Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > ‘Ik droom van stoppen met mijn goedbetaalde baan, maar wil niet afhankelijk zijn van mijn man’

‘Ik droom van stoppen met mijn goedbetaalde baan, maar wil niet afhankelijk zijn van mijn man’

‘Ik droom van stoppen met mijn goedbetaalde baan, maar wil niet afhankelijk zijn van mijn man’

Verleidingen: zó moeilijk om mee om te gaan. Programma’s als Temptation island haken daar feilloos op in. Ook in het dagelijks leven worden we continu blootgesteld aan verleidingen. Deze vrouwen lukte het ze te weerstaan. Met grote gevolgen voor hun leven.

Robine de Louw-Rademakers (38) werkt tien jaar lang als registeraccount op de Zuidas. Ze verdient een megasalaris, krijgt de mogelijkheid zichzelf te ontplooien en heeft een waanzinnig carrièreperspectief. De verleiding is groot om dit pad te blijven volgen. Totdat ze besluit deze zekerheden vaarwel te zeggen en haar gevoel te volgen.

Het kwartje viel

“Ik genoot van mijn leven op de Zuidas. Het was dynamisch, internationaal. Al tijdens mijn studie had ik de ambitie bij de ‘big four’ (de vier grootste accountantskantoren op de Zuidas, red.) aan het werk te gaan en ik voelde me er dan ook als een vis in het water. Het was het allesomvattende plaatje: jonge, gedreven mensen die 24/7 met hun carrière bezig waren. Het gaf me zo veel energie. Als finance manager in het M&A department, oftewel de fusie- en overnamepraktijk, kreeg ik de kans om me op allerlei manieren te ontplooien. Er werden me mooie scholings- en trainingsmogelijkheden aan-geboden en als een van de weinige vrouwen aan de top werd er – in positieve zin – aan alle kanten aan me getrokken. Ik bevond me in een luxe positie. Inclusief een fijn salaris.

‘Er knaagde iets. Ik wilde creëren, iets maken. Maar dan zou ik wel mijn fijne salaris en toekomstperspectief op de Zuidas vaarwel moeten zeggen’

Toch knaagde er iets. Als ik tegenover een cliënt zat, viel het me op hoe bevlogen ondernemers waren. Vol enthousiasme spraken ze over hun product. Dat creëren, dat maken: dat wilde ik ook. Al jaren had ik een diepgewortelde voorliefde voor jurken. Als ontspanning struinde ik graag internet af op zoek naar de perfecte jurk waarin ik er representatief zou uitzien. Regelmatig kreeg ik complimenten over mijn kleding. Een collega vroeg zelfs of ze een keertje met me mocht gaan shoppen.

Langzaam begon het idee vorm te krijgen: ik wilde mijn eigen fashionlabel starten, met zelfontworpen jurken die comfortabel, hip en representatief zijn voor werkende vrouwen. Maar de verleiding van de zekerheid op de Zuidas kon ik moeilijk weerstaan. Niet alleen mijn salaris zou ik dan vaarwel moeten zeggen, maar ook mijn hele toekomstperspectief. Daarbij wilde ik niet afhankelijk zijn van mijn man.”

Met volle teugen genieten

“Op een ochtend viel het kwartje. Als ik het nú niet doe, doe ik het nooit meer, dacht ik. Mijn man had een vaste baan en we hadden nog geen kinderen. Daarbij had ik geld opzij kunnen zetten, waardoor ik een buffer had. Nu was het moment. Eind 2017 heb ik mijn baan opgezegd. Ik vond het doodeng. Financieel betekende het een flinke stap terug: geen weekendjes Ibiza meer, geen reisjes naar Bali of luxe uit eten. Mensen in mijn omgeving reageerden verbaasd: wist ik het allemaal wel zeker? Maar ik sta nog steeds voor driehonderd procent achter mijn beslissing. Eind 2019 is Rouxbien live gegaan. Ik geniet met volle teugen. Het creatief bezig zijn, het creëren, het klantcontact: dit is wat ik wil doen. Mijn knowhow en kennis die ik de afgelopen jaren op de Zuidas heb opgedaan, kan ik nu toepassen in mijn eigen bedrijf. Daar kan de verleiding van het grote geld niet tegenop.”

Naast Robin hebben Eva en Yvonne ook een persoonlijk verhaal hoe ze hun verleidingen tegengingen. Hun verhalen lees je, in Flair 37-2021, de editie die t/m 21 september in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hierOp de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

tekst Nathalie de Graaf | fotografie Marloes Bosch