Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > De zus van Els werd vermoord door haar vriend: ‘Toen ze al dood was, heeft hij haar nog 15 keer gestoken’

De zus van Els werd vermoord door haar vriend: ‘Toen ze al dood was, heeft hij haar nog 15 keer gestoken’

Relaties & opgebiecht
De zus van Els werd vermoord door haar vriend: ‘Toen ze al dood was, heeft hij haar nog 15 keer gestoken’

Op 10 februari 2013 werd Kim, de zus van Els Stoker (29), op 24-jarige leeftijd met meerdere messteken om het leven gebracht door haar vriend. Dat hij inmiddels weer gewoon thuis woont, is moeilijk te verkroppen. ‘Ik hoorde van een vriendin dat hij op Tinder zat. ‘Dat kan niet!’ zei ik. Maar ja hoor, na een paar swipes kwam ik hem tegen.’

“Het laatste berichtje dat ik naar haar stuurde was: ‘Kim, alles oké?’ Maar er kwam geen reactie. Ik vond het raar. Kim reageerde altijd direct. Ineens ontving ik een berichtje van een vriendin. ‘Er staan politiewagens en een ambulance bij Kim voor de deur’, schreef ze.”

‘Er was niets aan hem wat ons het idee gaf dat we ons zorgen moesten maken’

“Kim was het middelste kind. Thuis waren we met drie: Bas, Kim en ik. Ze was twee jaar ouder dan ik, en van kleins af aan waren we heel close. Toen ik achttien was, gingen we zelfs samenwonen. In diezelfde periode kreeg ze verkering met Arjan. Vóór Arjan had Kim een nare relatie met een jongen die haar mishandelde. Achteraf heb ik daar nog weleens over nagedacht. Dat toen Kim voor het eerst met hem thuiskwam ik meteen een raar voorgevoel had, en hoe dat met Arjan anders was. Hij was dan wel wat introvert, maar bij Kims ex hadden we direct het gevoel ‘dit is een foute gast’. Arjan kenden we vaag van school en hij leek een volkomen normale jongen. Er was niets aan hem wat ons het idee gaf dat we ons zorgen moesten maken.”

Agressief

“Na twee jaar gingen ze samenwonen, en vanaf dat moment ging hun relatie bergafwaarts. Arjan zat hele dagen achter de computer World of Warcraft te spelen. Iets leuks ondernemen, was er niet meer bij. Gesprekken die ze erover voerden, hielpen niet. Na een jaar was Kim het zat en maakte het uit. Arjan schrok, betuigde spijt en Kim besloot hem nog een kans te geven. ‘Ik zag het in zijn ogen, hij wil écht veranderen’, vertelde ze. Even leek het inderdaad beter te gaan, maar al snel viel Arjan terug in zijn oude gedrag. Ook werd hij steeds agressiever, weliswaar alleen als hij ‘dood’ ging in het computerspel, maar Kim vond het beangstigend. Hij kon vreselijk schelden en schopte soms zelfs het meubilair omver.”

Nog even wachten

“Op een zaterdagmiddag, een halfjaar nadat zij weer bij elkaar waren gekomen, gingen Kim en ik lunchen. Ineens vertelde ze dat ze bij Arjan weg wilde. Voorgoed, dit keer. ‘En er is nog iets’, zei ze met stralende ogen. ‘Ik ben verliefd.’ Twee weken eerder had ze op haar verjaardagsfeestje beseft dat ze meer voelde voor Lars, een jongen uit hun vriendengroep. Ze had hem een sms gestuurd waarin ze haar gevoelens opbiechtte en hij bleek hetzelfde te voelen. Aan Arjan durfde ze het nog niet te vertellen. Ze had zich al ingeschreven voor een andere woning en wachtte liever tot ze er eentje had gevonden, dan kon ze meteen weg. ‘Dat duurt nog maar een paar weken’, zei ze. Ik was bezorgd. Diezelfde zaterdag nog zou de vriendengroep bij Kim en Arjan komen voor een feestje en ik was bang dat Arjan het zou opmerken, maar Kim wuifde mijn bezwaren weg: het zou allemaal niet zo’n vaart lopen.”

