Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Persoonlijke verhalen > Bianca kwam in een half jaar 18 kilo aan: ‘Overdag namen mijn benen vier centimeter in omvang toe’

Bianca kwam in een half jaar 18 kilo aan: ‘Overdag namen mijn benen vier centimeter in omvang toe’

Bianca kwam in een half jaar 18 kilo aan: ‘Overdag namen mijn benen vier centimeter in omvang toe’

Toen Bianca (35) op haar 22e in no time van maat 38 naar 46 ging, deed ze er alles aan om af te vallen. Maar vooral haar benen werden alsmaar dikker. Pas vorig jaar ontdekte ze dat ze lipoedeem heeft: het pijnlijk vetsyndroom.

‘Anderhalf jaar geleden was ik op vakantie met mijn moeder. Zon, een fijn hotel, niks aan mijn hoofd. Ik liep in badpak naar het zwembad toen mijn moeder iemand hoorde zeggen: ‘Moet je haar eens zien, wat een benen. Dat ziet er toch niet uit, wat erg!’ Een kwetsende opmerking, want ik zit niet dagelijks met donuts op de bank. Integendeel.
Het begon toen ik 22 was. Ik kreeg last van vaginaal bloedverlies en ik had gehoord dat de prikpil je menstruatie stop kon zetten. Mijn huisarts stond erachter en schreef zonder verder onderzoek een recept uit. In die periode reisde ik vrij veel en aangezien bloedverlies dan nogal onhandig is, kreeg ik maandelijks een nieuwe prikpil in mijn bil, terwijl de normale dosis een shot per twaalf weken is. Als bijwerking zou ik gedurende een jaar hooguit anderhalve kilo aankomen. Dat bleek een understatement: ik kwam 
in een half jaar achttien kilo aan. Ik leek 
uit mijn voegen te barsten. Mijn buik en borsten werden voller, maar vooral mijn benen moesten het ontgelden. Mijn broekmaat was inmiddels 46, ik had altijd maat 38, en de bloedingen bleven doorgaan. Huilend klopte ik weer aan bij mijn huisarts: ‘Dit is toch niet normaal? Help me alsjeblieft.’ Deze keer werd ik wel uitgebreid onderzocht en ze ontdekte poliepen in mijn baarmoeder, de oorzaak van het bloeden. Al die hormonen waren voor niks ingespoten. Waar die kilo’s vandaan kwamen, bleef een raadsel, maar een ding wist ik zeker: ze moesten eraf. Maar hoe? De sportschool was een drama. De meeste mensen komen na anderhalf uur sporten energiek thuis, ik was compleet kapot en de pijn aan mijn benen was niet te harden. Ik dacht dat het door mijn overgewicht kwam en zette door. In een maand of zes raakte ik weliswaar vijftien kilo kwijt, maar mijn benen bleven buiten proportie. En de kilo’s kwamen er na een tijdje gewoon weer aan.’

Net een Michelinpoppetje

‘Ik probeerde Weight Watchers en ging 
eens per twee weken naar een meeting in de buurt. Daar zat ik dan, samen met de andere deelnemers rondom een weegschaal waar we beurtelings op stonden. En plein public hoorden we hoeveel we waren afgevallen. Of hoe weinig, in mijn geval. Ik werd zo verdrietig van mijn lichaam. Als een man zei dat hij me leuk vond, dacht ik: heb je je bril soms niet op? Terwijl ik voorheen zo tevreden was met mezelf. Ik genoot van mijn leven, ging regelmatig uit in strakke kleding. Maar nu was ik jaloers op mijn slanke vriendinnen. Mijn leuke tops en jurkjes verving ik voor vormeloze broeken en tunieken die zelfs mijn moeder te groot waren. Het gevoel lelijk te zijn en er niet tussen te passen, deed pijn. Ook kreeg ik lichamelijke klachten. In de loop van de dag groeide de omvang van mijn benen wel vier centimeter – ’s nachts slonken ze weer – en ik had doorlopend koude voeten. Er stond zo veel spanning op mijn benen dat een tikje genoeg was voor een blauwe plek. Mijn huisarts concludeerde dat ik oedeem had. Vochtvasthouding waar ouderen vaak last van hebben. Hij schreef me steunkousen voor. Vreselijke dingen, die enorm knelden. Ik voelde me een mummie en kon ze maar verdragen tot een uur of zes. Zo modderde ik jaren door.
Tot eind 2012. Ik kreeg meer pijn en aangezien mijn benen nog steeds niet in verhouding stonden tot de rest van mijn lichaam, besloot ik de steunkousen een nieuwe kans te geven. Ik belandde bij een nieuwe bandagist. Toen ze mijn verwijsbrief van de huisarts zag, viel haar mond open. ‘Wie zegt dat je oedeem hebt, ben je wel goed onderzocht?’ Zij zag direct aan de vorm van mijn benen dat ik lipoedeem had. Dit wordt ook wel het pijnlijk vetsyndroom genoemd en zorgt voor onregelmatige vetophoping, voornamelijk in de benen. Het wordt getriggerd door hormonen en ja, daar had ik er genoeg van binnen gehad door de prikpil. Volgens de bandagist had ik geen kniekousen, maar een panty nodig. Ze adviseerde me om terug te gaan naar de huisarts en ze gaf me een folder mee. 
Hierin stonden ook akelige foto’s van de verschillende stadia van lipoedeem. Bij stadium drie zag ik een vrouw die op een Michelinpoppetje leek. O help, als mij dit maar nooit gaat gebeuren, schoot door me heen. En toch overheerste een blij gevoel: zie je wel, ik stop mezelf niet vol, ik heb een aandoening.’

