Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Lisa Loeb: ‘Mijn angst en de depressie horen bij mij’

Lisa Loeb: ‘Mijn angst en de depressie horen bij mij’

Lisa Loeb: ‘Mijn angst en de depressie horen bij mij’

Sinds cabaretier én Flair’s nieuwe online columnist Lisa Loeb (32) dit jaar De Slimste Mens bleek, is ze here to stay. Al kan ze dat soms niet geloven. Want in dit jaar van haar doorbraak, deelde ze ook publiekelijk over haar angststoornis en depressieverleden. “Het is mijn doel om deze wereld wat mooier te maken door eerlijk te zijn en mezelf te laten zien.

Met een zwaai doet ze – knalroze trui, zwarte jeans, sneakers – de deur van haar huis in Amsterdam-Zuid open. Terwijl ze de huiskamer inloopt, verontschuldigt ze zich voor de troep en begint in haar ruime, open keuken cappuccino’s te maken. Met haar man Daniël woont ze sinds het voorjaar in dit prachtige huis (“Heb je de tuin gezien?”), op de eettafel ligt het boek Dolly Parton, songteller dat ze van hem kreeg nadat ze in het tv-programma De slimste mens in no time alle vragen over de zangeres juist wist te beantwoorden (“Ik ben een bewonderaar”).

Dat ze dat programma uiteindelijk ook nog won, veranderde alles, vertelt ze. Want hoewel ze al tien jaar aan de weg timmerde met diverse cabaretprogramma’s, betekende dat slimste-mens-schap haar doorbraak bij het grote publiek. “Ik leef nog steeds in een soort verbazing, als Alice in Wonderland. Soms ben ik bijna bang dat ik het allemaal heb verzonnen. Vooral omdat ik mezelf ben gebleven in De slimste mens en mensen me daardoor echt hebben leren kennen zoals ik ben.”

En dat is?

“Eigenwijs, een flapuit, niet altijd even handig met mijn opmerkingen, heel feministisch en kwetsbaar als het over mijn angsten gaat. Mensen haakten daarop aan. Ineens werd ik door allerlei partijen uitgenodigd, van feministische jury’s tot psychiatrische instellingen tot mensenrechtenorganisaties. Ik ben tien jaar cabaretier, ik was al gewend aan aandacht, maar dat was veel kleiner dan wat er nu gebeurt.”

Wat gebeurt er dan?

“Ik word ineens herkend op straat of in de Albert Heijn, mensen komen naar me toe om te vertellen dat ze mijn openheid mooi vonden. Vorig jaar zat er dertig man in de zaal. Niet vanwege de coronamaatregelen, maar omdat er écht maar dertig man naar me kwam kijken. Nu is het bijna overal uitverkocht en staan er soms mensen met bloemen voor me klaar na afloop. Ik ben hashtag blessed.”

Hoe ben je in De slimste mens terechtgekomen?

“Er wordt vaak gezegd dat er niet genoeg vrouwelijke kandidaten zijn in Hilversum, dus ik bied mezelf daar gewoon aan. Dat klinkt heftiger dan het is; toen ik dit jaar genomineerd werd voor de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied, hebben we dat persbericht naar de redactie van De slimste mens gestuurd en werd ik uitgenodigd voor een test. Ik wilde zó graag meedoen dat ik me heel goed had voorbereid. Het was midden in de tweede lockdown en ik had in die tijd niks: geen optredens, geen vooruitzichten op werk. Toen het doorging, werd die deelname dus mijn masterplan, ook omdat ik begreep dat dit het juiste programma was om eventueel mee door te breken. Het was een ander verhaal geworden als ik had meegedaan aan Temptation island. Denk ik.”

Heb je de afleveringen teruggekeken?

“Ja, met mijn vrienden, mijn ouders en mijn man. Vooral de eerste afleveringen waren superspannend: ik was heel nerveus en zat zó in een rush dat ik daar zat én tegen twee mannen speelde die er allebei al vijf keer hadden gezeten. Ik wilde er niet meteen uitvliegen, bovendien had ik me voor-genomen dat ik er iets van zou zeggen als er seksistische opmerkingen zouden worden gemaakt. Nou, dat gebeurde het hele spel door.”

Lees ook
Column Lisa Loeb: ‘Ik heb een angststoornis en een depressie, PTSS, burn-out en eetstoornis gehad’

Bijvoorbeeld?

“In de tweede aflevering had Bram Douwes (verslaggever bij PowNed, red.) het de hele tijd over ‘moeder de vrouw’. Nu kan ik het goed met Bram vinden, maar ik dacht ook: fuck you met je moeder de vrouw. Kom op zeg, het is 2021. Dus maakte ik daar een grap over, dat werkt het beste. Ik doe dat ook in mijn dagelijks leven zo.”

Waar komt jouw feminisme vandaan?

“Ik ben ermee geboren en ik heb het van huis uit meegekregen. Mijn ouders hebben mijn opvoeding altijd fiftyfifty gedaan, vooral de rol van mijn vader was heel vormend voor mij. Omdat hij kookte en geregeld uitjes met me maakte, leerde ik zo dat feminisme ook door mannen gedragen moet worden om te slagen. Sowieso groeide ik op in een vrijzinnige, Amsterdamse kunstenaarsbubbel waarin het geen issue was dat mannen en vrouwen gelijk waren. Mijn moeder werkte net zo hard als mijn vader in hun uitgeverij, en dat werd nooit feministisch genoemd. Ik ben daar heel zelfverzekerd van geworden, al werd ik ook gepest als kind.”

Er werd je op de basisschool onder andere door je juf verteld dat je niet meer mocht zingen?

“Die juf pestte me en ik weet niet waarom. Als andere kinderen iets verkeerds deden, werd ik eruit gestuurd. Eén keer kreeg ik als enig kind van de klas door een straf van haar geen traktatie bij het uitdelen, wat een rámp is als je zeven bent. Ik heb weleens een uur opgesloten gezeten in een klaslokaal omdat ze me ‘vergeten’ was. Uiteindelijk ging ik naar een andere school, maar daar werd ik weer door de kinderen gepest. De ene dag mocht ik meedoen met de meisjes, de andere dag werd ik als enige van de klas niet uitgenodigd voor een partijtje of wilde niemand een kamer met me delen op schoolkamp.”

Lees het hele interview met Lisa Loeb in Flair 42-2021, deze ligt van 20 oktober t/m 26 oktober in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Tekst: Liesbeth Smit | Fotografie: Bart Honigh