Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relatie & Seks > Brief van de week: ‘Mam heeft pap niet meer mogen zien, geen laatste groet, geen laatste kus’

Brief van de week: ‘Mam heeft pap niet meer mogen zien, geen laatste groet, geen laatste kus’

Brief van de week: ‘Mam heeft pap niet meer mogen zien, geen laatste groet, geen laatste kus’

Soms is het makkelijker om gevoelens op papier te zetten, dan ze daadwerkelijk uit te spreken. Elke week wordt in Flair een ingestuurde brief van een lezeres gedeeld. Omdat deze mooie woorden hoe dan ook wat extra aandacht verdienen, lichten we de Brief Van De Week iedere zaterdag uit op Flaironline.nl. Dit keer lees je de brief van Nicol. 

Dementie, wat een rotziekte

“De laatste tweeënhalf jaar stonden en staan in het teken van mantelzorgen voor mijn ouders. We zagen dat ze veranderden: verandering in hun doen en laten, verandering in hun karakters. Er werden steeds meer dingen vergeten, afspraken gingen niet goed en het organiseren van het huishouden liep allesbehalve soepel.”

“Vooral mam vergat veel, waardoor het huishouden draaiende houden voor haar moeilijk werd. Hoe werkt het fornuis, de wasmachine, wat moet er allemaal in de koelkast? Een maaltijd op tafel zetten: het kostte haar zo veel energie dat ze er enorm onrustig van werd. Er volgden onderzoeken. Wat was er met haar aan de hand? De diagnose: dementie in combinatie met alzheimer. Met lood in onze schoenen moesten wij haar het nieuws zelf vertellen, het was immers coronatijd, dus geen polibezoek. Haar wereld stortte in, onze wereld stortte in.”

‘Hoe vertel je dit aan iemand die dementerend is als je het zelf amper kunt bevatten?’

“Ze liet haar hoofd hangen en het werd snel erger, zo erg dat een opname in een verzorgingshuis onvermijdelijk werd. Dit alles binnen een halfjaar. Pap kon het niet meer bolwerken, hij kampte zelf ook met flinke gezondheidsproblemen. Je bereidt je moeder voor, maar hoe maak je iemand duidelijk dat ze gaat verhuizen, voorgoed. Het was een vreselijke taak. Er kwam snel een plek vrij, maar eerst moest ze tien dagen in quarantaine vanwege corona-risico. En toen sloeg het noodlot toe: pap werd opgenomen in het ziekenhuis met corona. Hij was doodziek en tien dagen later hebben we hem voorgoed moeten loslaten. Mam heeft hem niet meer mogen zien, geen laatste groet, geen laatste kus. Haar moeten vertellen dat hij er niet meer was, was vreselijk. Hoe vertel je dit aan iemand die dementerend is als je het zelf amper kunt bevatten?”

Lees ook
Brief van de Week: ‘Hoe leg je uit aan je kind dat de ouders van zijn vriendinnetje hem niet goed genoeg vinden?’

“Vier dagen na de crematie hebben we mam naar het verzorgingshuis gebracht, wetend dat dit haar laatste station is. Ze gaat hard achteruit. Zes maanden geleden kon je nog een gesprek met haar voeren, nu niet meer. Ze kijkt ons niet aan, praten kun je niet meer met haar, ze huilt veel, voelt zich ellendig. Ik ga naar haar toe, houd haar hand vast, knuffel haar, strijk haar over haar rug en ga weer naar huis. Soms met een goed gevoel, dan had mam een ‘goede’ dag, meestal met een traan omdat ik haar niet kan helpen zich wat prettiger te voelen. Elke dag is een worsteling voor haar. Een beter verzorgingshuis kunnen we ons niet wensen, de zorg is super voor haar, en voor ons.  Toch is het moeilijk, want ze glipt uit je handen weg, elke dag een beetje meer. Pap is er niet meer, mam nog wel, maar ook niet meer. Ik mis ze. Dementie, wat een rotziekte.”

Nicol

Ook iets delen? Stuur je brief naar flair@dpgmediamagazines.nl. Elke week wint één inzender deze mooie IK HEB FLAIR-armband, speciaal ontworpen en met de hand gegraveerd door kayasieraden.nl.

Beeld: Getty Images