Lees ook
Mensen met ernstig overgewicht steeds vaker tevreden over hun gewicht

De omgekeerde wereld

‘Maar de vreugde was van korte duur. Ik verwachtte dat mijn sportschool wel een aangepast programma kon aanbieden – niet alle oefeningen zijn goed als je vocht en vetophopingen in je benen hebt – maar ze konden me niet adviseren. Ze hadden nog nooit van lipoedeem gehoord. Op internet las ik dat de enige remedie pijnbestrijding en vetwegzuiging was, slechts een tijdelijke oplossing. En mijn huisarts zei doodleuk: ‘Lipoedeem? Dat heb je verkeerd begrepen, dat bestaat niet.’ Alsof ik het zelf verzonnen had. Geïrriteerd liet ik haar googelen, waarna ze bekende dat het inderdaad bestond. Maar in plaats van me te helpen, reageerde ze met: ‘Wil je alles wat je te weten komt met me delen? Daar leer ik ook weer van.’ De tranen prikten achter mijn ogen. Ik kwam bij haar voor informatie en begeleiding, dit was de omgekeerde wereld. Wist ik eindelijk wat ik had, kon niemand me vertellen wat de aandoening precies inhield en wat ik eraan kon doen.
Inmiddels weet ik dankzij internet en lotgenotenfora dat ik niet de enige ben. Lipoedeem is een typische vrouwen­aandoening waar in Nederland volgens schatting ongeveer 11 procent van de vrouwen aan lijdt. Vaak zonder het te weten. Momenteel zoek ik naar mogelijkheden voor een operatie. Vibro liposculptuur, waarbij gericht vetcellen worden weggezogen, is effectief maar kost duizenden euro’s en er is bijna geen zorgverzekeraar die het vergoedt. De behandeling wordt door de medische wereld niet erkend als de enige werkende oplossing voor lipoedeem. Misschien kan 
ik meedoen met een pilotbehandeling, als onderdeel van een researchprogramma. Ik vind het spannend, maar wil het toch graag proberen. Helaas is de geldkraan voor dit onderzoek bijna dichtgedraaid, dus ik 
moet geduld hebben. Wel ben ik dankzij De hormoonfactor, een boek van Ralph Moorman, al twaalf kilo kwijt. Zijn methode draait om gezond en natuurlijk eten, zonder toevoegingen. Het effect is positief: mijn benen zijn al centimeters dunner en de klachten een stuk minder. Ook ben ik gestopt met de pil. Hoewel lipoedeem erfelijk is, hebben mijn zus en moeder het niet.’

Wat een geluk

‘Ik kom er waarschijnlijk nooit meer vanaf, maar sinds ik weet wat ik heb en ben afgevallen, zit ik lekkerder in mijn vel. Veel mensen veranderen rond hun dertigste. Vrouwen worden voller door een eventuele zwangerschap, mannen worden kaal. Mijn zelfverzekerdheid kwam terug omdat ik me realiseerde dat niemand perfect is. En mensen hebben altijd commentaar op elkaar. Ik heb meegewerkt aan een boek. Bij de uitreiking ontmoette ik lotgenoten met wandelstokken en rollators en lichamen met extreem veel vocht- en vetophopingen. Hierdoor realiseerde ik me wat een geluk ik heb. Natuurlijk, ik baal af en toe nog steeds van mijn benen. Ze zijn te fors voor mijn lichaam en ik heb nauwelijks knieën, er zit een grote vetbobbel onder. Idealiter moet ik platte schoenen en een steunpanty dragen. Maar ik draag graag pumps en mooie jurkjes. Die kousen zijn dan geen gezicht, zeker zomers niet. Als ik uitga, loop ik overdag op speciale slippers zodat ik ’s avonds op hakken de deur uit kan. Ik merk dat Afrikaanse, Antilliaanse en Surinaamse mensen mijn rondingen prachtig vinden. Laatst zei een Surinaamse vrouw: ‘O, ik moet dat jurkje ook kopen, jij hebt er zo’n mooie kont in. Je figuur komt er perfect in uit.’ Ik krijg daar zo’n goed gevoel van. En ja, dan draai ik graag nog een keer extra met mijn billen.’ •

TEKST: HEIDI KRUIZE & MARLEEN VOS. DIT VERHAAL HEEFT EERDER IN VIVA GESTAAN