eerst minstens vijftien kilo afvallen,’ zei hij alleen maar. ‘Dan kijken we weleens verder.’ De laatste jaren van ons huwelijk sliepen mijn man en ik niet meer op één kamer. Het liep sowieso slecht tussen ons, maar volgens mijn man was mijn gesnurk ook echt niet te doen. Hoewel ik met mijn verstand wist dat hij me dat extra inpeperde omdat hij wist hoe pijnlijk dit onderwerp voor me was, sneed elke opmerking door mijn ziel. Onze scheiding was een opluchting.”

“Ik was op dat moment vastbesloten mijn probleem aan te pakken. Eerst zou ik afvallen, want ik wist inmiddels door het veelvuldig afspeuren van internet dat dat de eerste stap moest zijn. Daarna zou ik er alles aan doen – zoals slapen met een bitje – opdat ik niet meer zou snurken. Ik was het zat om me nog langer beperkt en minderwaardig te voelen.”

Buitengesloten

“Helaas is het afvallen tot nu toe nog steeds niet gelukt. De nasleep van mijn scheiding heeft voor zo veel stress gezorgd, dat ik dat er niet bij kon hebben. Mijn wonden van zo lang in een slechte relatie zitten zijn nog aan het helen. Hoewel ik daar veel over heb gedeeld met mijn vriendinnen, durf ik ze niet te vertellen over mijn snurkprobleem. Ik schaam me er gewoon zo verschrikkelijk voor. Ik ben bang dat een van hen toch een grapje zal maken. Dat zal dan niet eens kwaad bedoeld zijn, maar voor mij ligt het zó gevoelig dat ik toch ineen zal krimpen. Een begin van een glimlach zou al te erg zijn. Ik voel me nu fijn en veilig bij hen, ik wil niet dat dat verandert. Dus heb ik mijn vriendinnen verteld dat ik onmogelijk mee kan naar Barcelona. Dat ik al met mijn kinderen ga en verder ook verplichtingen heb. Zij vinden het jammer, hebben nog vaak aangedrongen, maar ze hebben zich er nu bij neergelegd. Ondertussen zit ik zwaar in de put. Op de groepsapp gaat het alleen maar over de vakantie, ze hebben zo veel voorpret. Dat steekt, ik voel me buiten- gesloten. Al weet ik natuurlijk dat ik het zélf doe. Ik zou openhartig moeten zijn en mijn probleem moeten blootleggen. Maar ik durf het gewoon niet.”

Lees ook
Madelon (29) ontmoette haar vriend in de gevangenis: ‘Jesse is mijn grote liefde. En een veroordeelde crimineel’

“Nu nog snel een bitje of beugel regelen durf ik ook niet. Hoe kan ik zeker weten dat het werkt? Dan zou ik met iemand moeten proefslapen. Maar met wie? Zelfs voor mijn kinderen schaam ik me. Zij weten ervan door de nare opmerkingen van hun vader, maar ik zou nooit durven inslapen bij een van hen op de kamer. Nee, dat gaat gewoon niet. Er zit niets anders op dan dat ik thuisblijf deze zomer terwijl mijn vriendinnen door Barcelona flaneren.”

Lees het hele verhaal van Isabel in Flair 24-2021. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in ons magazine. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan kan hier

Tekst: Lydia van der Weide | Beeld: Getty Images