Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Real Life > Femke: ‘Ik kan die verhalen over haar dochter niet meer aanhoren’

Femke: ‘Ik kan die verhalen over haar dochter niet meer aanhoren’

Femke: ‘Ik kan die verhalen over haar dochter niet meer aanhoren’

Femke (46) is al jaren bevriend met Ellen. Haar dochter is erg gesloten, terwijl die van Ellen supersociaal en populair is. Femke is daar jaloers op en neemt afstand, want: “Ik durf dit echt niet met haar te bespreken.”

“Ik leerde Ellen kennen op zwangerschapscursus. We werden al snel dikke vriendinnen. Letterlijk, want onze buiken waren enorm. Ik was eerder uitgerekend dan Ellen, maar toen ik haar belde om te vertellen dat mijn vliezen waren gebroken, riep ze: ‘De mijne ook!’ We bevielen op exact dezelfde dag van een meisje. Het was fijn om alles te kunnen te delen en we hadden veel contact. Onze meiden speelden ook graag met elkaar toen ze klein waren. Later werd dat minder.

Mijn dochter was een echte boekenwurm. Zij zat liever te lezen, terwijl Ellens dochter buiten speelde met haar één jaar jongere broertje. Bij ons zat nog een kind er tot mijn verdriet niet in. Na vier vroege miskramen besloten mijn vriend en ik het niet langer te proberen. Ellen was een grote steun in die tijd. Ze begreep het echt en kwam niet, zoals veel andere mensen, telkens met de dooddoener: ‘Wees blij dat je er al eentje hebt.’ Ja, ze was een dierbare vriendin en ik had niet verwacht dat daar ooit iets tussen zou komen. Maar de laatste tijd vind ik het steeds moeilijker om haar te zien of te spreken.

‘Niemand die zo veel humor heeft als mijn kind. Waarom zien anderen dat niet, geven ze haar die kans niet?’

Dat ligt niet aan haar, maar aan haar dochter. Onze meiden zijn nu veertien. Ellens dochter Lara is een populair meisje. Ze is mooi, ad rem en zit vol grapjes. Ze is zelfverzekerd en nergens bang voor. Voor Ellen is dat overigens niet altijd makkelijk geweest: toen Lara elf, twaalf was, was ze al met jongens in de weer, en niet altijd op een even verstandige manier. Nu is ze kieskeuriger en steekt ze haar tijd liever in haar vriendinnen. Maar aan aandacht van jongens geen gebrek, zag ik op haar socialmedia-accounts, toen ik haar nog volgde. De likes en positieve opmerkingen bij haar uitbundige selfies waren niet te tellen.”

Kopie van mij

“Hoe anders is mijn dochter. Bij de overgang van de basisschool naar de middelbare is Willemijn in haar schulp gekropen. Ze was nooit haantje-de-voorste, maar ze is erg verlegen geworden. Ze heeft acne en bloost snel. Daar schaamt ze zich voor. Ze heeft weinig vriendinnen. Over jongens heeft ze het nooit. Ze is sowieso niet zo openhartig, maar ze hoeft mij niet te vertellen hoe ze zich voelt. Ik vrees dat ik het wel kan raden. Ze is namelijk een kopie van mij, toen ik die leeftijd had.

Ach, wat heb ik geleden onder mijn middelbareschooltijd. Ook ik bloosde snel en vond dat verschrikkelijk. Elke avond zag ik op tegen de volgende dag. Met afgunst keek ik naar meisjes in mijn klas die wél lekker in hun vel leken te zitten. Die zaten te lachen met jongens. ‘Dat komt bij jou ook wel,’ zei mijn moeder dan en ze had gelijk. Maar daarvoor moest ik wel achttien worden en heel wat moeilijke jaren overleven. Ik vind het vreselijk dat mijn dochter hetzelfde lijkt te overkomen. Ik maak me er ook boos over. In mijn ogen is ze de allermooiste, de allerliefste. Niemand die zo veel humor heeft als zij, als ze loskomt. Waarom zien anderen dat niet, geven ze haar die kans niet?

Via school weet ik dat ze niet wordt gepest in de klas, maar ze bevestigen dat Willemijn erg onzeker, teruggetrokken en vaak alleen is. Dat snijdt door mijn hart en ik probeer een zo leuk mogelijke moeder voor haar te zijn. Als ze vrij is, doen we veel dingen samen en hebben de grootste lol. Ik hoop dat dit haar sterkt om er weer een schooldag tegenaan te kunnen.

Lees ook:
Bibi over haar overleden vriendin na een avond stappen: ‘We weten zeker dat ze is vermoord’

Maar wat zou ik haar graag meer zelfvertrouwen geven, dat haar leeftijdgenootje Lara in overvloed heeft. Daar ben ik stikjaloers op. Ik hou van Ellens dochter, ik ken haar al zo lang. Toch kan ik haar de laatste jaren steeds moeilijker verdragen. Ik benijd haar omdat alles haar zo goed afgaat. Waarom zij wel en mijn dochter niet? Ik raak bij elke confrontatie met Lara van slag. En dus ook bij elke confrontatie met Ellen. Want die zit altijd vol verhalen over haar dochter. Logisch natuurlijk. Maar ik kan ze inmiddels echt niet meer aanhoren.”

Het hele interview lees je in Flair 49-2021. Deze ligt t/m 14 december in de (online) schappen. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.