Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Sergio Vyent verloor zijn moeder en zus en werd vervangen als First Dates-gastheer: ‘Ik kan niet tegen medelijden’

Sergio Vyent verloor zijn moeder en zus en werd vervangen als First Dates-gastheer: ‘Ik kan niet tegen medelijden’

Sergio Vyent verloor zijn moeder en zus en werd vervangen als First Dates-gastheer: ‘Ik kan niet tegen medelijden’

Zijn moeder en zus overleden en hij werd vervangen als First dates-gastheer. Maar Sergio Vyent (51) weet, mede dankzij zijn heftige jeugd, tegenslagen altijd om te zetten in learnings: “Dit kan zomaar gebeuren, hè? Door de dood van mijn zus zeg ik nu veel vaker tegen mijn vrienden en kinderen dat ik van ze hou.”

Een glas chardonnay en een coquille. Zijn bestelling in de Bloemendaalse brasserie waar het lunchinterview plaatsvindt, verraadt al een beetje dat Sergio Vyent een horecaman is. Al was dat ook al duidelijk door de hartelijke begroeting van de eigenaar, een oud-collega, gepaard met veel gelach en ‘hoe-is-het-met-jes’. Nou, het gaat goed met Sergio. Hij is bezig aan een theatertour en krijgt mooie reacties op zijn eerste boek dat, niet toevallig, over de liefde gaat. En met zijn eigen liefdesleven gaat het ook goed, zeker. Is het trouwens oké als we op het terras gaan zitten? Het is prachtig herfstweer en dan kan hij een sigaretje roken. Dat trekt meteen bekijks. “Dag meneer tv!” roept een oudere voorbijganger naar hem. “Hállo meneer rode broek!” zegt Sergio terug met die kenmerkende, lage stem. Sergio Vyent mag dan bekend zijn als de voormalige hospitality-koning van het programma First dates, hij had daarvoor al een bewogen leven achter de rug. Daar praat hij opvallend open over. “Ik zou ook niet anders kunnen. Alles wat er in mijn leven is gebeurd, is a part of me. Ik denk dat mensen dat voelen.”

Je bekendheid kwam vier jaar geleden schijnbaar uit de lucht vallen. Maar zeker de laatste maanden lijk je niet meer uit de media weg te slaan.

“Ja, goed hè? Toen ik in 2017 werd gevraagd voor First dates zag ik dat ook niet aankomen. Ik vond het destijds vooral grappig dat ze bij mij uitkwamen. Televisie was nieuw voor me, maar over de rol van gastheer maakte ik me totaal geen zorgen. Daarbij voel ik me als een vis in het water.”

Dit najaar werd bekend dat je niet langer te zien bent in First dates, terwijl je een van de bepalende gezichten was. Was dat een verrassing?

“Ik had al aangegeven bij de programma-leiding dat ik een theatershow met Jim Bakkum zou gaan doen. Vanwege corona werd die tour opgeschoven naar dit najaar. Je zou verwachten dat in de planning rekening met agenda’s wordt gehouden. Dat is niet gebeurd, eigenlijk kreeg ik te horen: we gaan draaien in de periode dat jij niet kunt, dus we gaan je vervangen. Het viel rauw op mijn dak, ik vond het echt jammer. We hadden al negen seizoenen gemaakt, ik dacht dat we iets hadden opgebouwd met elkaar. Maar er werd niet naar oplossingen gekeken. Nu ben ik oud genoeg om te vinden dat je zo niet met mensen omgaat. Of dat nou om de televisiewereld gaat of om een andere sector, dat maakt niet uit. Als je dat wel vindt: dan niet met mij.”

Kom je ooit nog terug, denk je?

“Dat weet ik niet. De programmamakers ook niet, die zijn op dit moment de nieuwe afleveringen aan het draaien. Misschien doet mijn opvolger het wel heel goed, ik wens die persoon veel succes.”

Sorry, maar het is toch een zuur verhaal.

“Dat klopt, maar ik zie dit ook als een kans om mijn horizon te verbreden, om nieuwe dingen te gaan doen. Ik heb nergens spijt van, ik ben altijd professioneel gebleven en heb met precies dezelfde energie nog twee volle weekenden afleveringen gedraaid, terwijl ik al wist dat ik werd vervangen. In het laatste draaiweekend verscheen ik vanwege mijn boek in werkelijk álle kranten met grote interviews. In het AD, NRC, de Volkskrant, báf. Die heb ik allemaal mee-genomen naar de set, ik vond het prachtig. Weet je, het is niet mijn verlies. En ik gun iedereen daar het beste, uit de grond van mijn hart. Want het is in de kern een heel lief programma, waar je eigenlijk niets onaardigs over kunt zeggen.”

Hij is bekend met verlies, hij begint er zelf over. Zijn ouders, allebei muzikanten, waren begin twintig toen ze zijn zus Eartha en hem kregen. Ze hadden net Suriname verruild voor Nederland. Zijn vader verliet het gezin al vroeg en zijn moeder wilde blijven optreden. Sergio en zijn zus groeiden daardoor deels op bij haar en deels in een kindertehuis in Amstelstad. Totdat zijn moeder op een dag ook niet meer thuiskwam: ze was vertrokken naar Amerika. De kinderen waren aan de goodwill van familie en, uiteindelijk, pleegzorg overgeleverd.

Lees ook:
Gwen van Poorten (32): ‘Bijna wekelijks is er wel iemand die vraagt: ‘En, waar blijven de kinderen?’

Heb je er ooit met haar over gepraat?

“In 2012 was ik voor het eerst in Suriname, waar mijn moeder weer woonde, en heb ik haar wat vragen gesteld, dat was fijn. Maar ook toen kwam ze haar afspraken niet na, dat zag ik gebeuren via mijn zoon Marius, die destijds acht was. Hij wilde zijn oma leren kennen, in zijn ogen zag ik diezelfde hoop als ik ooit had. Toen was ik er klaar mee. Soms is het beter iets niet te hebben, dan om elke keer te worden teleurgesteld.”

Vorig jaar verloor hij onverwachts zijn zus Eartha aan een hersenbloeding en afgelopen juli overleed zijn moeder. “Het verdriet om mijn moeder was heel anders, want ik was haar al veel langer verloren. Maar ondanks dat ik al afscheid van haar had genomen, hield ik wel van haar. Dat is iets wat niet altijd wordt begrepen. Wél heb ik op mijn elfde de keuze voor mezelf gemaakt om te accepteren dat zij me niet kon geven wat ik nodig had, en die negatieve energie niet langer toe te laten. Toen ze overleed, heb ik alles geregeld in Paramaribo, het was mijn eer te na om mijn plicht niet te vervullen. Al vond ik het verdrietigste van die week dat mijn zus er niet bij was. Met dat verlies was ik heel erg bezig. Nog steeds.”

Lees het hele interview met Sergio Vyent in Flair 50-2021, deze ligt van 15 t/m 21 december in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

tekst Liesbeth Smit | fotografie Bart Honingh