Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Micah was ooit een vrouw: ‘Ik draag een prothese in mijn boxer, zodat de bobbel er toch zit’

Micah was ooit een vrouw: ‘Ik draag een prothese in mijn boxer, zodat de bobbel er toch zit’

Micah was ooit een vrouw: ‘Ik draag een prothese in mijn boxer, zodat de bobbel er toch zit’

Tot een paar jaar geleden was Micah (31) een vrouw met lang haar en een E-cup. Zijn transitie is bijna compleet en hij is gelukkiger dan ooit. Toch vertelt hij zijn nieuwe collega’s en vrienden niets.

‘Sinds een paar jaar heb ik een nieuw leven. Een nieuw huis, een nieuwe baan, nieuwe collega’s. En een nieuw lichaam. Ik ga als man door het leven, terwijl ik ben geboren als vrouw.

Als ik later groot ben

‘Wanneer me als klein meisje werd gevraagd wat ik later wilde worden, dacht ik: een jongen. Maar dat zei ik niet, want dat voelde verkeerd en bovendien onmogelijk. Mijn moeder had wel iets door. Toen ik voor mijn verjaardag een nieuwe fiets kreeg die ik er jongensachtig vond uitzien, zei ze: ‘Nee, het is een meisjesfiets, want je bént een meisje.’ En ze bleef me ‘meid’ noemen, terwijl ze wist dat ik dat vreselijk vond. Lange tijd heb ik niets met die gevoelens gedaan, ik stopte ze weg omdat ik niet wist wat ik ermee moest. Op mijn achttiende heb ik via internet een man ontmoet, met wie ik vrij snel getrouwd ben. Op dat moment voelde dat als het juiste, zelfs al kon ik niet helemaal mezelf zijn. Ik gaf en geef heel veel om hem, maar tijdens mijn huwelijk bevond ik me in een niemandsland tussen man en vrouw zijn. Ik worstelde met mijn gevoelens en voelde sterk de drang om daar iets mee te doen, en tegelijkertijd wilde ik hem niet ongelukkig maken. Op een gegeven moment heb ik het hem verteld: dat ik me altijd man heb gevoeld en die gevoelens niet langer kon onderdrukken. Het leek niet echt tot hem door te dringen, het was te groot om in één keer te verwerken, denk ik. Ik wilde hem geen pijn doen, daarom probeerde ik hem zo min mogelijk met mijn ‘drang’ te confronteren. Ik knipte mijn lange haar af en ging bodybuilden, wat hij natuurlijk verschrikkelijk vond. Ik miste het dat ik met hem niet de dingen kon delen die voor mij zo belangrijk waren. Uiteindelijk, na ongeveer tien jaar huwelijk, is de bom gebarsten. Er móést iets gebeuren.

Lees ook
Esther verkleedt zich voor rollenspellen: ‘Soms ben ik een heks, soms een vrouw van adel’

Woede

Ik was al niet heel gevoelig, maar dat is nog meer afgevlakt door de hormonen die ik slikte.  Ook was ik ervoor gewaarschuwd dat de testosteron me agressiever zou maken, maar ik merk er niet veel van. Ik ben een keer écht kwaad geworden en dat was een vreemde gewaarwording. Mannelijke woede voelt anders dan vrouwelijke: het is rauwer, fysieker. Mijn lijf veranderde mee. Mijn stem werd lager en ik kreeg meer en dikker lichaamshaar. Dat wist ik van tevoren. Het was gek om te merken dat mijn lichaamsgeur veranderde en mijn orgasme is nu veel intenser. Mijn spieren trekken zich op een andere manier samen, bijna alsof ik ejaculeer. Het is eigenlijk precies zoals ik vroeger droomde dat het zou voelen. Mijn borsten heb ik laten weghalen. Dat is zo’n verademing. Ik had een E-cup, die moeilijk in te snoeren viel. Nu ben ik helemaal plat en groeit er borsthaar. Het enige wat nog aan mijn grote borsten herinnert, zijn de littekens. Als mensen ernaar vragen, zeg ik soms dat ik geopereerd ben aan gynaecomastie: mannelijke borstgroei.

Meer borsthaar

Mijn ex wil er niks mee te maken hebben. Dat vind ik heel jammer, maar zo zit hij nou eenmaal in elkaar. Mijn ouders reageerden gelukkig begripvoller. Sinds ik heb gekozen voor een bestaan als man, kan ik beter met ze opschieten. Ze zien het niet meer als bevlieging. We maken er nu zelfs grapjes over dat ik meer borsthaar heb dan mijn vader. Ook tegenover oude vrienden en bekenden kan ik er makkelijk over praten. Alleen zie ik ze weinig sinds ik ben verhuisd. Er is alleen dat ene obstakel. Om misverstanden te voorkomen, heb ik op mijn datingsite-profiel kort uitgelegd hoe het zit. Als mensen daarom afhaken, merk ik dat tenminste niet. Ik geloof dat het goedkomt, dat ik ooit iemand tegenkom die echt bij me past. Tot die tijd concentreer ik me op het inrichten van mijn nieuwe leven. Het bevalt me prima om op mezelf te wonen en ik ben blij met mijn nieuwe baan. Ik probeer nu vooral een sociaal leven op te bouwen waarbij ik als ‘echte’ man wordt geaccepteerd. Dat gaat goed:’ •

TEKST PETRA KRUIJT. Dit verhaal heeft eerder in Viva gestaan.