‘Kim beantwoordde eigenlijk altijd meteen mijn appjes, en dat was nu niet zo. Toen had ik al een naar voorgevoel dat ik niet van me af kon schudden’

’s Avonds hebben we nog appcontact gehad. Ze vroeg of ik ook naar het feestje kwam, maar ik kon niet. De volgende ochtend appte ik haar om te vragen of het leuk was geweest, maar het bleef stil. Later in de ochtend probeerde ik het nog eens, en in de middag weer. Kim beantwoordde eigenlijk altijd meteen mijn appjes, en dat was nu niet zo. Ik zag ook dat ze de vorige dag om 23.46 uur voor het laatst online was geweest. Toen had ik al een naar voorgevoel dat ik niet van me af kon schudden. Aan het eind van de middag, rond 17.00 uur, kreeg ik dat berichtje van mijn vriendin, dat er een ambulance en politieauto’s voor de deur van Kim stonden. Ik stormde direct de deur uit, naar Kim’s huis.”

“Vaag registreerde ik bloed op de traptreden naar haar flat. Bij haar voordeur werd ik opgevangen door politieagenten. Mijn vader die ik onderweg had gebeld, kwam er ook aan gerend. We vroegen aan de politie wat er was gebeurd. Het antwoord zal ik nooit vergeten: ‘Bereid je maar voor op het ergste.’ Daarna vertelde de agent dat mijn zus om het leven was gebracht door een misdrijf. Ik weet nog dat ik door mijn benen zakte en alleen maar riep: ‘Dit kan niet! Dit kan niet!’ Kim woonde samen met Arjan, het kon niet anders dan dat hij dit had gedaan.”

‘Ik weet het niet meer’

“Mijn vader wilde meteen naar haar toe, maar dat mocht niet. Kim lag op dat moment nog in de slaapkamer waar ze was vermoord. Arjan was tien minuten daarvoor naar het ziekenhuis gebracht. Later hoorden we dat hij zijn polsen had doorgesneden. Ik weet nog dat we een uur later mijn broer gingen halen en in de auto de radio aanstond. Op het nieuws vertelden ze dat een 24-jarige vrouw was omgebracht. Het was allemaal zo onwerkelijk.”

‘Toen ze al overleden was, heeft hij haar nog vijftien keer gestoken. In haar hoofd en in haar gezicht’

“Later, aan de hand van Arjan’s verklaringen, hoorden we wat er precies was gebeurd. Arjan kreeg die zaterdagavond door dat er iets speelde tussen Kim en Lars. Hij zag ze berichtjes sturen en blikken uitwisselen. Tegen twaalf uur heeft hij iedereen naar huis gestuurd, omdat hij met Kim wilde praten. Dat liep uit op een vreselijke ruzie. Later verklaarde hij dat hij op dat moment dacht: er is maar een oplossing; we moeten allebei dood. Hij heeft het grootste en scherpste mes gepakt dat hij kon vinden. Kim lag inmiddels op bed. Toen heeft hij haar in haar hals gestoken. ‘Ze spartelde nog.’ Daarna heeft hij haar in haar rug gestoken. Toen ze al overleden was, heeft hij haar nog vijftien keer gestoken. In haar hoofd en in haar gezicht. Dat ging heel moeilijk, vertelde hij. ‘Er was veel kracht voor nodig.’ In de politieverklaringen heeft hij alles tot in detail verteld, maar toen de rechtszaak kwam en er een advocaat bij was, wist Arjan ‘ineens’ niets meer. Tijdens de rechtszaken heeft hij niets anders gezegd dan ‘ik weet het niet meer’. Als de rechters hem confronteerden met de uitgebreide politieverklaringen was zijn antwoord: ‘Het zal best dat ik dat gezegd heb, maar ik weet het niet meer.’ Dit heeft ons enorm gefrustreerd, omdat zijn verklaringen eerder zo uitgebreid waren.”

