Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Brief van de week: ‘Ik ben niet gelovig, maar als dit geen werk was van een beschermengel, van wie dan wel?’

Brief van de week: ‘Ik ben niet gelovig, maar als dit geen werk was van een beschermengel, van wie dan wel?’

Brief van de week: ‘Ik ben niet gelovig, maar als dit geen werk was van een beschermengel, van wie dan wel?’
Soms is het makkelijker om gevoelens op papier te zetten dan ze daadwerkelijk uit te spreken. Elke week wordt in Flair een ingestuurde brief van een lezeres gedeeld. Omdat deze mooie woorden hoe dan ook wat extra aandacht verdienen.

Beschermengel

Laatst moest ik met onze kat naar het dierenziekenhuis. Het was tweehonderd kilometer rijden, honderd heen en honderd terug. Best een eind dus. Onze kat was geopereerd en nu moest ik die zaterdagmiddag halsoverkop terug naar het dierenziekenhuis vanwege een bloeding. Omdat het een eind rijden was, besloot ik tijdens de terugweg eenluisterboek op te zetten, wat ik vaker doe in de auto. De zachte mannelijke stem vertelde een niet al te spannend verhaal. Halverwege de rit voelde ik me moe worden, maar ik reed toch de snelweg op om zo snel mogelijk ook deze taak van mijn lijstje te kunnen strepen. Voordat ik het wist, begonnen mijn ogen dicht te vallen. Ik had het totaal niet door en viel dus in slaap achter het stuur! Op klaarlichte dag en ook nog op de snelweg! Was ik dan echt zo verschrikkelijk moe?

Ik schrok pas wakker toen de auto de berm in reed en heftig begon te schudden. Gelukkig kon ik op het laatste moment uit de berm komen en kwam ik op de vluchtstrook tot stilstand. Ik begon te schreeuwen, van angst en opluchting. Ik mag van geluk spreken dat ik geen ongeluk heb veroorzaakt. Er hadden door mijn toedoen wel doden kunnen vallen, ik had veel ellende kunnen veroorzaken. Daarna reed ik met trillende benen naar huis, maar ik ben nog nooit zó wakker geweest.

Lees ook:
Brief van de week: ‘Ik was nog te jong om te beseffen wat de impact voor haar was’

In eerste instantie wilde ik niets aan mijn vriend vertellen, maar tijdens het avondeten barstte ik in tranen uit. Wat voelde ik me schuldig. Ik had mijn twee lieve kindjes op deze wereld kunnen achterlaten, of erger, wat als zij ook in de auto hadden gezeten en ik minder geluk had gehad? Mijn vriend was heel begripvol en heeft me erg gesteund. Ik moest van hem meteen rustiger aan doen op mijn werk en hij nam de gebroken nachten voor zijn rekening. Ik ben niet gelovig, maar als dit geen werk was van een beschermengel, van wie dan wel?

Luisa

Ook iets delen? Stuur je brief naar flair@dpgmediamagazines.nl. Elke week wint één inzender deze mooie IK HEB FLAIR-armband, speciaal ontworpen en met de hand gegraveerd door kayasieraden.nl.

Beeld: GettyImages