Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Real Life > Pauline: ‘Teruggaan naar je ex, dat vond ik altijd ontzettend kansloos. Tot ik het zelf deed’

Pauline: ‘Teruggaan naar je ex, dat vond ik altijd ontzettend kansloos. Tot ik het zelf deed’

Pauline: ‘Teruggaan naar je ex, dat vond ik altijd ontzettend kansloos. Tot ik het zelf deed’

Terug naar je ex. Pauline (31) vond dat altijd een zwaktebod. Tot haar eigen ex weer op de stoep stond. Toen vroeg ze zich af: kán het, een succesvolle relatie hebben met iemand die bij je wegging?

Persoonlijk

Het was op een vrijdagavond, ik hing met een glas rode wijn op de bank en de bel ging. Ik zag eerst een bos rode rozen voor mijn deur staan, daarachter een hoofd: het hoofd van De Ex. Hij stamelde, werd net zo rood als de bloemen – zo had ik hem nog nooit gezien. “Het spijt me. Ik ben stom geweest.”Vier maanden daarvoor had hij het uitgemaakt. Die beslissing –  “Misschien is het beter zo”  – kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel, maar ergens voelde ik ook dat het geen zin had ertegen in te gaan.Frank en ik ontmoetten elkaar tijdens carnaval, het was liefde op het eerste gezicht. Niet veel later begonnen we af te spreken. Drankjes, uit eten, strand, terras, zwemmen, dierentuin, weekendjes Antwerpen en Brussel – en op een gegeven moment ook verjaardagen van vrienden, familie-etentjes. Toen bankhangavonden zonder seks hun intrede deden, beseften we allebei: dit is een relatie.Ik was daar blij mee, ik vlijde me nog wat dichter tegen hem aan, hij rook ook zo lekker, het voelde zo goed, het had nog nooit zo goed gevoeld met iemand. Maar hoe vaker ik aan zijn zijde was, hoe benauwder Frank het kreeg. Hij appte traag terug, was vaak te laat, belde nooit en ‘de toekomst’ werd de roze olifant in de kamer, want daar praatten we niet over. Na vijf maanden nam hij zijn besluit.  “Misschien is het beter zo.”  Prima Frank, prima lul, wat jij wilt, zoek het uit, dacht ik.Ik jankte mijn ogen uit mijn kop en bracht vervolgens mijn avonden dansend door met vriendinnen in de kroeg of hoopvol tinderend op de bank. Ik ga door, zei ik tegen mezelf, en ik deed het ook echt: doorgaan. Totdat die bos rozen zijn intrede deed. Ik heb lang getwijfeld. Teruggaan naar je ex, dat vond ik altijd een ongelooflijk zwaktebod. Als ik zoiets hoorde, dacht ik: kansloos.

Zoiets deden alleen mensen die niet alleen konden zijn, die het verdriet niet konden handelen. Niet mensen zoals ik. Die wel alleen kunnen zijn, die het verdriet wel kunnen handelen en vooral: die zich niet zomaar laten inpakken en terugnemen zodra het De Ex weer uitkomt. Na een paar weken daten, goede en ook wel zware gesprekken – wat zou er anders moeten, waar ging het mis? – zwichtte ik. Niet omdat ik zo van rozen hou, maar ik hou gewoon zo veel van hém.

Het hele interview lees je in Flair 48-2021. Deze ligt t/m 7 december in de (online) schappen. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Om privacyredenen zijn de namen gefingeerd