Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Steven schiet te hulp: ‘Mijn zoon van vier is nogal angstig aangelegd’

Steven schiet te hulp: ‘Mijn zoon van vier is nogal angstig aangelegd’

Steven schiet te hulp: ‘Mijn zoon van vier is nogal angstig aangelegd’

Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, gezinstherapeut en oprichter van opvoedsite nul18.nl. Elke week beantwoordt hij in Flair vragen op het gebied van relaties en opvoeden.

Angstig jongetje

Jolanda: ”Mijn zoon van vier is nogal angstig aangelegd: in vriendschappen met andere kinderen, de omgang met volwassenen… Ik heb hier geen probleem mee, maar mijn man vindt dat hij moet leren ‘harder’ te worden. Ik heb soms het idee dat onze zoon hem irriteert (hij is zelf nogal een rouwdouwer). Wat moet ik hier nu mee: je kunt iemands karakter toch niet veranderen? En dat mijn man ons kind niet ‘leuk’ zou vinden, vind ik ook een naar idee.”

Steven: ”Eerlijk gezegd verbaast het me allereerst dat je niet wéét of je man jullie zoon wel of niet leuk vindt. Waarom is dat? Ben je zelf misschien ook een beetje bang voor hem? Bescherm je jezelf door dat maar niet helemaal uit te zoeken? Het is namelijk nogal wat, dat je geen idee hebt wat je partner van je kind vindt. Denk je niet dat als jij je dat al afvraagt, je kind dat niet ook doet? Of op zijn minst aanvoelt? Wat betekent het dat je man een rouwdouwer is? Dat hij wel ‘zichzelf’ mag zijn en je zoon niet? Vergeet je zoon even, je moet eerst zwaar met je man gaan praten. En begin met de eenvoudigste vraag: wat vind je van ons kind?”

Ik wil het niet horen

Vivienne: ”Sinds mijn buurvrouw me laatst, op straat nota bene, over haar relatieproblemen heeft verteld, begint ze daar steeds weer over als we elkaar zien. Dat is vaak, we zijn nu eenmaal thuiswerkende buren. Maar ik ken mijn buurman ook en ik wil die verhalen over hem eigenlijk helemaal niet horen. Niks schokkends, maar gewoon niet leuk. Ik ben alleen bang dat ze in mij een luisterend oor heeft gevonden en ik wil haar wat dat betreft ook niet kwetsen…”

Steven: ”Je gaat ervan uit dat je haar kwetst als je je grens aangeeft. Maar dat hoeft helemaal niet. Je kunt toch rustig tegen haar zeggen dat je het er liever niet meer met haar over hebt, omdat je je ongemakkelijk voelt tegenover haar man? Je hebt het recht jezelf daar­tegen te beschermen. Dat zij daarin grenzeloos is, wil niet zeggen dat jij dat ook hoeft te zijn. Ze weet waarschijnlijk niet eens wat er bij je speelt op dit gebied. Dat kan ze ook niet weten, zolang jij je als een slacht-offer opstelt.”

Lees ook
Steven schiet te hulp: ‘Mijn moeder wil niet oppassen op mijn kind’

Richting ouders

Line: ”Mijn ouders zijn de laatste tijd beiden niet in goede gezondheid. Ik woon met mijn gezin zo’n twee uur rijden bij ze vandaan. Het liefst zou ik wat dichterbij willen zijn om ze meer te ondersteunen, liefst door te verhuizen, mijn partner vindt dit echter een te grote stap. Maar we kunnen alle twee thuiswerken en onze tweeling van twaalf gaat aan-komend schooljaar naar de middelbare school. Dat kan ook wel in een andere stad. Of ben ik te veel gefocust?”

Steven: ”Het is nogal wat om iedereen mee te slepen, dus dat je op weerstand stuit, snap ik. De eerste vraag is waarom je ouders niet naar jullie toe verhuizen. Als zij daar niet toe bereid zijn, waarom jij dan wel, met je gezin in je kielzog? Een andere vraag: zou jij hetzelfde doen voor de ouders van je man? Kortom, verplaats je eens echt in iedereen en bedenk dan nog eens of je het redelijk vindt. Zo ja, open daar het gesprek met je gezin dan mee. Zo niet, kijk dan of er andere oplossingen zijn. Twee uur rijden is natuurlijk ook weer niet Parijs.”

steven-pont

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.