Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Moeders biechten op: ‘Soms treed ik buiten mezelf en dan ga ik als een viswijf tegen mijn kinderen tekeer’

Moeders biechten op: ‘Soms treed ik buiten mezelf en dan ga ik als een viswijf tegen mijn kinderen tekeer’

Moeders biechten op: ‘Soms treed ik buiten mezelf en dan ga ik als een viswijf tegen mijn kinderen tekeer’

Niet alles aan het moederschap is leuk of makkelijk. Maar erover praten blijft soms lastig. Deze moeders klappen uit de school.

Martine (38) haat het om haar drie kinderen van 2, 4 en 6 naar bed te brengen: ‘Regelmatig hoor ik ouders zeggen dat ze het qualitytime vinden; ik zou het liefst in een tijdmachine stappen. Het maakt niet uit of ik die dag hard heb gewerkt of thuis was bij de kinderen: ik vind dat spitsuur vreselijk. Soms ga ik bij mijn ouders eten en dan hoop ik dat ze in de auto onderweg naar huis in slaap vallen, dan hoef ik dat bedritueel niet te doen. Boekjes raffel ik ook altijd af: bladzijdes overslaan, dat werk. Als ze eenmaal in bed liggen, man, halleluja.’

MOEKE OP DE FIETS
Femke (37), moeder van een zoon (2,5) en een dochter (1) fietst het liefst zonder zitjes: ‘Ik heb thuis twee fietsen: eentje met twee kinderzitjes en eentje zonder zitjes. Die eerste fiets vind ik vreselijk. Ik voel me dan zo’n moeke. Zo volgeladen. Uitgezakt. Uitgespeeld. Dus als ik geen kind hoef te vervoeren, pak ik mooi die andere. Die stamt nog uit mijn vrijgezellentijd en die weiger ik weg te doen. Dan doe ik mijn haar los, hakken aan en gaan. Niemand ziet dat ik twee kinderen heb. Dat gevoel heb ik af en toe echt nodig.’

ROZE WOLK
Venessa (35), moeder van twee dochters (6 en 6 maanden), geniet keihard van haar newborn: ‘Ik heb lang gewacht om zwanger te worden van de tweede. Ik zag er vooral erg tegenop. Die luiers, die gebroken nachten. Vriendinnen die voor de tweede keer moeder werden, hoorde ik alleen maar klagen. Nu ze er is, ik durf het bijna niet te zeggen: ik vind het heerlijk. Ze slaapt en drinkt goed en ik heb zelfs nog tijd voor mezelf. Ik zeg dit allemaal nooit hardop, dan lijkt het net alsof ik een betere moeder ben of zo. Dat bij mij wel alles lukt.’

‘Als ze eenmaal in bed liggen, man, halleluja’

PLAY HARD Spelen met je kind? Dat is aan Nieke (32), moeder van een dochter van 4, niet besteed: ‘Ik heb er geen zin in, de puf er niet voor en áls ik dan wel eens meespeel, weet ik vaak niet wat ik moet doen. Laatst zat ik met mijn dochter gordijntjes van wc-papier voor haar zelfgemaakte poppenhuis te maken en toen dacht ik alleen maar aan al die honderdduizend andere dingen die ik nog moest doen en eigenlijk liever wilde doen.’

Lees ook
Tessa: ‘Moeten jouw kinderen niet eens zindelijk worden?, sneert iemand naar me’

HEIMWEE NAAR VROEGER
Miek (32) schaamt zich er enorm voor, maar soms stelt ze zichzelf de vraag: als ik alles van tevoren had geweten, zou ik dan weer moeder worden? ‘Mijn eerste reactie is echt twijfel. Mijn zoon is 1,5 en ik geniet vreselijk van hem, maar ik kan die heimwee naar vroeger maar niet loslaten. Op sommige dagen verlang ik zo terug naar mijn appartement in de stad. Was ik niet geschikter voor een leven met verre reizen en zien waar het schip strandt?’

