Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Karen (33) werd verliefd op een Indiase man: ‘We verschillen als dag en nacht, maar we zijn zielsverwanten’

Karen (33) werd verliefd op een Indiase man: ‘We verschillen als dag en nacht, maar we zijn zielsverwanten’

Karen (33) werd verliefd op een Indiase man: ‘We verschillen als dag en nacht, maar we zijn zielsverwanten’

Toen Karen van Asten (33, managementassistent) vier jaar geleden Krishna (22) voor het eerst zag in India, leek het of ze werd betoverd. Omdat hij zo veel jonger was en hun werelden totaal verschilden, probeerde ze haar gevoelens te negeren. Maar dat mislukte.

Het klinkt misschien zweverig, maar het waren zijn ogen. Alsof hij dwars door me heen keek en ik door hem. Op de een of andere manier kon ik mijn blik niet van hem afhouden. Het was bijna beschamend. Hij en ik, dat kon helemaal niet. Zijn leven was zo anders dan het mijne. Toch had ik er geen controle over. Mijn verstand zei nee, maar mijn hart zei ja…”

Backpacken in India

“Vier jaar geleden was ik met een vriendin aan het backpacken in India. We hadden net door het dorpje Orchha gelopen en tempels bezocht, toen mijn vriendin door een jongen op straat in gebrekkig Engels aangesproken werd. Hij zag er eenvoudig uit, mager en duidelijk jonger dan wij. Totaal niet mijn type. Hij vroeg hoe het ging, maar ik had niet zo’n zin in een praatje. Ik had honger en wilde ergens wat gaan eten, dus ik was blij dat mijn vriendin het  ‘afhandelde’. Voor de vorm vroeg ze hoe het met hem ging, maar ondertussen liepen we door. Enthousiast riep de jongen naar ons dat hij aan yoga deed. Opeens was mijn aandacht getrokken.

Ik deed zelf ook aan yoga en vond het leuk dat hij erover begon. Hij haalde ons in en zo raakten we aan de praat. Terwijl mijn vriendin en ik op zoek gingen naar een plek waar we wat konden eten, liep hij met ons mee. Het was niet opdringerig bedoeld, meer vriendelijk en relaxed. Hij stelde zich voor als Krishna en schoof bij ons aan in een eettentje. Later kwam zijn vriend ook bij ons zitten. Het was gezellig, maar mijn vriendin en ik waren op ons hoede. Ze hadden geen geld, ze dronken wat met ons mee.

Locals

We praatten over van alles en nog wat. Wij vertelden wat we allemaal al hadden gezien in India en zij vertelden over hun leven in Orchha. Ze zeiden dat ze achttien waren, maar later bleken ze pas zeventien te zijn. Ze zaten niet op school, omdat die in hun dorp niet veel voorstelde. Bovendien hadden ze daar geen geld voor. Ze werkten niet en hingen een beetje op straat. Af en toe verdienden ze wat door ansichtkaarten aan toeristen te verkopen of korte rondleidingen te geven. Samen leerden ze ons Hindi.

Na het eten vroegen ze of we met ze op de scooter het dorp wilden verkennen. Het was al avond. Precies waar we als backpackers voor gewaarschuwd waren. Tijdens mijn voorbereidingen op onze reis had ik gelezen dat je nooit met lokale bewoners moet afspreken, al helemaal niet ’s avonds. Blijkbaar dacht mijn vriendin er anders over. Doodleuk zei ze dat we graag meegingen. Met grote ogen keek ik haar aan. Was ze gek geworden? Dat was nou juist wat we niet moesten doen. Maar mijn vriendin had het volste vertrouwen in de jongens en haalde me over. Schoorvoetend gaf ik toe. Natuurlijk vond ik het leuk om mee te gaan, maar wat als het verkeerd zou aflopen?”

Lees ook
I. werd als meisje besneden: ‘Het gesis van het hete voorwerp tegen mijn huid hoor ik nu nog’

Het hele interview lees je in Flair 37-2021. Deze ligt 15 t/m 21 september in de (online) schappen. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Fotografie Marloes Bosch