Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Brief van de week: ‘Ze vertelde me dat de artsen die het hadden geplaatst onervaren waren’

Brief van de week: ‘Ze vertelde me dat de artsen die het hadden geplaatst onervaren waren’

Brief van de week: ‘Ze vertelde me dat de artsen die het hadden geplaatst onervaren waren’
Soms is het makkelijker om gevoelens op papier te zetten dan ze daadwerkelijk uit te spreken. Elke week wordt in Flair een ingestuurde brief van een lezeres gedeeld. Omdat deze mooie woorden hoe dan ook wat extra aandacht verdienen.

Spijt van operatie

Sinds mijn bevalling in 2002 heb ik als ik lach of onverwachte bewegingen maak last van incontinentie. Ik heb toen actie ondernomen om dit te verhelpen: bekkenbodemfysio, oefeningen en een apparaat om je sluitspieren te verstevigen. Niks hielp en de incontinentie werd erger.

In 2017 heb ik een TVT-bandje laten plaatsen (een stevig kunststof bandje dat onder de plasbuis wordt aangebracht). De operatie en het herstel verliepen volgens verwachting, maar de incontinentie was maar voor vijftig procent weg. Aangezien ik mezelf nog te jong vond om met inlegverbandjes te blijven lopen, besloot ik een tweede bandje te laten plaatsen.

Bij het ziekenhuis zeiden ze dat dit weleens mis kon gaan. Dat zou ingrijpend zijn, want het eerste bandje zou dan al vergroeid zijn en door een specialist verwijderd moeten worden. Wel werd me verzekerd dat die kans heel klein was.

In februari 2020 werd ik geopereerd. Ik kreeg een blaaskatheter en moest na twee dagen terugkomen. Toen de katheter was verwijderd kon ik zelfstandig plassen, maar de volgende ochtend niet meer. Terug in het ziekenhuis kreeg ik een nieuwe katheter. Nadat bleek dat ik voldoende zelfstandig kon plassen, mocht de katheter eruit.

Lees ook
Brief van de week: ‘Op deze manier houd ik dat vakantiegevoel toch nog een beetje vast’

Daarna kreeg ik steeds meer last van mijn onderbuik. Ik moest wel twintig keer per dag plassen en voelde constant druk. Inmiddels was de pandemie uitgebroken en werd het lastiger om een arts te spreken. Uiteindelijk werd op 1 april geconstateerd dat het bandje te strak geplaatst was, waardoor er te veel urine achterbleef in mijn blaas.

Ik kreeg voor de derde keer een katheter, met de mededeling dat ze het bandje voorlopig niet konden verwijderen omdat alle ok’s waren gereserveerd voor corona-patiënten. Op 6 mei kwam ik terecht bij een specialist in het verwijderen van TVT-bandjes, die me vertelde dat de artsen die het tweede bandje hadden gezet, onervaren waren.

Gelukkig werd het bandje een week later in een privékliniek verwijderd. En ook het eerste bandje, omdat ze aan elkaar vastzaten. Omdat ik door alle pijn, een steeds halfvolle blaas en de katheter anders ben gaan bewegen heb ik veel pijn aan mijn linkerbeen. Bovendien ben ik terug bij af qua incontinentie. Ik heb spijt van mijn tweede operatie. Mijn advies: informeer of de arts ervaring heeft en wees soms tevreden met hoe het is.

– SvB

Ook iets delen? Stuur je brief naar flair@dpgmediamagazines.nl. Elke week wint één inzender deze mooie IK HEB FLAIR-armband, speciaal ontworpen en met de hand gegraveerd door kayasieraden.nl.

Beeld: GettyImages