‘Zijn vader vond Kim in een plas bloed’

“Nadat hij Kim had vermoord, wilde hij zelfmoord plegen. Hij sneed zichzelf in zijn polsen, maar uiteindelijk vond hij het toch te eng. Rond 1.45 uur die nacht stuurde hij zijn moeder een bericht. Hij vertelde dat Kim was vreemdgegaan. Zijn moeder stuurde de volgende ochtend om 10 uur een berichtje terug met de vraag of ze langs moest komen, maar Arjan appte toen dat dat niet nodig was. Volgens hem was ‘alles oké’, terwijl Kim op dat moment al dood in bed lag. Pas ’s middag heeft hij zijn ouders gebeld om te vertellen wat hij had gedaan. Veertien uur later. Arjan’s vader vond Kim uiteindelijk, in een plas bloed.”

Een raadsel: Hoe kan iemand zoiets doen?

“Zijn familie zat tijdens de rechtszaak een rij achter ons. Zijn moeder huilde voortdurend, maar toen mijn vader gebruikmaakte van zijn spreekrecht en vertelde hoe beestachtig Kim was vermoord, zat Arjan’s familie geïrriteerd alles weg te wuiven. Alsof het allemaal niet zo erg was. Ik weet nog hoe hard dat bij mij aankwam. Vooral omdat Kim altijd gek met hen was geweest.”

“Arjan heeft in zijn eerste verklaring tegen de politie gezegd dat hij er achteraf wat makkelijk over had gedacht. Het ‘was hem toch wel tegengevallen om iemand te vermoorden’. Dat bewijst voor mij dat hij erover heeft nagedacht. Toen hij bij de rechtszaak het laatste woord kreeg, zei hij dat hij had gewild dat Kim niet dood was. Maar na zijn rechtszaak heeft hij toch besloten om in hoger beroep te gaan. Dat maakte me zo boos. Als hij echt spijt zou hebben, had hij zijn straf geaccepteerd. Voor het hoger beroep is Arjan onderzocht in het Pieter Baan Centrum. Tijdens het onderzoek bleek dat hij geen stoornis heeft en dus volledig toerekeningsvatbaar is.”

‘Normale’  jongen

“Arjan is in hoger beroep veroordeeld tot twaalf jaar cel. Die straf viel lager uit dan de eis van veertien jaar, omdat het Openbaar Ministerie uitging van moord. Volgens het gerechtshof in Leeuwarden is er echter geen sprake van moord, maar van doodslag, omdat Arjan in een opwelling handelde. Wel achtte het hof hem volledig toerekeningsvatbaar. Dit is een vraag die ons lang heeft beziggehouden: hoe kan iemand die volledig toerekeningsvatbaar is zoiets doen? Maar helaas is dat het systeem, je bent ontoerekeningsvatbaar wanneer je een bepaalde stoornis of ziekte hebt, en dat is bij hem niet vastgesteld. Gewoon een ‘normale’  jongen dus. Arjan kon niet verkroppen dat Kim niet met hem verder wilde en iemand anders leuk vond, maar waarom hij er op zo’n excessieve manier op heeft gereageerd, blijft een raadsel.”

Lees ook
Barunka (28) kreeg een eeneiige drieling: ‘We hadden geen idee of ze het alledrie zouden overleven’

Bebloede poezenvoetstapjes

“Ik kan moeilijk uitleggen aan mensen die het niet hebben meegemaakt, hoe het is om een dierbare te verliezen door een onnatuurlijke dood. Ik vraag me voortdurend af hoe haar laatste momenten waren. Als ik in bed lig, op mijn buik, stel ik me voor dat Kim ook zo lag voordat Arjan haar aanviel. Vlak nadat ze dood was, heb ik haar katje in huis genomen. Gewoon omdat ze er zo veel van hield en ik zo toch een stukje van haar bij mij kon houden. Toch kreeg ik ook dat andere beeld niet van mijn netvlies. Dat van haar vloer onder de bebloede poezenvoetstapjes.”

Denk jij weleens aan zelfmoord? Je kunt anoniem praten over zelfmoordgedachten met 113 Zelfmoordpreventie via telefoon op 0800-0113 (gratis), het nummer 113 (normale telefoonkosten) of via chat op www.113.nl.

Lees verder in Flair 30-2020. Deze ligt t/m 28 juli in de schappen. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Vivienne Groenewoud 

Shoppen is altijd een goed idee