MIJN BANK Margriet (39) stopt haar drie kinderen (1, 5 en 7) elke avond heel vroeg in bed. ‘Om 17 uur begin ik met koken, zodat ze nooit na 19 uur in bed liggen. Niet omdat dat nou zo goed is voor hun nachtrust, maar ik vind het zelf mooi geweest. Ik wil míjn bank terug, míjn televisieprogramma’s kijken. Die moeders die zeggen dat ze 24/7 moeder zijn, nou, daar ben ik er niet een van.’

‘Was ik niet geschikter voor een leven met verre reizen?’

VISWIJF Hysterisch wordt Mirthe (34), moeder van drie kinderen van 3, 5 en 7, regelmatig: ’Iedereen denkt altijd dat ik een perfecte moeder ben en alles onder controle heb. De waarheid: soms treed ik buiten mezelf en dan ga ik als een viswijf tegen mijn kinderen tekeer. Gelukkig kennen ze me langer dan vandaag en nemen ze me op zo’n moment niet meer serieus. Sterker nog: ze lachen me dan vaak uit. Het is punt is alleen: ik heb mezelf dan niet onder controle. Ik weet dat het eigenlijk niet kan en dat ik misschien hulp zou moeten inschakelen.’

Inge (32) heeft een zoontje van bijna 2 en is het liefste huismoeder. ‘Toen ik zwanger was, wilde ik fulltime blijven werken. Nu ik een zoon heb, blijf ik het liefste thuis. Je kunt me niet gelukkiger maken dan dag in dag uit zijn schema afdraaien. Op feestjes en partijen zeg ik dat ik een sabbatical heb genomen om te kijken welke carrièreswitch ik wil maken. Maar dat is dus niet zo. Ik vind fulltime thuis zijn heerlijk. Maar ik ben wel bang dat iedereen me suf vindt. Ik maak natuurlijk ook vrij weinig mee.’

KONINGIN SNOEP Anne (34) hoort om haar heen ook wel dat suiker helemaal niet goed is voor kinderen, maar het kan haar eerlijk gezegd niet bommen. ‘Ik vind dat zeuren over snoep vooral een hetze tegen alles wat vet en zoet is. Ik doe wel altijd alsof ik mijn kind geen snoep geef, bij het consultatiebureau word ik er zelfs om geroemd, maar als mijn dochter van 2 erom vraagt, geef ik het gewoon.’

Ruth (31) lust er wel pap van sinds ze een dochter (9 maanden) heeft. ‘Sinds ik moeder ben, heb ik het liefst elke dag seks. Sommige vrouwen klagen weleens over het moederschap combineren met seks. Nou, die bevalling heeft iets in mijn clitoris aangewakkerd. Ik heb lust voor tien en hoor mijn man niet klagen’.

KINDERACHTIG
Als Margje (29) mag kiezen spreekt ze alleen nog maar met vriendinnen zonder kinderen af in haar vrije tijd. ‘Het liefst praat ik dan over zaken die er echt toe doen. Ik kán dat gewoon niet, dat kinderachtige geklets over luiers en poep en sprongetjes. Foto’s kijken van andere kinderen geeft me ook een ongemakkelijk gevoel. Ik hou van mijn twee eigen kinderen, maar die van vrienden vind ik vaak gewoon niet leuk. Dat uitspreken is natuurlijk een gotspe.’

Lynn, moeder van twee dochters van 2 en 4, rookt. ‘Ik ben al vaak gestopt. Ook tijdens de zwangerschap, maar daarna begon ik toch telkens weer. Tegen iedereen zeg ik dat ik alleen in de tuin rook als de kinderen slapen. Maar overdag duik ik regelmatig even onder de afzuigkap. Ik maak mezelf wijs dat niemand me ziet en dat iedere moeder wel iets heeft. Ondertussen kan ik niet genieten als ik hijsend onder die herrie sta. Wat bén ik voor voorbeeld? En ik voel me schuldig, omdat ik de meisjes wéér achter de tv heb gezet, zodat ik even ongestoord kan paffen.’ •