Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > I. werd als meisje besneden: ‘Het gesis van het hete voorwerp tegen mijn huid hoor ik nu nog’

I. werd als meisje besneden: ‘Het gesis van het hete voorwerp tegen mijn huid hoor ik nu nog’

I. werd als meisje besneden: ‘Het gesis van het hete voorwerp tegen mijn huid hoor ik nu nog’

I. (49) werd als zesjarig meisje in haar geboorteland Somalië besneden, een trauma dat ze nog altijd bij zich draagt. “De gynaecoloog vertelde me dat dit meisjes in Europa niet overkomt. Daarmee ging er een wereld voor me open. Dit was mij dus aangedaan.”

“Bij de boekhandel neusde ik door de tijdschriften toen ik seksboekjes zag liggen. Ik was in de twintig maar had nog nooit zoiets gezien, dus nieuwgierig pakte ik er een op en begon erin te bladeren. Mijn mond viel open toen ik de naakte vrouwen zag. Zij hadden namelijk schaamlippen. Ik had mezelf nooit echt bekeken, maar ik wist dat het er bij mij plat en anders uitzag. Dat dit door mijn besnijdenis kwam, besefte ik nog niet.

Ik groeide op in Somalië, waar het leven volkomen anders is dan mensen zich in Nederland voor kunnen stellen. Ik had vijf zusjes en een broertje, daardoor had ik altijd iemand om mee te spelen. Mijn zussen, broer en ik hielpen voor en na schooltijd allemaal mee in het huishouden. Dat hoort er in Somalië gewoon bij: zodra je iets kunt doen om je ouders te helpen, doe je dat. Dat begon ’s morgens om zes uur met het bakken van de pannenkoeken die we voor het ontbijt aten. Daarna begonnen de klusjes als afwassen en de was doen. Alles met de hand, want we hadden geen wasmachine.

‘Nadat de vrouw alles had weggesneden, begon ze het te hechten. Gewoon met naald en draad, zonder verdoving’

Ik was zes jaar toen mijn moeder vertelde dat we bij mijn opa op bezoek gingen. Hij woonde 1500 kilo-meter verderop in Somalië, dus ik herinner me die lange reis met de bus nog goed. Toen we er aankwamen, kreeg ik een mooie jurk. Ik was er heel blij mee, want ik kreeg niet vaak iets moois. We gingen naar een huis toe en daar werd ik naar een kamertje gebracht. Er lag een kleedje en daarvoor zat een vrouw op de grond. Voor ik het wist, was ik op dat kleedje gezet. Mijn jurkje werd omhooggetrokken en ik voelde hoe mijn onderbroek werd uitgetrokken. Mijn moeder hield mijn armen vast en er kwamen andere vrouwen die mijn benen pakten. De vrouw die voor me op het kleedje zat, begon met een scheermesje mijn clitoris en schaam-lippen weg te snijden.

Ik wist niet wat me overkwam. Niemand had me uitgelegd waarom ik daar was. Het was een soort aanslag op mijn lichaam en ik ben gaan gillen. Op een gegeven moment stopte iemand een doekje in mijn mond om het gillen tegen te gaan. De pijn was onbeschrijflijk. Nadat de vrouw alles had weggesneden, begon ze het te hechten. Gewoon met naald en draad, zonder verdoving. Daarna kreeg ik een touw strak om mijn heupen gewikkeld, tot aan mijn knieën. Zo bleven mijn bovenbenen tegen elkaar aan, zodat ik bij het bewegen de hechtingen niet los zou trekken.

‘Buren en familie kwamen langs om ons te feliciteren. Het was allemaal vreemd, maar het hoorde kennelijk bij het leven’

Dagen heb ik daarna gelegen, hoelang weet ik niet. Ik kon niet opstaan. Ik wilde aan mijn moeder vragen wat er was gebeurd, maar ik kon het niet. Niet alleen omdat ik me zo zwak voelde, ook omdat mijn moeder een afstandelijke relatie met me had. Zij zei wat er moest gebeuren en ik luisterde. Zo hoorde dat ook in de Somalische cultuur. Omdat ik niet zou kunnen hurken, zoals gewoonlijk bij de wc’s in Somalië, was er buiten een gat gegraven. Ik werd naar buiten gedragen en ernaast neergelegd. Ik kon er dan boven rollen om te plassen. Maar dat lukte me niet en de pijn werd erger en erger.

Ik merkte dat mensen zich zorgen begonnen te maken. Er was geen ziekenhuis in de buurt, dus kwam de vrouw van het scheermesje naar de wond kijken. Ze stak een voorwerp lange tijd in het vuur, daarna hield ze het tegen de wond aan. De pijn was hels. Zo maakte ze een gat, zodat de plas eruit kon. Het gesis van dat hete voorwerp tegen mijn huid kan ik me nu, na al die jaren, nog zo voor de geest halen.

Lees ook
Gravin Eloise over negatieve reacties: Jezelf blijven begint offline

Toen de wond geheeld was, maakten we de reis terug naar huis. Daar verspreidde het nieuws dat ik besneden was zich snel. Buren en familie kwamen langs om ons te feliciteren, ik werd een beetje verwend. Het was allemaal vreemd, maar het hoorde kennelijk bij het leven. Het was iets wat alle vrouwen meemaakten. Door middel van een besnijdenis dachten ze seksuele gevoelens te kunnen wegnemen. Hierdoor zou een meisje minder snel iets doen met jongens en schande brengen over haar familie. Door de besnijdenis bleef een meisje dus ‘schoon’. Hiermee werd ook mijn toekomst veiliggesteld voor een huwelijk. Want een man zou een meisje dat onrein was niet willen.”

Het hele interview lees je in Flair 35-2021. Deze ligt t/m 7 september in de (online) schappen. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief

 tekst Michelle Iwema | fotografie Ester Gebuis